“Το στίγμα της κοινωνίας μας προσδιορίζεται, σήμερα, από τις ποικιλόμορφες απάτες και κλοπές, την εκμετάλλευση θεσμών προς ίδιον όφελος, τη σήψη και τη διαφθορά” αναφέρει μεταξύ άλλων στο χριστουγεννιάτικο μηνυμά του ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος κα ισυμπληρώνει “Τελικός και αμετάθετος στόχος της Τουρκίας παραμένει η κατάληψη και Τουρκοποίηση ολόκληρης της Κύπρου”.
Ολόκληρο το μήνυμα έχει ως εξής:
Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,
«Χριστός γεννάται την πριν πεσούσαν αναστήσων εικόνα».
Μέσα στην πνιγηρή ατμόσφαιρα που δημιουργούν πόλεμοι και συρράξεις, σκάνδαλα και διαφθορά, καταπάτηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και κυριαρχία συμφερόντων, η Εκκλησία προβάλλει και φέτος, με ανυπέρβλητη λιτότητα, τον σκοπόν της γέννησης του Χριστού στη γη: να επαναφέρει στο «πρωτόκτιστον κάλλος» την ανθρώπινη φύση, να αναστήσει την πεσμένη εικόνα.
Τότε, επί Καίσαρος Αυγούστου, σε μίαν εποχή με παρόμοια προς τη δική μας χαρακτηριστικά, «επεσκέψατο ημάς εξ ύψους ο Σωτήρ ημών». Ήλθε και φώτισε τη νύκτα της απελπισίας του κόσμου με το μεγάλο φως της θεικής αγάπης. Καταδέχτηκε, ο άϋλος και άναρχος Θεός, να προσδιοριστεί με τις σκληρές συντεταγμένες της φθοράς, του χώρου και του χρόνου, «οδηγών ημάς προς σέλας ζωηφόρον».
Καί σήμερα η Εκκλησία, ζώντας μέσα στον λειτουργικό χρόνο το υπερφυές αυτό γεγονός, υπενθυμίζει σ’ όλους τον σκοπό της θείας Ενσαρκώσεως: «Τούτο εορτάζομεν σήμερον», λέγει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, «επιδημίαν Θεού προς ανθρώπους, ίνα προς Θεόν… επανέλθωμεν· ίνα τον παλαιόν άνθρωπον αποθέμενοι, τον νέον ενδυσώμεθα».
Μόνον ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός μπορούσε να γεφυρώσει το χάσμα που δημιούργησε ανάμεσα στον Θεό και στον άνθρωπο η πτώση και η παρακοή. Μόνον αυτός, ο Δημιουργός, «δι’ ου τα πάντα εγένετο» θα μπορούσε να πραγματώσει το έργο της σωτηρίας.
Από το σπήλαιο της Βηθλεέμ, αναπλάθονται τα πάντα και ένας νέος κόσμος αναπηδά. Κόσμος που νοηματίζει τη ζωή και ερμηνεύει τον θάνατο. Κόσμος που τερματίζει την περιπλάνησή του «εν χώρα και σκιά θανάτου» (Ματθ. Δ’:16) και επανέρχεται στη θεία μακαριότητα.
Με την ενανθρώπησή Του ο Χριστός δεν πρόσφερε απλώς τη δυνατότητα της ηθικής βελτίωσης στον άνθρωπο. Τού έδωσε τη δυνατότητα της θέωσης. Γι’αυτό κι ο Απόστολος Παύλος καλεί τον καθένα μας να αναδειχθεί «εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού» (Εφ. Δ’:13). Δεν μας καλεί, δηλαδή, σε μιάν οποιαδήποτε ηθική βελτίωση, αλλά σε μιάν πραγματική χριστοποίηση. Η δυνητική αυτή ολοκλήρωση του ανθρώπου επιτεύχθηκε με την ενανθρώπηση του Χριστού.
Όση, λοιπόν, κι αν είναι η αθυμία των καιρών, όσα κι αν είναι τα ανθρώπινα ερείπια κι οι ανατροπές, οι διολισθήσεις προς το κακό και οι υπαρξιακές κατεδαφίσεις, το γεγονός της γέννησης του Χριστού στη γη δεν μπορεί να επισκιασθεί. Παραμένει γεγονός μοναδικής σημασίας στην παγκόσμια ιστορία, «το μόνον καινόν υπό τον ήλιον». Ως τέτοιο γεγονός η θεία Ενανθρώπηση γίνεται αιτία χαράς για όλη την κτίση· πηγή θάρρους και ελπίδας για αντιμετώπιση όλων των αντιξοοτήτων του παρόντος· μήνυμα ότι δεν είμαστε μόνοι στον αγώνα της ζωής· «Ετέχθη ημίν σήμερον Σωτήρ» (πρβλ. Λουκ. Β’:10-11) «μεθ’ ημών ο Θεός» (Ησ. Η’:8).
Μαζί με τον ιερό υμνωδό έμπλεοι χαράς αναφωνούμε: «Ο ουρανός και η γη σήμερον ηνώθησαν τεχθέντος του Χριστού». Γι’αυτό και «τα σύμπαντα χαράς πληρούνται».
Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,
Η ενανθρώπηση του Θεού, η διδασκαλία και ο νέος τρόπος ζωής που έφερε στη γη, είναι η απάντηση και στα αδιέξοδα της σημερινής κυπριακής κοινωνίας. Είναι ο μίτος για έξοδο από τον λαβύρινθο της ηθικής αποτελμάτωσης στην οποία περιήλθαμε.
Είκοσι αιώνες Χριστιανικής ζωής, ένα θαυμαστό παρελθόν που το προσδιορίζουν απόστολοι, μάρτυρες, όσιοι και ιεράρχες, μια εθνική παρακαταθήκη που έφτασε μέχρι των ημερών μας με θυσίες ανυπέρβλητες, διαγράφονται, δυστυχώς, από τη σύγχρονη Κυπριακή κοινωνία. Το στίγμα της κοινωνίας μας προσδιορίζεται, σήμερα, από τις ποικιλόμορφες απάτες και κλοπές, την εκμετάλλευση θεσμών προς ίδιον όφελος, τη σήψη και τη διαφθορά. Μόνον ο ενανθρωπήσας Θεός μπορεί να αναχαιτίσει αυτό το κατρακύλισμα. Δεν αντιτίθεται ο Χριστός ούτε στην απόκτηση υλικών αγαθών, ούτε και στην απόλαυσή τους.
Αντιτίθεται στην υποδούλωση σ’αυτά, στη χρήση άδικων μέσων για την απόκτησή τους, καθώς και στη διαγραφή των υποχρεώσεων προς τους άλλους. Στον Χριστό υπάρχει ιεράρχηση αξιών. Στην κορυφή της αξιολογικής κλίμακας, που κάθε Χριστιανός πρέπει να σέβεται, βρίσκονται οι πνευματικές αξίες. «Ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού…» (Ματθ. Στ’:33) μας διαμηνύει μέσω του Ευαγγελίου Του!
Η κατανόηση των μηνυμάτων της ενανθρώπησης του Θεού είναι απαραίτητη και για αφύπνιση από τον εθνικό λήθαργο στον οποίο περιπέσαμε. Ο Χριστός με τη διδασκαλία του δίνει στον άνθρωπο της Κύπρου, σήμερα, να καταλάβει ότι ευτελίζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, όταν μπαινοβγαίνει, κάτω από τους δοτούς περιορισμούς του κατακτητή, τις προσωπικές ταπεινώσεις και τον εθνικό εξευτελισμό, στα κατεχόμενα· όταν θητεύει στα καζίνα των κατεχομένων, όταν διαμένει και διασκεδάζει στα κλεμμένα ξενοδοχεία μας, όταν ταξιδεύει από το παράνομο αεροδρόμιο, ενισχύοντας την κατοχή και την οικονομία της. Πολύ περισσότερο όταν ξεπουλά την περιουσία του στην κατοχική δύναμη, διευκολύνοντάς την στην επίτευξη των τελικών στόχων της. Γιατί αυτά συνεπάγονται μονιμοποίηση και νομιμοποίηση του αποχριστιανισμού της κατεχόμενης γης μας και επιτάχυνση της κατάληψης και του αποχριστιανισμού ολόκληρης της Κύπρου.
Ας μην αυταπατώμεθα. Τελικός και αμετάθετος στόχος της Τουρκίας παραμένει η κατάληψη και Τουρκοποίηση ολόκληρης της Κύπρου. Τούτο φαίνεται ξεκάθαρα και από τις συνεχιζόμενες προκλήσεις της στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη μας.
Ο Χριστός καλεί «επ’ελευθερία, πνευματική και εθνική». Καί καταδικάζει, ως εκ τούτου, την παθητική αποδοχή, χωρίς προσπάθεια απαλλαγής από αυτή, της κατοχής και του εποικισμού, γιατί αυτά συνιστούν έμμεση ολιγωρία μπροστά στον κίνδυνο που διατρέχει η πίστη μας. Δεν είναι μόνο η πατρίδα που κινδυνεύει, σήμερα, από την Τουρκική κατοχή. Είναι και η πίστη μας.
Με αυτές τις σκέψεις απευθυνόμαστε, κατά τη σημερινή μεγάλη ημέρα της Χριστιανοσύνης, πατρικά προς όλους και σας καλούμε σε πνευματική και εθνική εγρήγορση. Στα καθήκοντά μας ας εντάξουμε και τη μέριμνα προς τους αναξιοπαθούντες αδελφούς μας, που υποφέρουν από την οικονομική δυσπραγία των ημερών μας, στις δε προσευχές μας ας περιλάβουμε και τους πρόσφυγες, τους εγκλωβισμένους, τους αγνοουμένους μας και τους συγγενείς τους. Σε μέρες χαράς αυτοί νιώθουν περισσότερο τον πόνο και την ανέχεια.
Είθε ο ενανθρωπήσας Θεός να ευδοκήσει, ώστε στον νέο ενιαυτό της χρηστότητός Του, στον οποίο εντός ολίγων ημερών εισερχόμαστε, η πατρίδα μας να απαλλαγεί από το μίασμα της κατοχής και η κοινωνία μας να επανέλθει εις τας οδούς Αυτού τας ευθείας.
Μετ’ευχών διαπύρων εν Χριστώ τεχθέντι
†Ο ΚΥΠΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
