Υπάρχουν βιβλία που τα διαβάζεις αποκτώντας γνώσεις, βιβλία που απλά σε κάνουν να περνάς όμορφες στιγμές χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς, μα κι εκείνα που γεμίζουν λυτρωτικούς λυγμούς την ύπαρξή σου. Εκείνα που σου δίνουν την ώθηση να μεταμορφώσεις την πιο βαθιά ματιά σου.
Σε αυτά τα τελευταία, δεν υπάρχει απλώς μια γνώση ή γνώμη, ένα χάρισμα συγγραφικό, μα πρωτίστως ένα βίωμα καρδιακό. Μια εμπειρία που κοινωνεί το φώς.
Ένα τέτοιο φώς, φως Χριστού, κοινωνεί μαζί μας, ο αγαπητός π. Ανδρέας Κονάνος με το νέο του πόνημα «.. ψάχνω το παραμύθι μου».
Πρόκειται για ένα βιβλίο που περιέχει σκέψεις, προσευχές και ποιήματα, γραμμένα σε στιγμές εσωτερικής έμπνευσης και γόνιμης μοναχικότητας.
Κείμενα που διακρίνονται από αμεσότητα και φιλανθρωπία, Θεϊκή αύρα και πνευματική ευωχία.
Δημοσιεύθηκαν στο facebook, ως τόλμημα εξομολογητικό μιας ψυχής που ανιχνεύει και ψηλαφά την δυνατότητα να κοινωνήσει μέσα απ’ όλες τις μορφές τού λόγου με το ανθρώπινο πρόσωπο. Προσπάθεια ποιητικής καρδιάς και αναζήτησης του κάλλους που θα σώσει τον κόσμο.
Άλλωστε ο Άγιος Πορφύριος μας το είπε, ότι για να σωθούμε θα πρέπει να γίνουμε ποιητές, και ο π. Ανδρέας Κονάνος φαίνεται ότι σε αυτό το βιβλίο ξεδιπλώνει και αναδεικνύει με ταπεινό φρόνημα αλλά ηχηρώ τω τρόπω, ότι η ομορφιά κατοικεί κυρίως και πρωτίστως στα στήθη των ανθρώπων ως παρουσία του Θεού.
Του ευχόμαστε το νέο του βιβλίο, να είναι καλοτάξιδο και να ομορφύνει της ψυχές των ανθρώπων.
π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος (Λίβυος)
