Του Κωνσταντίνου Δαντίλη
«Εκκλησία και Σωτηρία» ήταν το θέμα της ομιλίας που πραγματοποίησε ο Αρχιμανδρίτης Αλέξιος Ιστρατόγλου στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στο πλαίσιο του… Προγράμματος «Ενορία εν δράσει».
Αρχικά ο π.Αλέξιος σημείωσε πως μας δίνεται η δυνατότητα να μοιραστούμε λίγες σκέψεις για την Εκκλησία «και να δούμε σε αυτήν την κιβωτό της αληθείας και της αγάπης τον εαυτό μας, το πρόσωπό μας.
Να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας, να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητές μας, να καλλιεργήσουμε τα χαρίσματά μας να βρούμε το χαμένο δρόμο και προορισμό μας, προκειμένου να πετύχουμε τη σωτηρία μας».
istra1Αφού τόνισε πως Εκκλησία και Σωτηρία είναι δύο έννοιες που είναι αλληλένδετα ενωμένες και πως ο άνθρωπος καλείται μέσα στην Εκκλησία να πετύχει τη σωτηρία του, επεσήμανε ότι η Εκκλησία δεν χωρίζεται από τη σωτηρία και πως η σωτηρία δεν μπορεί να χωριστεί από την εσχατολογική προοπτική της Βασιλείας των ουρανών.
Κάνοντας λόγο για τον Λειτουργικό χρόνο της Εκκλησίας μας, ανέφερε πως «ζούμε στο παρών γεγονότα του παρελθόντος, αλλά με εσχατολογική προοπτική και σωτηρία» υπογραμμίζοντας ότι «ο χώρος μέσα στον οποίο βρισκόμαστε είναι ένα σχολείο για όλους, που μέσα από τα τελούμενα και μέσα από τα αναγιγνοσκόμενα, καλούμαστε να πάρουμε την άνωθεν σοφία».
Θυμίζοντας το λόγο του Αγίου Κυπριανού «δεν υπάρχει σωτηρία εκτός Εκκλησίας» τόνισε την επικαιρότητά του «σε μία εποχή σαν τη δική μας, με τα τόσα προβλήματα και αδιέξοδα στα οποία οδηγήσαμε τη ζωή μας εξαιτίας άστοχων ενεργειών και επιλογών μας».
«Οδηγούμεθα με μαθηματική ακρίβεια στην ίδρυση νέων αιρέσεων, νέων δοξασιών και πεποιθήσεων, στην εμφάνιση νέων μοντέλων μεσσία που όμως είναι μακράν και έξω από την Εκκλησία» υπογράμμισε με έμφαση ο π. Αλέξιος συμπληρώνοντας πως «έξω από την Εκκλησία δεν μπορούμε να μιλούμε για πίστη στη Μία, Αγία, Αποστολική και Καθολική Εκκλησία. Δεν μπορούμε να μιλούμε για σωτηρία, για Μυστήρια, για ενότητα, για Αγιότητα, για Ορθοδοξία και Ορθοπραξία, για Θαύματα και βιώματα. Δεν μπορούμε να μιλούμε για τους Αγίους, για του Πατέρες, για τις Συνόδους που διετύπωσαν και οριοθέτησαν τη διδασκαλία της πίστεώς μας και μας προφύλαξαν από τους προβατόσχημους λύκους… που ζητούν να κατασπαράξουν τον άνθρωπο και να τον οδηγήσουν στην απώλεια και στο Θάνατο».
Αφού επεσήμανε πως η Σωτηρία δεν είναι αφηρημένη έννοια, σημείωσε πως «η Εκκλησία προσφέρει πραγματικές ουράνιες καταστάσεις» και πως «ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για να σώσει τον άνθρωπο και η Εκκλησία συνεχίζει αυτό το έργο» της σωτηρίας.
