Η κυβέρνηση απούσα από τη Θράκη, μπροστά στην απειλή…
Οι κίνδυνοι που απειλούν την ελληνική Θράκη είναι ένα θέμα που θα έπρεπε να αποτελεί μέρος της ημερήσιας ατζέντας τόσο της κυβέρνησης και όλων των κομμάτων όσο και των ΜΜΕ.
Ο ρόλος του τουρκοκίνητου Κόμματος Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας (ΚΙΕΦ/DEB), που κατέγραψε σημαντικό ποσοστό στις ευρωεκλογές (τρίτο κόμμα συνολικά στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, πρώτο στις εκλογικές περιφέρειες Ξάνθης και Ροδόπης) και η αμεριμνησία της Ελληνικής Πολιτείας να επιτρέψει με αβλεψίες της την ευθεία ανάμειξη του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, καθώς και η αποκάλυψη για το σχέδιο εισβολής των Τούρκων στη Θράκη με τον κωδικό «Egemen» («Ηγεμόνας»), επιβεβαιώνουν την πραγματική ύπαρξη σοβαρών κινδύνων.
Ο στρατηγός ε.α., επίτιμος αρχηγός ΓΕΣ και πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Φραγκούλης Φράγκος περιγράφει και αναλύει με στοιχεία την υφιστάμενη κατάσταση στην ελληνική Θράκη, όπως και την πρακτική και τους σχεδιασμούς της Τουρκίας, και προτείνει ρεαλιστικά μέτρα, ικανά να δρομολογηθούν άμεσα, αρκεί να υπάρχουν η πολιτική βούληση των κυβερνώντων και η ενεργοποίηση των πατριωτικών αντανακλαστικών όλων μας.
«…Το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής καλλιεργεί κλίμα αμφισβήτησης για την αποτελεσματικότητα και τον έλεγχο της ελληνικής Θράκης από τα κρατικά όργανα και υπηρεσίες με ένα δίκτυο πρακτόρων επί πληρωμή –υπολογίζονται γύρω στους τρεις χιλιάδες–, και δαπάνη πολλών εκατομμυρίων. Καταπιέζουν κατά κύριο λόγο τους φιλήσυχους Έλληνες μουσουλμάνους, προκειμένου να τους πείσουν ότι είναι τουρκογενείς, με κύρια στόχευση τους Πομάκους και τους Ρομά. Στους τουρκόφωνους περιλαμβάνονται τουρκόφωνοι Κιρκάσιοι, μαύροι Σουδανοί (στον νομό Ξάνθης), τουρκόγυφτοι, ορεινοί Τσιτάκηδες, Κιρτζαλήδες και άλλα ασιατικά φύλα, τα οποία εποίκησαν τη Θράκη στις αρχές της οθωμανικής κυριαρχίας.
Μετά το 1950, τα πολλαπλά λάθη διευκόλυναν την προπαγάνδα της Άγκυρας, δαπανώντας από το 1997 έως το 2013 άνω των 23 εκατ. ευρώ, που δόθηκαν από την ΕΕ, και εθνικούς πόρους, με την κυρία Δραγώνα να επιμένει να μαθαίνει την τουρκική γλώσσα, και όχι την ελληνική, σε τουρκοφανείς και μη»… αναφέρει μεταξύ άλλων ο κ. Φράγκος.
