Του Επισκόπου Μεσαορίας Γρηγορίου
Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των αγίων Αιμιλιανού επισκόπου Κυζίκου (†813-820), του ομολογητού και Μύρωνος επισκόπου Κνωσσού, του θαυματουργού (†350).
Ο άγιος Αιμιλιανός έζησε μεταξύ 8ου και 9ου αιώνα μ. Χ. Ήταν Επίσκοπος Κυζίκου, (από το 787 μέχρι το 815) και έδρασε κατά την εποχή της Εικονομαχίας. Αγωνίστηκε με δυναμισμό και ένθεο ζήλο για την τιμητική προσκύνηση των αγίων εικόνων, όταν αυτοκράτορας ήταν ο εικονομάχος Λέων ο Ε΄ ο Αρμένιος.
Κυριολεκτικά αναδείχθηκε σε αθλητή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, και ενίσχυε παντοιοτρόπως όλους εκείνους οι οποίοι υπέφεραν εξ αιτίας του σκληρού διωγμού των εικονομάχων, οι οποίοι νόθευαν την αλήθεια της θεολογίας της Εκκλησίας περί των ιερών εικόνων.
Ο Άγιος Αιμιλιανός, δοκίμασε ποικίλους πειρασμούς, θλίψεις, διωγμούς και εξορίες, αφού οι αιρετικοί τον πολέμησαν με κάθε τρόπο. Πέθανε τελικά εξόριστος, παραμένοντας ένας γνήσιος Ομολογητής του ορθόδοξου φρονήματος.
Ακόμη μια φορά ο Συναξαριστής της Εκκλησίας, μάς βοηθά και σε αυτή την περίπτωση να επιβεβαιώνουμε ότι οι Άγιοι, με την ζωή και το έργο τους ζουν το θαυμαστό γεγονός του ακτίστου φωτός της Μεταμορφώσεως, όπως οι Απόστολοι Πέτρος, Ιάκωβος και Ιωάννης, βίωσαν στο πρόσωπο του Σωτήρος Χριστού. Αυτή η θαβώριος έλαμψη χειραγωγεί και δροσίζει τους Αγίους του Θεού, ώστε να αντέχουν με χαρά, δύναμη και τόλμη τους πειρασμούς και τις διάφορες κακουχίες μέχρι το τέλος της επίγειας ζωής τους.
Παράλληλα, οι μυημένοι στην άκτιστη χάρη του Τριαδικού Θεού λειτουργούν ως φωτεινές νησίδες για το δικό μας πνευματικό αγώνα να παραμείνουμε όρθιοι με ήθος, τιμιότητα και αυθεντικότητα.
