Μία ακόμη περίοδος νηστείας είναι η λεγόμενη νηστεία των Αγίων Αποστόλων. Ονομάζεται έτσι διότι προηγείται των δύο αποστολικών εορτών: της εορτής των Αγίων πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου (29 Ιουνίου) και της “Συνάξεως των Αγίων Αποστόλων” (30 Ιουνίου).
Η χρονική διάρκεια αυτής της νηστείας είναι μεταβλητή επειδή η έναρξή της εξαρτάται από την κινητή εορτή του Πάσχα. Αρχίζει την Δευτέρα μετά την Κυριακή των Αγίων Πάντων και λήγει σταθερά την 28η Ιουνίου. Κατά το ισχύον (νέο) ημερολόγιο δεν υπερβαίνει ποτέ τις 30 ημέρες. Υπάρχει ακόμα και περίπτωση (όταν το Πάσχα εορτάζεται μεταξύ 5 και 8 Μαϊου) να μήν έχουμε καθόλου νηστεία.
Κατά την περίοδο της νηστείας αυτής δεν καταλύουμε κρέας, γαλακτερά και αυγά, ενώ επιτρέπεται η κατάλυση ψαριού. (Φυσικά πάντοτε εκτός Τετάρτης και Παρασκευής).
Αν η εορτή των Αγ. Αποστόλων Πέτρου και Παύλου πέσει Τετάρτη ή Παρασκευή, καταλύουμε μόνο ψάρι.
Ψάρι καταλύουμε και κατά την εορτή του Γενεσίου του Τιμίου Προδρόμου (24 Ιουνίου), οποιαδήποτε ημέρα κι αν πέσει.
Η νηστεία αυτή είναι αρχαιοπαράδοτος στην Εκκλησία μας.
Πρώτος ο Μέγας Αθανάσιος αναφέρει νηστεία μιάς εβδομάδος μετά την Πεντηκοστή. «Τη γαρ εβδομάδι μετά την αγίαν πεντηκοστήν ο λαός νηστεύσας εξήλθε περί το κοιμητήριον εύξασθαι» (εγράφη περί το 357). Αυτός μεν αναφέρει την νηστεία αυτή αμέσως μετά την Πεντηκοστή, αλλά το βιβλίο των Αποστολικών Διαταγών, το οποίο έχει γραφεί πενήντα περίπου έτη αργότερα και απηχεί αποστολοπαράδοτες εντολές και συνήθειες, την αναφέρουν μία εβδομάδα μετά την Πεντηκοστή, δηλαδή μετά την εορτή των Αγίων Πάντων.«Μετά ουν το εορτάσαι υμάς την πεντηκοστήν εορτάσατε μίαν εβδομάδα και μετ’ εκείνην νηστεύσατε μίαν, δίκαιον γαρ και ευφρανθήναι επί τη εκ Θεού δωρεά και νηστεύσαι μετά την άνεσιν».
Όπως φαίνεται από το χωρίο των Αποστολικών Διαταγών, η περί ης ο λόγος νηστεία σχετιζόταν με την χαρμόσυνη περίοδο από το Πάσχα μέχρι την Πεντηκοστή, μετά την οποία έπρεπε να επέλθει κάποιας μορφής αντίδραση, ώστε να μετριασθεί η χαρμόσυνη διάθεση.
Επειδή οι απόστολοι είχαν αρχίσει το κήρυγμα μετά την Πεντηκοστή, οι μετ’ αυτήν ημέρες ήσαν αφιερωμένες σ’ αυτούς.
