Περισσότερα από 20 εκατομμύρια άτομα πάσχουν από καρδιακή ανεπάρκεια παγκοσμίως και ο αριθμός αυτός αυξάνεται με την γήρανση του πληθυσμού. Η Καρδιακή Ανεπάρκεια είναι μια εκφυλιστική και δυνητικά απειλητική για τη ζωή κατάσταση, στην οποία η καρδιά δεν αντλεί αρκετό αίμα για να το διοχετεύσει σε όλο το σώμα.
Παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει συντελεστεί στη θεραπεία άλλων καρδιακών παθήσεων, εδώ και 20 χρόνια δεν έχουν σημειωθεί νέα θεραπευτικές καινοτομίες στην οξεία καρδιακή ανεπάρκεια και οι ασθενείς συνεχίζουν να παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά αναπηρίας και θανάτου.
Τα συνηθέστερα χρησιμοποιηθέντα φάρμακα για την οξεία καρδιακή ανεπάρκεια αντιμετωπίζουν μόνο τα άμεσα συμπτώματα και δεν έχει δειχθεί να έχουν αντίκτυπο στις μακροχρόνιες εκβάσεις, όπως είναι η μείσωης της νοσηλείας και η βελτίωση της οργανικής λειτουργίας
Υπάρχει επείγουσα ανάγκη για νέες θεραπείες, οι οποίες αυξάνουν το προσδόκιμο ζωής του ασθενούς μετά από την εμφάνιση επεισοδίου οξείας καρδιακής ανεπάρκειας, βοηθούν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων τους, προστατεύουν τα ζωτικά όργανα από απειλητική για τη ζωή βλάβη κατά τη διάρκεια ενός επεισοδίου οξείας καρδιακής ανεπάρκεια και δύνανται να αυξήσουν το προσδόκιμο ζωής του ασθενούς μετά από την εμφάνιση επεισοδίου οξείας καρδιακής ανεπάρκειας.
Καθώς η κατανόηση της οξείας καρδιακής ανεπάρκειας σε επιστημονικό επίπεδο εξελίσσεται, τελικά συντελείται πρόοδος προς την ανάπτυξη πιθανών λύσεων.
Σήμερα ωστόσο στη μάχη κατά της καρδιακής ανεπάρκειας τάσσεται η σερελαξίνη, μία υπό έρευνα και έγκριση ουσία, η οποία θα αποτελέσει το πρώτο φάρμακο σε μια νέα κατηγορία φαρμάκων για την οξεία καρδιακή ανεπάρκεια. Η σερελαξίνη κατόπιν εγκρίσεως, θα αποτελέσει την πρώτη μετά από 20 χρόνια, καινοτόμο θεραπεία για τους ασθενείς με οξεία καρδιακή ανεπάρκεια, και είναι αυτή τη στιγμή το μόνο φάρμακο για το οποίο έχει παρατηρηθεί μείωση στην ολική θνητότητα σε ασθενείς με οξεία καρδιακή ανεπάρκεια σε μεγάλη μελέτη. Η σερελαξίνη ενδείκνυται για ενδονοσοκομειακη χορήγηση στους ασθενείς που βιώνουν επεισόδιο οξείας καρδιακής ανεπάρκειας και θα πρέπει να εγχύεται σε διάστημα 48 ωρών, επιπλέον των συμβατικών θεραπειών για την οξεία καρδιακή ανεπάρκεια.
Η Σερελαξίνη (RLX030), ένας αγωνιστής του υποδοχέα της ρελαξίνης, είναι μία υπό έρευνα και έγκριση ουσία η οποία θα αποτελέσει το πρώτο φάρμακο σε μία νέα κατηγορία φαρμάκων για την οξεία καρδιακή ανεπάρκεια. Είναι μία μορφή φυσικής ορμόνης (ανθρώπινη ρελαξίνη-2), η οποία υπάρχει τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες . Τα επίπεδα της συγκεκριμένης ορμόνης είναι αυξημένα στις εγκύους προκειμένου να βοηθήσουν το σώμα να αντιμετωπίσει τις επιπρόσθετες καρδιαγγειακές απαιτήσεις που θέτει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης .
Σύμφωνα με στοιχεία πρόσφατης πανελλαδικής έρευνας για την οξεία καρδιακή ανεπάρκεια, σε τυχαίο δείγμα 1.000 ατόμων άνω των 50 ετών (Ιανουάριος 2014), οι καρδιαγγειακές παθήσεις και ο καρκίνος θεωρούνται ως οι πλέον απειλητικές για τη ζωή παθήσεις, ενώ 1 στους 2 ερωτηθέντες δεν λαμβάνει κάποια πληροφόρηση σχετική με καρδιαγγειακά νοσήματα από οποιαδήποτε πηγή, καθιστώντας την ανάγκη για ενημέρωση άμεση και επιτακτική.
Ποιος επηρεάζεται από την καρδιακή ανεπάρκεια;
Επεισόδιο οξείας καρδιακής ανεπάρκειας μπορεί να εκδηλωθεί επίσης, σε άτομα χωρίς ιστορικό καρδιακής ανεπάρκειας και συνήθως επηρεάζει τους ηλικιωμένους και τα άτομα με πολλές μακροχρόνιες νόσους. Οι ασθενείς με υπέρταση, στεφανιαία νόσο, διαβήτη, υψηλή αρτηριακή πίεση ή καρδιακή ανεπάρκεια ή οι ασθενείς που έχουν υποστεί προηγούμενο εγκεφαλικό διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης οξείας καρδιακής ανεπάρκειας. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η οξεία καρδιακή ανεπάρκεια προκύπτει ως αποτέλεσμα επιδείνωσης σε ασθενείς με προηγούμενη διάγνωση καρδιακής ανεπάρκειας. Η οξεία καρδιακή ανεπάρκεια ενδέχεται, επίσης, να εμφανιστεί με τη μορφή της “de novo” οξείας καρδιακής ανεπάρκειας, δηλ. ως πρώτη εμφάνιση καρδιακής ανεπάρκειας.
Σημαντικό φορτίο για τους ασθενείς και τα συστήματα υγείας
Το 50% περίπου των ασθενών που νοσηλεύεται για οξεία καρδιακή ανεπάρκεια επανεισάγεται στο νοσοκομείο μετά από έξι μήνες. Το 20% έως 30% των ασθενών καταλήγει σε διάστημα 1 έτους μετά από την εμφάνιση επεισοδίου οξείας καρδιακής ανεπάρκειας και το 3-4% δεν επιβιώνει μετά από το αρχικό επεισόδιο .