Τόνισε πως η Σωτηρία δεν είναι μία αρνητική κατάσταση, δεν είναι απαλλαγή από κάτι, «αλλά είναι κυρίως θετικό έργο. Είναι η ένδυση του Χριστού. Σώζεται Εκείνος που ενδύεται το Χριστό και ενστερνίζεται το Χριστό που γίνεται ένα με το Χριστό». «Άνθρωπος και Χριστός γίνονται ένα και προχωρούν στη σωτηρία. Ο ένας δίνει. Ο άλλος παίρνει ή καλύτερα κερδίζει με τον αγώνα του», είπε χαρακτηριστικά.
Ανέφερε πως η πορεία στο καράβι της Εκκλησίας είναι χαραγμένη στη Βασιλεία του Χριστού «και δεν υπάρχει καμία παρέκκλιση όσα προβλήματα, όσες δυσκολίες και αν εμφανιστούν», ενώ έκανε λόγο και όλους όσοι βρίσκονται εκτός αυτής της κιβωτού και οι οποίοι είναι οι διώκτες, οι αιρετικοί, ισχυροί που προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν τον άνθρωπο, να συκοφαντήσουν, να αλλοιώσουν την αλήθεια και να θάψουν τον Σταυρό.
«Δεν κατάφεραν τίποτα, Δεν πέτυχαν τίποτα» υπογράμμισε ο π.Αλέξιος συμπληρώνοντας πως «χάθηκαν, σβήστηκε το όνομά τους από την ιστορία και αν δεν σβήστηκε υπάρχει με πάρα πολλά μελανά γράμματα ώστε να αποτελεί πρότυπο προς αποφυγή. Οι προσπάθειές τους έπεσαν στο κενό».
Στη συνέχεια της ομιλίας του αναφέρθηκε στο έργο της Εκκλησίας το οποίο σώζει και εξαγιάζει «κάθε άνθρωπο που επιθυμεί και εργάζεται για την σωτηρία και τον Αγιασμό του». Σημείωσε πως η Εκκλησία λαμβάνει ανθρώπους αμαρτωλούς και τους αποδίδει ταπεινούς, με πίστη στο Θεό «έχοντας ανακαλύψει το πραγματικό νόημα της ζωής», ενώ δεν παρέλειψε να θυμίσει λόγους των Πατέρων της Εκκλησίας μας οι οποίοι «τονίζουν με πάρα πολύ έμφαση την Ενότητα της Εκκλησίας και της σωτηρίας που επιτυγχάνεται εντός Αυτής δια της Χάριτος του Θεού».
«Ο άνθρωπος της Εκκλησίας δεν είναι απλά ένας άνθρωπος. Δεν είναι άτομο. Δεν ανήκει σε μάζα. Δεν είναι κάτι απρόσωπο. Έχει πρόσωπο, όνομα, οντότητα, υπόσταση. Αποτελείται από ψυχή και σώμα και καλείται να εργαστεί και για τα δύο αυτά στοιχεία του προκειμένου να έχει ενότητα και πληρότητα στη ζωή του», είπε χαρακτηριστικά, τονίζοντας πως για τη σωτηρία μας χρειάζεται η συνέργεια του Θείου και του ανθρώπινου παράγοντα.
Επεσήμανε ότι η Σωτηρία προσφέρεται από το Θεό, όμως κατακτιέται με τον αγώνα του αγωνιζομένου Χριστιανού. «Θέλει κόπους, θυσίες, προσφορά, αγάπη, αδελφοσύνη προκειμένου να ξεπεράσει τον ατομικισμό του, τη φιλαυτία του, τον εγωισμό του… και να οδηγηθεί στην εν Χριστώ κοινωνία και αγάπη».
Αυτά δεν αγοράζονται, δεν πωλούνται. Κατακτιόνται «με πίστη στο σχέδιο και την οικονομία του Θεού που θέλει τη Σωτηρία του πλάσματός του», κατέληξε.
