Γράφει ο Γιώργος Γκρίλης, Θεολόγος- Αναπληρωτής
Ως θεολόγος και ως ενεργός καθηγητής (‘διά βίου αναπληρωτής’) θα ήθελα να σχολιάσω τη στάση της ΟΛΜΕ να ζητήσει παράταση στη δυνατότητα απαλλαγής από τα Θρησκευτικά – τη στιγμή ειδικά που δεν έχει μπει ακόμη στον κόπο να βγάλει μία (1) ανακοίνωση για τα κενά στα σχολεία και για τον απίστευτο και πρωτοφανή εμπαιγμό των αναπληρωτών φέτος – την οποία, θα το πω ξεκάθαρα θεωρώ αντισυναδελφική και εξόχως αντιπαιδαγωγική, αν όχι και υποκριτική.
Η Υφυπουργός Παιδείας αξιολογώντας κατά τη δική της βούληση προφανώς τα προβλήματα της εκπαίδευσης, επιλέγει να ασχοληθεί πρώτα απ’ όλα με το θέμα της απαλλαγής από τα Θρησκευτικά. Δεν θα σταθώ στην αξιολογική σειρά των θεμάτων που επιλέγει η Υπουργός – αν και κάποιος θα μπορούσε να πει το γνωστό ‘εδώ καράβια χάνονται…’ Τι κάνουν όμως οι συνάδελφοι της ΟΛΜΕ – αυτό είναι το θέμα μου.
Η ΟΛΜΕ που –ειδικά φέτος!- έχει κάνει γαργάρα όλα τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί στα σχολεία, έχει κάνει γαργάρα τα χιλιάδες κενά, τα σχολεία που δεν έχουν ανοίξει καν(!), το πάγωμα των προσλήψεων που η Κυβέρνηση προανήγγειλε και πήρε πίσω, τον εμπαιγμό των 90.000 υποψηφίων αναπληρωτών που (για πρώτη φορά ever!) κλήθηκαν να ξανακάνουν τις αιτήσεις τους και μάλιστα μετά την έναρξη της σχολικής χρονιάς(!), αλλά ακόμη κι αυτή την αξιολόγηση που η Κυβέρνηση αφού την κατάργησε τώρα, ελέω μνημονίου, την επαναφέρει (γιατί άραγε τόση εκκωφαντική σιωπή; μήπως για να μην στενοχωρήσει την αριστερή κυβέρνηση;), αίφνης επιδεικνύει άψογα αντανακλαστικά στο θέμα της απαλλαγής από τα Θρησκευτικά και ενώ δεν έχουμε προλάβει να συνειδητοποιήσουμε ποιες θα είναι οι σχετικές προτάσεις από μεριάς Υπουργείου, όχι απλά συγκροτεί Δ.Σ. σχετικά με το θέμα, όχι μόνο βγάζει ‘στο φτερό’ σχετική ανακοίνωση, όχι μόνο συντάσσεται πλήρως με την βούληση της πολιτειακής εξουσίας (‘ουδέν μεμπτόν’ θα πει κάποιος, ‘his master’s voice’ θα πει κάποιος άλλος…), αλλά υπερθεματίζει κιόλας και μάλιστα μ’ έναν τρόπο που δεν τέθηκε καν από την κα Αναγνωστοπούλου.
Η κυρία Αναγνωστοπούλου προαναγγέλλει ότι στη γνωστή αίτηση απαλλαγής ο γονιός δεν θα είναι υποχρεωμένος να αναγράψει το αν είναι αλλόδοξος, άθεος ή οτιδήποτε άλλο. Ούτε μ’ αυτό θ’ ασχοληθώ εδώ – μολονότι όλοι οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουμε ότι 9 φορές στις 10 η απαλλαγή στα Θρησκευτικά γίνεται με τη λογική του ‘ένα μάθημα λιγότερο’, γι’ αυτό απαντά κατ’ εξοχήν στη Β’ και Γ’ Λυκείου – επιφυλάσσομαι για τη στιγμή που θα ξεκινήσει ένας γενικότερος διάλογος πάνω στη χρησιμότητα που έχουν και τον ορίζοντα που μπορεί και πρέπει να αποκτήσουν τα Θρησκευτικά στον πολυπολιτισμικό μας κόσμο.