στοιχεία από: Ορθόδοξος Συναξαριστής και Ίασμος φωτο: “Η σύναξις των Δώδεκα Αποστόλων” λεπτομέρεια στον ένα τρούλο του νάρθηκα ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΚΛΕΙΝΟΒΟ
[irp posts=”353950″ name=”Αρχίζει τη Δευτέρα 12 Ιουνίου η νηστεία των Αγίων Αποστόλων: γιατί και πώς νηστεύουμε”]
«Οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα ηκολούθησαν αυτώ» (Ματθ. 4,20)
Από την εβδομάδα, αγαπητοί μου, από την εβδομάδα που ακολουθεί μετά την Κυριακή των αγίων Πάντων έως τις 29 Ιουνίου εινε περίοδος νηστείας· είνε η νηστεία των αγιων αποστόλων. Με την αλλαγή του ημερολογίου δυστυχώς ωρισμένες χρονιές, όταν το Πάσχα πέφτη αργά, η νηστεία αυτή μειώνεται και κάποτε μηδενίζεται. Η νηστεία αυτη είνε σχετικώς εύκολη, διότι επιτρέπεται το ψάρι. Δεν ξέρω αν εσείς την τηρήτε.
Η νηστεία αυτή θεσπίσθηκε για να προετοιμάζη τους Χριστιανούς για τη μεγάλη εορτή των αποστόλων. Και η σημερινή Κυριακή, η δευτέρα (Β΄) Κυριακή του Ματθαίου, τις περισσότερες φορές πέφτει μέσα στη νηστεία των αγιων αποστόλων. Γι᾿ αυτό και το ευαγγέλιο που ακούσαμε σήμερα είνε σχετικό με τους αγίους αποστόλους. […]
Τους γιορτάζουμε. Τι πρέπει να κάνουμε; Να νηστέψουμε αυτές τις μέρες. Να προετοιμαστούμε, να εξομολογηθούμε, να πάμε να κοινωνήσουμε. Κι όταν χτυπήσουν οι καμπάνες στη γιορτή των αγίων αποστόλων Πέτρου και Παύλου, να πλησιάσουμε κ᾿ εμείς και να τους εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας.
Τι άλλο να κάνουμε; Να θυμηθούμε. Είπαμε· εργατικοί ήταν αυτοί, δούλευαν όλη νύχτα στη λίμνη. Εργατικοί αυτοί, εργατικοί κ᾿ εμείς. Εργατικός πρέπει να είνε ο άνθρωπος. Πότε όμως εργατικός; Σας το ᾿πα και άλλοτε, το επαναλαμβάνω και τώρα· Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο δουλειά, σαν τα μυρμήγκια. Είνε ευλογημένη η δουλειά. Κυριακή όμως όχι. Τις άλλες μέρες δουλειά! Γιατί το νερό που δεν τρέχει σκουληκιάζει, και το σίδερο που δεν δουλεύει τη γη σκουριάζει· και ο άνθρωπος που δεν δουλεύει σαπίζει. Δουλειά όλες τις καθημερινές. Κυριακή πρωί όμως; ήρθε η ώρα; χτύπησε η καμπάνα; Να σταματήσουν όλα. Η γυναίκα θ᾿ αφήση το ράψιμο, το σκούπισμα, το μαγειρειό. Ο άντρας θ᾿ αφήση την τσάπα, ο τσοπάνος τα πρόβατα στο μαντρί, ο δάσκαλος το σχολείο, ο υπάλληλος το γραφείο, οι πάντες. Φτερά στα πόδια και όλοι στην εκκλησία. Το κάνουμε; ευλογία· δεν το κάνουμε; θα το πληρώσουμε, θα ᾿ρθη η ώρα αυτή… Σας πονώ και σας φωνάζω, πριν να᾿ νε αργά. Χτυπάει η καμπάνα και περνάνε τα άγια και διαβάζεται το Ευαγγέλιο, και κάθεσαι εσύ με το τσιγάρο στο στόμα και κοροιδεύεις μεσ᾿ στην πλατεία; ερχεται η οργή του Θεού!…
Ας πέσουμε κι ας παρακαλέσουμε να γίνη ίλεως ο Θεός. Και να μιμηθούμε τους αποστόλους, για να έχουμε την ευχή των αγίων αποστόλων και των αγίων πατέρων. Είθε ο Θεός διά των πρεσβειών και της Παναγίας Θεοτόκου να ελεήση και σώση πάντας ημάς· αμήν.
(†) επίσκοπος Αυγουστίνος
