Την αλήθεια για τον ποιος είναι ο Δημιουργός και τι είναι ο άνθρωπος μας την είπε ο ίδιος ο Θεός – Πατέρας – Δημιουργός με τον Υιό Του Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό.
Και για το θάνατο δεν είπε μόνο, αλλά έδειξε με τα καταπληκτικά θαύματα Του ότι ο θάνατος είναι χωρισμός του επίγειου θνητού σώματος απ’ την αθάνατη ψυχή:
-Η παις εγείρου! , φώναξε στη δωδεκάχρονη νεκρή παιδούλα και αναστήθηκε (Κατα Λουκάν 8,54). Γύρισε η ψυχούλα της στο νεκρό κορμάκι της.
– Νεανίσκε, σοί λέγω εγέρθητι!, πρόσταξε στο νεκρό παληκαρόπουλο, το μοναχοπαίδι της χήρας μάνας, και νάτο, ανασηκώθηκε και κάθισε στο νεκροκάσελο του.
– Λάζαρε, δεύρο έξω! Φώναξε και δες, νάτος όρθιος στην είσοδο του μνημείου ο φασκιωμένος τέσσερις μέρες νεκρός Λάζαρος!
– Ώ ζει – μυρίζει, Κύριε, του είπε η αδελφή του. Τετραήμερος νεκρός είναι.
– Αν πιστεύεις θα δεις τη δύναμη του Θεού, της είπε Εκείνος.
Και την είδε μεγαλόπρεπη και ζωοπάροχη και χαροποιό !
Ο τρόπος, λοιπόν, που δεν φοβάμαι το θάνατο, είναι η ολοφώτεινη γνώση και η απόλυτη βεβαιότητα ότι:
– Ο Πανάγαθος και Παντοδύναμος Θεός – Πατέρας – Δημιουργός είναι αγάπη. Άπειρη και τέλεια. Ζωοπάροχη.
– Ότι εγώ είμαι παιδί Του μυριοαγαπημένο και χιλιοφροντισμένο
– ότι ο θάνατος είναι προσωρινός χωρισμός της αθάνατης ψυχής από το θνητό επίγειο σώμα, όπως απέδειξε με τα θαυμαστά γεγονότα των νεκραναστάσεων ο Κύριος Ιησούς Χριστός, και μετάβαση στην αληθινή ζωή.
Αυτά πιστεύω βαθιά – βαθιά μ’ όλη μου την ύπαρξη μου, γιατί είναι ουράνιες αλήθειες, επιβεβαιωμένες, με καταπληκτικά γεγονότα.
Έτσι, ζω ήσυχα τη ζωή μου. Χαρούμενα και ευτυχισμένα .
Και δεν φοβάμαι το θάνατο γιατί με βεβαιώνει ο Αναστημένος Χριστός μου, όπως και το ληστή πάνω στο Σταυρό: «Σήμερον μετ’ εμού έση εν τω Παραδείσω» η μετάνοια για τις αμαρτίες σου και η πίστη σου σε μένα φέρνουν στις χαρές του Παραδείσου σήμερα!
