Την Τρίτη 19 Αυγούστου 2014, εωρτάσθη η εορτή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού εις την επί του Όρους Θαβώρ Ιεράν Μονήν, επί του οποίου και ελαβε χώραν αύτη.
Κατά την Δεσποτικήν ταύτην εορτήν η Εκκλησία αναμιμνήσκεται το γεγονός ότι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, προ του σωτηρίου Αυτού πάθους παρέλαβε τρεις εκ των μαθητών Αυτού, τους προκρίτους, Πέτρον και Ιάκωβον και Ιωάννην και ανήλθεν επί του όρους τούτου, μη μνημονευομένου ρητώς υπό της Καινής Διαθήκης, διασωζομένου όμως υπό αρχαιοτάτης εκκλησιαστικής παραδόσεως.
Επί του όρους τούτου νεφέλη φωτεινή εκάλυψε τους μαθητάς και είδον τον Κύριον, απαστράπτοντα το πρόσωπον και τα ιμάτια Αυτού ως ο ήλιος και συλλαλούντα μετά Μωϋσέως και Ηλιού των προφητών και προλέγοντα την έξοδον Αυτού, ήτοι την σταύρωσιν Αυτού εν Ιεροσολύμοις και ήκουσαν φωνήν εκ της νεφέλης λέγουσαν «ούτος εστιν ο Υιός μου ο αγαπητός, εν ω ηυδόκησα», (Ματθ. 17,1-8).
Το γεγονός τούτο παρεχώρησεν ο Κύριος εις τους μαθητάς Αυτού και δι’ αυτών εις την Εκκλησίαν, ίνα δείξη το πρωτόκτιστον κάλλος του ανθρώπου, το απολεσθέν διά της πτώσεως αυτού και επαναποκτώμενον δι’ Αυτού και εν Αυτώ εν τη Μεταμορφώσει, ήτοι τη ευπρεπεστάτη αλλοιώσει, τη πραγματοποιουμένη εκ τοις κεκλημένοις Αυτώ αγίοις και ίνα προετοιμάση και ενισχύση αυτούς διά το μυστήριον της ενδόξου τριημέρου εκ νεκρών Αναστάσεως Αυτού.
Διά την μνήμην του σωτηριώδους γεγονότος τούτου, του εορταζομένου ως Δεσποτικής εορτής, ετελέσθη αγρυπνία την νύκτα της ως άνω ημέρας, της οποίας προεξήρξεν η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος εν Όρθρω και θεία Λειτουργία, συλλειτουργούντος Αυτώ του Γέροντος Αρχιγραμματέως Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου, του εκ της Εκκλησίας της Ελλάδος παρεπιδημούντος Ιερωτάτου Μητροπολίτου Τανάγρας κ. Πολυκάρπου, του εν βορείω Ιορδανία Πατριαρχικού Επιτρόπου Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Πέλλης κ. Φιλουμένου, Αγιοταφιτών Αρχιμανδριτών, του καθηγουμένου και ανακαινιστού της Ιεράς ταύτης Μονής οσιωτάτου Αρχιμανδρίτου π. Ιλαρίωνος, των εγγάμων ιερέων της περιοχής της Γαλιλαίας, και των ιερέων εξ Ελλάδος και Ρωσίας και Ρουμανίας και ψαλλόντων του εξ Ελλάδος ιερέως π. Γεωργίου Χαρδαβέλη ελληνιστί και της χορωδίας υπό τον Αρχιμανδρίτην π. Φιλόθεον, καθηγούμενον της Άκκρης αραβιστί και μετέχοντος αθρόου ευσεβούς λαού εκ Ρωσίας και Ουκρανίας, ουχ ήττον όμως και εξ Ελλάδος, απολαμβάνοντος πλουσίαν την ευλογίαν ταύτην και τον αγιασμόν τούτον της νυκτερινής υπαιθρίου λειτουργίας.