Η ΟΛΜΕ όχι μόνο σπεύδει με φόρα Γιουσέιν Μπολτ να υιοθετήσει την θέση της κας Υφυπουργού, αλλά ζητάει και ‘παράταση’ στη δυνατότητα των μαθητών να απαλλαγούν από τα Θρησκευτικά, γιατί σύμφωνα με τις τελευταίες διατάξεις τα παιδιά έχουν ένα εύλογο περιθώριο κάποιων ημερών στην αρχή της χρονιάς να δηλώσουν την απαλλαγή τους. Να θυμίσω όμως ότι μέχρι προ διετίας δεν υπήρχε αυτό το περιθώριο και τα παιδιά μπορούσαν να απαλλαγούν ακόμη και στη μέση (ή και στο τέλος) της χρονιάς.
Παράταση; Τι παράταση; Πόση παράταση; Λίγες μέρες; Λίγους μήνες; Και σε τι αποσκοπεί αυτή η παράταση; Ότι κάποιος μπορεί να γίνει άθεος ή προτεστάντης στη μέση της χρονιάς; Αλήθεια;
Αλήθεια, δεν καταλαβαίνουν ότι η παράταση στην απαλλαγή έχει μόνο έναν σκοπό και μόνο ένα αποτέλεσμα; Συνάδελφοι δεν είναι αυτοί, δεν είναι μάχιμοι καθηγητές, δεν μπαίνουνε στην τάξη μέσα; Δεν βλέπανε τόσα χρόνια ΤΙ ακριβώς γινότανε με τις απαλλαγές, όσο ήταν ξέφραγο αμπέλι; Δεν βλέπανε ότι η απαλλαγή χρησιμοποιούνταν από μαθητές και γονείς ως μέσο πίεσης και απειλής προς τους θεολόγους; Δεν μου αρέσει ο καθηγητής, θα πάρω απαλλαγή! Τι βαθμό έβαλες στο παιδί μου, θα ζητήσω απαλλαγή! Ή θα σταματήσεις να μας φωνάζεις ή θα ζητήσει απαλλαγή όλη η τάξη!
Που είναι οι συνάδελφοι της ΟΛΜΕ όλα αυτά τα χρόνια που ο Θεολόγος γίνεται ο εύκολος στόχος και πώς μπορεί να διατηρείται η εύρυθμη λειτουργία ενός ολόκληρου σχολείου κάτω από αυτές τις συνθήκες; Γνωρίζω συναδέλφους θεολόγους που βάζουν μόνο 20 για να επιβραβεύσουν τα παιδιά που μπαίνουν στο μάθημά τους!
Αυτό θέλετε συνάδελφοι τις ΟΛΜΕ; Θέλετε να βάζουμε όλοι 20άρια; Δεν καταλαβαίνετε ότι μ’ αυτό τον τρόπο ακυρώνεται στην πράξη το αξιολογικό έργο του σχολείου;
Και πόσο συναδελφική είναι η ενθάρρυνση προς τα παιδιά και τους γονείς να ασκούν αυτό το bulling απέναντι στον ‘αδύναμο κρίκο’ που λέγεται Θεολόγος;
Μήπως διά της πλαγίας οδού θέλετε να επαναφέρεται το αίτημα της ΟΛΜΕ του ’97 να γίνουν τα Θρησκευτικά επιλεγόμενο μάθημα;
Ρωτώ. Και θέλω ειλικρινά να γνωρίζω αν αυτή την ανακοίνωση την υπέγραψαν όλες οι παρατάξεις, γιατί σε λίγους μήνες κάποιοι θα έρθουν να ζητήσουν την ψήφο και τη συνδρομή μας.
Καλό είναι να ξέρουμε ποιοι είναι αυτοί και κατά πόσο μας θεωρούν ισότιμους συναδέλφους.
