Tα Μετέωρα, ένα σύμπλεγμα από τεράστιους σκοτεινόχρωμους βράχους, αποτελούν ένα μοναδικό σε ομορφιά γεωλογικό φαινόμενο και ένα σημαντικό μνημείο της Ορθοδοξίας. Τα ξεκομμένα μεταξύ τους βράχια φτάνουν σε ύψος έως τα 400 μέτρα και φιλοξενούν στις κορυφές τους μοναστηριακές κοινότητες.
Μετά το Άγιο Όρος, είναι μέχρι σήμερα το μεγαλύτερο μοναστικό σύνολο στον Ελληνικό χώρο.
Το 1989 η Unescoκατέγραψε τα Μετέωρα στον κατάλογο των Μνημείων της Παγκόσμιας Κληρονομιάς, ως ένα ιδιαίτερης σημασίας πολιτιστικό και φυσικό αγαθό.
Το όνομα προέρχεται από τον Άγιο Αθανάσιο τον Μετεωρίτη κτήτορα της μονής της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (Μεγάλο Μετέωρο) ο οποίος ονόμασε έτσι τον πλατύ λίθο , στον οποίο ανέβηκε για πρώτη φορά το 1344.
Οι πρώτοι μοναχοί έφτασαν στα Μετέωρα στον 12ο αιώνα και ζούσαν απομονωμένοι σε σπηλιές των βράχων . Στα μέσα του 14ου αιώνα οργανώθηκαν οι πρώτες μοναστικές κοινότητες.
Πολλά μοναστήρια κοσμούνται με εξαιρετικής τέχνης αγιογραφίες, ενώ σώζονται θησαυροί, κειμήλια, χειρόγραφα, Ευαγγέλια και σκεύη.
Η περιοχή είναι προσβάσιμη από την Καλαμπάκα, η οποία βρίσκεται 20 χιλιόμετρα από τα Τρίκαλα.
Αρχικά στους βράχους των Μετεώρων λειτουργούσαν 30 μονές σε πολλές από τις οποίες παλιότερα η ανάβαση γινόταν με ανεμόσκαλες. Από αυτές σήμερα λειτουργούν οι έξι ενώ υπάρχουν και μικρότερα μοναστήρια που δεν λειτουργούν.