Εις το Κοινωνικόν της θείας Λειτουργίας ο Μακαριώτατος εκήρυξε τον θείον λόγον εις τους πιστούς, έχοντα ούτως ελληνιστί:
«Ο πάλαι τω Μωσεί συλλαλήσας, επί του όρους Σινά διά συμβόλων, εγώ ειμι λέγων, ο Ων, σήμερον επ᾽ όρους Θαβώρ μεταμορφωθείς επί των Μαθητών, έδειξε το αρχέτυπον κάλλος της εικόνος εν εαυτώ την ανθρωπίνην αναλαβών Ουσίαν· Καί της τοιαύτης χάριτος, μάρτυρας παραστησάμενος, Μωυσήν και Ηλίαν, κοινωνούς εποιείτο της ευφροσύνης, προμηνύοντας την έξοδον διά Σταυρού και σωτήριον Ανάστασιν», λέγει ο υμνωδός της Εκκλησίας.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Ευλαβείς προσκυνηταί και ευσεβείς Χριστιανοί,
Σήμερον όντως η θεία Χάρις μας αξίωσε να αναβώμεν εις τον άγιον τούτον τόπον, επί της κορυφής του όρους Θαβώρ, ένθα ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός «μετεμορφώθη έμπροσθεν των μαθητών Αυτού Πέτρου και Ιακώβου και Ιωάννου και έλαμψε το πρόσωπον Αυτού ως ο ήλιος, τα δε ιμάτια Αυτού εγένετο λευκά ως το φως», ως μαρτυρούν οι Ευαγγελισταί Ματθαίος και Μάρκος, (Ματθ. 17,2, Μαρκ. 8,2-3), διά να δοξολογήσωμεν και υμνήσωμεν το Άγιον Τριαδικόν ημών Θεόν.
Το μέγα και ανεξιχνίαστον τούτο γεγονός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος ημών Χριστού, δηλονότι της φανερώσεως της ημών Εκκλησίας, η οποία είναι το πνευματικόν Θαβώρειον όρος του Κυρίου και ο οίκος του Θεού, «Δεύτε», λέγει ο υμνωδός, «αναβώμεν εις το όρος Κυρίου και εις τον οίκον του Θεού ημών και θεασώμεθα την δόξαν της Μεταμορφώσεως αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά Πατρός· φωτί προσλάβωμεν φως· και μετάρσιοι γενόμενοι τω πνεύματι, Τριάδα ομοούσιον υμνήσωμεν εις τους αιώνας».
Με άλλα λόγια, αγαπητοί μου αδελφοί, καλούμεθα διά στόματος του υμνωδού να εισέλθωμεν εις τον οίκον του Θεού την Εκκλησίαν διά να είδωμεν κυρίως με τα πνευματικά μάτια της καθαράς καρδίας «την δόξαν της Μεταμορφώσεως του Θεού Λόγου, του Χριστού» και «φωτί προσλάβωμεν φως», «ότι ο Θεός φως εστι και σκοτία εν αυτω ουκ έστιν ουδεμία», (Ιωάν. 1,5).
Αυτό τούτο το θείον φως εφανερώθη ημίν τοις ανθρώποις εν σαρκί εν τω προσώπω του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, του ειπόντος: «εγώ ειμι το φως του κόσμου· ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία, αλλ᾽ έξει το φως της ζωής», (Ιωάν. 8,12).
Το φως τούτο του κόσμου και της αληθινής ζωής εθεάσαντο και προκατήγγειλαν οι Προφήται Μωυσής και Ηλίας, οίτινες εγένοντο αυτόπται και αυτήκοοι μάρτυρες του μεγάλου τούτου μυστηρίου της εν της εν τω όρει Θαβώρ Μεταμορφώσεως του Χριστού, καθ᾽ ην ο Ιησούς Χριστός «έδειξε το αρχέτυπον κάλλος της εικόνος, εν εαυτώ την ανθρωπίνην αναλαβών ουσίαν».
Τούτο σημαίνει, ότι ο Χριστός, ως Νέος Αδάμ, απηλλαγμένος πάσης φθοράς και αμαρτίας ανέδειξεν εις την θεωθείσαν ανθρωπίνην αυτού φύσιν την εικόνα του Θεού Πατρός, τουτέστιν το αρχέτυπον κάλλος, το οποίον είχεν αμαυρώσει ο Παλαιός Αδάμ διά της παραβάσεως της εντολής του Θεού εν τω Παραδείσω: «εν τούτω γαρ επιβάς τω όρει μετά των μαθητών Σου, την αμαυρωθείσαν εν Αδάμ φύσιν, μεταμορφωθείς, απαστράψαι πάλιν πεποίηκας, μεταστοιχειώσας αυτήν εις την Σην της Θεότητος δόξαν και λαμπρότητα», λέγει ο μελωδός.
