Η δουλειά μας περιμένει σε όλη τη ζωή μέχρι τον θάνατο και θα είναι ιδιαίτερη τη στιγμή των επιθανατίων κόπων. Ορίστε λοιπόν, μην απελπίζεσαι, αλλά κοπίαζε.
Η σύγχυσή σου, η ασθένειά σου είναι ψυχική , όπως κι όλων, αλλά ο καθένας έχει τη δική του. Επίσης, δεν πρέπει να τρέχεις μακριά από τον εχθρό που σου ορμά, αλλά με τη βοήθεια του Θεού να παλεύεις.
Γι’ αυτό πρέπει να ζητάς συνέχεια βοήθεια. Βοηθός σου θα μπορούσε να γίνει ο άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης. Να τον τιμάς και να διαβάζεις γι’ αυτόν, οπωσδήποτε το «Ανέκδοτο ημερολόγιό» του και τις σημειώσεις γι’ αυτόν της ηγουμένης Ταϊσίας ∙ είναι λεπτούτσικο τετραδιάκι, αλλά πλούσιο.
Αυτό, για το οποίο μου γράφεις, ο πόνος της ψυχής, αυτή ακριβώς είναι η κύρια ασθένεια των νεοφώτιστων. Μπαίνουν στην Εκκλησία, αλλά περισσότερο με τον νου. Η πίστη, όμως, είναι κάτι άλλο, στο οποίο συμμετέχει ολόκληρος ο άνθρωπος και εν πρώτοις η ψυχή.
Εγώ μεγάλωσα σε άλλο περιβάλλον, γύρω ζούσαν με πίστη όλοι οι άνθρωποι. Τώρα είναι πιο δύσκολα∙ ζωντανή πίστη ακόμη και στους λειτουργούς του Θεού δεν θα δεις αμέσως. Αλλά τι να κάνουμε;
«Αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν». Εμείς θα προσευχόμαστε για σας, Ντ., κι εσείς, αφού έχετε συνείδηση της ανεπάρκειάς σας, αυτό σημαίνει ότι θα στέκεστε με απλωμένο χέρι. Μόνο αυτό αγαπά ο Κύριος, το να στεκόμαστε μπροστά Του ταπεινά, ζητώντας βοήθεια.
Φοβηθήτε! Μη φοβάστε να φοβάστε! «Πιστεύω, Κύριε! Βοήθει μου τη απιστία!». Είναι χειρότερο να μην έχεις πίστη, αλλά μέσα σου να τη φαντάζεσαι και να την αναπαριστάς. Αυτό είναι απελπιστική ασθένεια με κακή έκβαση. Εσύ, όμως, Ντ., άνοιξε μπροστά στα μάτια σου το ζωντανό βιβλίο της φύσης και μείνε έκπληκτος, καθώς και την επόμενη παράλληλη σελίδα, το άγιο Ευαγγέλιο, και η ειλικρινής σου δίψα θα καθοδηγηθεί από την Αλήθεια .
Και θα έρθει σε σένα το έλεος του Θεού!
Ακόμη, πολύ σε παρακαλώ, αγάπησε τον άγιο Θεοφάνη τον Έγκλειστο. Από τα έργα του η ζωντανή πίστη πηγάζει σαν χείμαρρος σε αυτόν που τον αγάπησε.
