Του Nίκου Μελιανού
“ΜΩΡΑΙΝΕΙ ΚΥΡΙΟΣ ΟΥΣ ΒΟΥΛΕΤΑΙ ΑΠΩΛΕΣΑΙ”..Αυτό αναφέρει μια εκκλησιαστική ρήση και φαίνεται ότι βρίσκει την πιστή εφαρμογή της, μετά τις έντονες φήμες που κυκλοφορούν ότι γίνεται προσπάθεια και μάλιστα από το Πατριαρχείο να αλωθεί το κέντρο της Ορθοδοξίας που είναι η Πάτμος, με τη δημιουργία ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ στο νησί μας και μάλιστα να στεγαστεί στον υφιστάμενο ναό του Αγίου Φωκά στο λιμάνι.
Ίσως γίνεται μια προσπάθεια όχι μόνο άλωσης του νησιού αλλά και της ορθοδοξίας γενικότερα αφού όπως αναφέρεται ο Κολοκοτρώνης για να καταλάβει την Τριπολιτσά κατέλαβε πρώτα τα περίχωρα και απέκοψε τον ανεφοδιασμό.
Ναός λοιπόν για τους Καθολικούς στην Πάτμο και μάλιστα έτοιμος θέλει να χαριστεί το Πατριαρχείο στον Πάπα – άραγε έναντι ποιου ανταλλάγματος; – και τώρα ίσως εξηγούνται οι προ ημερών εναγκαλισμοί των δύο στο Πατριαρχείο. Άραγε θα δεχτεί ο Πάπας αν αύριο , λέμε αν, που δεν, του ζητηθεί να φτιαχτεί ναός ορθόδοξος στο Βατικανό ή στην πλατεία του Αγίου Πέτρου ή Μάρκου; Τί σκοπός εξυπηρετείται; Μάλλον ίσως δεν μάθουμε ποτέ αφού τα πάντα κινούνται στα καλοκουρδισμένα γρανάζια, μιας σκόπιμης και βραδυκίνητης φαναριώτικης διπλωματίας, που όμως εγκυμονούν κινδύνους για την ορθοδοξία και το έθνος γενικότερα.
Αν ανατρέξει κάποιος στην ιστορία θα διαπιστώσει ότι το πρώτο σχίσμα έγινε το 867 μ.Χ. όταν ο Πατριάρχης Φώτιος κατηγόρησε τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία για θέματα λατρείας και εκκλησιαστικής τάξης, κυρίως για το fillioque – εκπόρευση του αγίου πνεύματος και από τον υιό – και αναθεμάτισε τον τότε πάπα Νικόλαο. Ακολούθησε το οριστικό σχήμα το 1054 με τον Πατριάρχη Μιχαήλ Κηρουλάριο ο οποίος αρνιόταν να υιοθετήσει τις προτάσεις σε θεολογικά και δογματικά ζητήματα που έλεγε ο τότε πάπας δια του εκπροσώπου της Ρώμης καρδινάλιου Ουμπέρτο.
Και έρχονται τώρα και προσπαθούν να αλώσουν το πιστεύω μας με την προτροπή, ανοχή και ίσως την παραδοχή, ποιός ξέρει και άνευ όρων του Πατριαρχείου.
Σ’ αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται πυγμή και κάποιοι να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Ας παραδειγματιστούν από αυτά που συνέβησαν στη Σύνοδο Φερράρας – Φλωρεντίας (1438-1439) που ο βυζαντινός λαός παρά το πρόβλημα των Τούρκων δεν αποδέχτηκε τους όρους υποταγής στην ουσία της Ανατολικής στη δυτική εκκλησία, και το λαϊκό αίσθημα κατά καθολικών τότε συμπυκνώθηκε στην περίφημη φράση του μεγάλου δούκα Λουκά Νοταρά όταν πληροφορήθηκε τα γεγονότα: “Είναι προτιμότερο να δω να κυριαρχεί στην αγορά της Πόλης το φακιόλι (τουρμπάνι) των Τούρκων, παρά η καλύπτρα των Λατίνων”.
Σε προ μηνών ρεπορτάζ μας είχαμε αναφέρει ότι με το νέο κανονισμό που έκοψε και έραψε το Πατριαρχείο για τη μονή στα μέτρα του, ξημερώνουν μαύρες ημέρες. Δεν εισακουστήκαμε και μάλιστα έγιναν και εθιμοτυπικές επισκέψεις. Και τώρα, μετά από επαφές, διακεκριμένου υποτίθεται φίλου της Πάτμου, που έχει προσβάσεις σε πάπα και Πατριάρχη, ξεκίνησαν οι ενέργειες για ΚΑΘΟΛΙΚΟΠΟΙΗΣΗ της Ορθοδοξίας.
Γνωρίζουμε αρκετά, τις παρασκηνιακές ενέργειες και πιέσεις που ασκούνταν στον ηγούμενο και προφανώς στην αδελφότητα της Μονής και θα επανέλθουμε. Υπάρχει απορία όμως. Είναι καθαρά θέμα Πατριαρχείου και Μονής ή και κατοίκων; Γνωρίζει ο πατριάρχης πως θ’ αντιδράσει ο κόσμος; Μήπως έχει ξεχάσει ότι με τα γεγονότα αγοραπωλησιών της Μονής, έχει να έλθει 20 χρόνια επικαλούμενος πάντα ότι χρειάζεται χρόνος προετοιμασίας του ταξιδιού, ενώ κάθε φορά μόλις βρει ευκαιρία κάνει τα ταξιδάκια του σε Ελλάδα και εξωτερικό και όχι στην Πάτμο που ανήκει αποκλειστικά στο Πατριαρχείο; Μήπως φοβάται; αν ναι για ποιο γεγονός;
Αν λοιπόν γίνουν πράξη οι προθέσεις του και με ενάντιο τον κόσμο για τη δημιουργία ναού καθολικών στην Πάτμο, μάλλον θα πρέπει να την ξεχάσει αφού θα πρέπει να το σκεφτεί καλά για να ξαναπατήσει σε χώματα που αγίασε η παρουσία του μεγάλου οραματιστή της Αποκάλυψης.
Καλό θα είναι να το ξανασκεφτεί. Και αντί να πιέζει ηγούμενο και αδελφούς που έχει καταστήσει ομήρους του, ας έλθει να τα πει ο ίδιος ή στέλλοντας κάποιο γράμμα με προτάσεις και όχι προφορικά. Τότε πραγματικά θα αντιληφθεί και θα αισθανθεί το:
“Πόσα απίδια βάζει ο σάκος”.
