Του Αρχμ.Επιφ.Θεοδωροπούλου
Λένε μερικοί:
-Δεν νηστεύουμε όταν βρισκόμαστε σε μια συγκέντρωση για να μην στενοχωρήσουμε και να μη σκανδαλίσουμε κάποιους με τη στάση μας. Θα μας σχολιάσουν. Ο ίδιος ο Χριστός δεν είπε να μη δείχνουμε ότι νηστεύουμε όπως οι υποκριτές Φαρισαίοι;
Ο Γέροντας απαντούσε σ’ αυτό τα εξής:
-Όταν νηστεύουμε, όπως κι’ όταν κάνουμε οποιαδήποτε καλή πράξη, πρέπει να ενεργούμε με ταπεινό φρόνημα, « ως αχρείοι δούλοι», υπακούοντας στις εντολές της Εκκλησίας. Και τούτο ανεξάρτητα αν μας βλέπουν ή δεν μας βλέπουν οι άνθρωποι.. Όπως δεν πρέπει δεν πρέπει και να φοβούμαστε τον ψόγο και τα σχόλια τους, όταν κάνουμε το καθήκον μας προς τις εντολές του Θεού. Δεν είναι δυνατόν να εξαρτώμεθα στο θέμα αυτό από το εάν κάποιος στενοχωρηθεί ή « σκανδαλισθεί».
Αν εμείς κάνουμε το καθήκον μας, η ευθύνη του σκανδαλισμού βαρύνει τον σκανδαλιζόμενο, οποίος σε τελευταία ανάλυση είτε δεν αναγνωρίζει την αυθεντία του Χριστού και της Εκκλησίας πάνω στη ζωή μας είτε προσπαθεί να δικαιολογήσει τη δική του αδυναμία. Σκεπτόμαστε αυτούς που θα « σκανδαλισθούν», όταν μας δουν να νηστεύουμε, γνωρίζοντας ενδεχομένως τις αρχές του πιστεύω μας.
Σ’ αυτή την τελευταία περίπτωση η ευθύνη του σκανδαλισμού βαρύνει εξ ολοκλήρου εμάς, διότι εμείς είμαστε οι παραβάτες της εντολής.
Εξ άλλου αν αυτή τη συλλογιστική την επεκτείνουμε και στις άλλες εντολές της Εκκλησίας, καταργούμε όλο τον ηθικό νόμο του Θεού.
Θέλω λ.χ. να πάω στην Εκκλησία. Πάντοτε θα συναντήσω ανθρώπους στο δρόμο. Σκέπτομαι: αν μπω μέσα και με δουν, αν είναι άθεοι και αντίχριστοι θα ενοχληθούν και θα εξοργισθούν. Αν είναι ευσεβείς πιστοί θα πουν: τι καλός χριστιανός! Πάει στην Εκκλησία! Και ο έπαινος τους θα μου αφαιρέσει την ωφέλεια του εκκλησιασμού. Ας μην πάω, λοιπόν στην Εκκλησία.
Θα εκκλησιασθώ, όταν δεν θα με δει κανείς. Κι’ έτσι πάει περίπατο ο εκκλησιασμός! Που ακούστηκαν αυτά; Ποιο Ευαγγέλιο λέει τέτοια πράγματα;
(«ΥΠΟΘΗΚΕΣ ΖΩΗΣ»)