Ο δε Ιερός Χρυσόστομος διερωτάται: «τι εστι, μετεμορφώθη ο Χριστός;» Καί απαντά «παρήνοιξεν ολίγον της Θεότητος, και έδειξεν αυτοίς τον ενοικούντα Θεόν». Καί αλλαχού λέγει: «…μετεμορφώθη γαρ Χριστός, ουχ απλώς, αλλ᾽ ίνα ημίν αποδείξη την μέλλουσαν της φύσεως μεταμόρφωσιν και την δευτέραν έλευσιν».
Η σημερινή εορτή της Μεταμορφώσεως είναι η κατ᾽ εξοχήν εορτή της θείας δόξης και του ακτίστου φωτός. Διά τούτο και ο μελωδός λέγει: «ο του φωτός διατμήξας (διαχωρίσας) το πρωτόγονον χάος, ως εν φωτί σου τας οδούς ημών εύθυνον».
Το φως της θείας του Χριστού Οικονομίας είναι αυτό το οποίον διέτμηξε (διεχώρισε) το πρωτόγονον χάος, δηλαδή το «σκότος το επάνω της αβύσσου», κατά το βιβλίον της Γενέσεως (1,2). Το δε φως της ενσάρκου του Θεού Λόγου Οικονομίας, δηλονότι του Χριστού είναι το φως της κρίσεως του κόσμου και βεβαίως της κρίσεως των ανθρώπων, οι οποίοι δεν πίστευσαν ότι ο Χριστός είναι το φως της σωζούσης αληθείας, κατά την μαρτυρίαν του Ευαγγελιστού Ιωάννου: «αύτη δε εστιν η κρίσις, ότι το φως ελήλυθεν εις τον κόσμον, και ηγάπησαν οι άνθρωποι μάλλον το σκότος η το φως· ην γαρ πονηρά αυτών τα έργα. πας γαρ ο φαύλα πράσσων μισεί το φως και ουκ έρχεται προς το φως, ίνα μη ελεγχθή τα έργα αυτού· ο δε ποιών την αλήθειαν έρχεται προς το φως, ίνα φανερωθή αυτού τα έργα, ότι εν Θεώ εστιν ειργασμένα», (Ιωάν. 3, 19-21).
Δεηθώμεν του Σωτήρος ημών Χριστού, ταίς πρεσβείαις της αγίας αυτού μητρός, ίνα κατευθύνη τα διαβήματα ημών προς εργασίαν των εντολών, δηλονότι των προσταγμάτων Αυτού, «διότι φως τα προστάγματά Σου Κύριε επί της γης», αναφωνεί ο Προφήτης Ησαίας. (26,9).
Μετά δε του μελωδού δοξολογικώς και ευγνωμόνως είπωμεν: «φως αναλλοίωτον Λόγε, φωτός Πατρός αγεννήτου εν τω φανέντι φωτί σου, σήμερον εν Θαβωρίω φως είδομεν τον Πατέρα, φως και το Πνεύμα, φωταγωγούν πάσαν κτίσιν», Αμήν.
Την πρωίαν ετελέσθη η θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του Ιερωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακού και συλλειτουργούντων αυτώ ιερέων της περιοχής Γαλιλαίας και Άκκρης και μετεχόντων εν αυτή Ορθοδόξων πιστών εκ της Γαλιλαίας, αλλά και εξ Ιεροσολύμων και εκ των κατεχομένων περιοχών.
Μετά την θείαν Λειτουργίαν, ο καθηγούμενος Αρχιμανδρίτης π. Ιλαρίων εδεξιώθη την Πατριαρχικήν και Αρχιερατικήν συνοδείαν και άλλους εις το ηγουμενείον, την μεσημβρίαν δε παρέθεσεν αυτοίς τράπεζαν εν καταλύσει ιχθύος.
){kind=link}