ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ: Η περίοδος του Τριωδίου είναι κατανυκτική και διδακτική και μας προετοιμάζει για να οδηγηθούμε στην Μεγάλη Σαρακοστή, προκειμένου να βιώσουμε το Πάθος και την Ανάσταση του Κυρίου μας.
Αρχιμ. Παύλου Κ. Ντανά – Ιεροκήρυκος
Δυστυχώς, η περίοδος αυτή μολύνεται από τις καρναβαλικές εκδηλώσεις που ξεκινούν την Κυριακή των Απόκρεω και κορυφώνονται την Κυριακή της Τυρινής. η λέξη «Απόκρεω» ετυμολογείται «από κρέας», δηλαδή αποχή από το κρέας, παύση κρεοφαγίας. Αλλά και η λέξη «καρναβάλι», ετυμολογείται «κρέας, έχε γεια» και προέρχεται από τη λατινική λέξη carnevale (carnem=κρέας + levare=σηκώνω η αφαιρώ, δηλαδή απομακρύνω, εξαφανίζω το κρέας).
Από τα παραπάνω, εύκολα καταλαβαίνουμε ότι δεν έχει καμμία σχέση και συνάφεια το εκκλησιαστικό Τριώδιο με το διάχυτο πνεύμα των ημερών αυτών, που τις θεωρεί μέρες ξεφαντώματος, διασκέδασης και γλεντιού. τα όσα αθέμιτα γίνονται αυτές τις ημέρες, ιστορικά, αποτελούν επιβίωση και αναβίωση, προσαρμοσμένη στα δεδομένα της εποχής μας, ειδωλολατρικών προχριστιανικών εορτών και μάλιστα της λατρείας του «θεού» Διονύσου (Βάκχου). στις γιορτές αυτές, άνδρες και γυναίκες άλειφαν το πρόσωπό τους με χυμό σταφυλικό (σήμερα βάφονται με μακιγιάζ), ντύνονταν με δέρματα ζώων (σήμερα ντύνονται μασκαράδες), μεθούσαν από το πολύ κρασί που έπιναν και έτρεχαν στ αμπέλια, παρενοχλώντας όποιον συναντούσαν.
Αργότερα, παρόμοιες λατρευτικές τελετές έκαναν οι Ρωμαίοι προς τιμήν του θεού τους Κρόνου, στα λεγόμενα Σατουρνάλια (εκ του λατινικού Saturnus=Κρόνος), όπως επίσης, και οι αρχαίοι Αιγύπτιοι κατά τον εορτασμό προς τιμήν της θεάς τους Ίσιδος.
οι καρναβαλικές, λοιπόν, εκδηλώσεις είναι απομιμήσεις και κατάλοιπα ειδωλολατρικών και μαγικών τελετών της αρχαιότητας. Μολύνουν δε, τα ιερά χώματα, που είναι ποτισμένα με αίματα μαρτύρων και ηρώων και διδάσκουν σε μας, τα παιδιά τους, την ασχημοσύνη, την ασέβεια, την διαστροφή, την χυδαιότητα, τον σκοταδισμό, την σαρκολατρεία και την καταπάτηση κάθε ιερού της Πίστεως και της Πατρίδος μας.
Πρέπει να γνωρίζουμε ότι, κατηγορηματικά οι 227 Πατέρες της Εκκλησίας της εν Τρούλλω Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου (692 μ. Χ. ), με τον 62ο κανόνα, καταδίκασαν τα έκτροπα που συνέβαιναν σε παρόμοιες καρναβαλικές εορτές της εποχής τους. Θέσπισαν, μάλιστα : «Μηδένα άνδρα γυναικείαν στολήν ενδιδύσκεσθαι η γυναίκα την ανδράσιν αρμόδιον, αλλά μήτε προσωπεία κωμικά η σατυρικά η τραγικά υποδύεσθαι».
ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ανασκευάζοντας το επιχείρημα ότι με τον τρόπο αυτόν ο κόσμος χαίρεται, υποστηρίζει ότι η χαρά και η ευφροσύνη πρέπει να συμβαδίζουν με την ηθική και την ευπρέπεια. «Πορνείον γέγονέ σου η οικία, μανία και οίστρος, και ουκ αισχύνη ταύτα ηδονήν καλών ; ». Πόσο περισσότερο πρέπει να ντρεπόμαστε σήμερα, που ολόκληρες πόλεις μεταβάλλονται σε κέντρα ακολασίας κατά την περίοδο της Αποκριάς!
ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στο βιβλίο του «Χρηστοήθεια των Χριστιανών» γράφει σχετικά : «κατ αλήθειαν ημπορεί να ειπή τινάς, ότι τότε οι Χριστιανοί δαιμονίζονται όλοι· διότι χορεύουν, παίζουν, τραγουδούν ασυνειδήτως, έως και αυτοί οι πλέον γέροντες Τότε πανηγυρίζει η ασέλγεια· εορτάζει η ακολασία· ευφραίνεται η μέθη· αγάλλεται η τρυφή και η ασωτεία· χορεύει ο διάβολος Ασυγκρίτως γαρ είναι μεγαλυτέρα η βλάβη όπου προσλαμβάνουν εις τας αποκρέας, πάρεξ η ωφέλεια όπου λαμβάνουν από την ερχομένην Τεσσαρακοστήν».
Αναμφισβήτητα, η εν Χριστώ ζωή, η ζωή της χαρμολύπης, η σταυροαναστάσιμη, είναι η στενή οδός, η οποία προσφέρει μία άλλου είδους αγαλλίαση και ευφροσύνη. κι αυτό μπορούν να το καταθέσουν οι πιστοί, οι οποίοι, ενώ οι καρναβαλιστές επιδίδονται στα βακχικά σκιρτήματα, εκείνοι, ως καλοί αθλητές, συμπροσεύχονται και προετοιμάζονται αυτή την περίοδο, να ακούσουν το θεάρεστο παράγγελμα της εκκίνησης : «το στάδιον των αρετών ηνέωκται, οι βουλόμενοι αθλήσαι εισέλθετε».
στις 22 Ιανουαρίου η Εκκλησία μας εορτάζει την μνήμη του Αγίου ενδόξου Αποστόλου Τιμοθέου, μαθητού του Αποστόλου Παύλου.
ο Απόστολος Τιμόθεος καταγόταν από τα Λύστρα (πόλη της Λυκαονίας στην κεντρική Μικρά Ασία). ο πατέρας του ήταν Έλληνας. η μητέρα του ήταν Ιουδαία και ονομαζόταν Ευνίκη. Μαθήτευσε κοντά στον Απόστολο Παύλο και έγινε συνεργός του στο κήρυγμα του ιερού Ευαγγελίου. Αργότερα συναντήθηκε με τον εξαιρετικά αγαπημένο μαθητή του Κυρίου, τον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο. Όταν ο αυτοκράτορας Δομιτιανός εξόρισε στη νήσο Πάτμο τον Ιωάννη, ο Τιμόθεος έγινε επίσκοπος Εφέσου, χειροτονηθείς από τον ίδιο τον Απόστολο Παύλο.
Κάποια χρονιά, κατά τη διάρκεια μιας πατροπαράδοτης ειδωλολατρικής εορτής, η οποία ονομαζόταν «Καταγώγιο», έγιναν άσχημα πράγματα στην Έφεσο, συνηθισμένα, άλλωστε, στις εορτές των ειδωλολατρών.
Συγκεκριμένα, μερικοί ειδωλολάτρες, κρατώντας στα χέρια τους διάφορα είδωλα και φορώντας προσωπίδες, ασχημονούσαν με αυτά και, αφού επιτέθηκαν σαν αδίστακτοι ληστές εναντίον ανδρών και γυναικών, σκότωσαν πολλούς.
Τότε ο θείος Τιμόθεος, επειδή δεν ανεχόταν να βλέπει αυτά τα ατοπήματα, τους έλεγξε για το ότι έμεναν ακόμη μέσα στα σκοτάδια της ειδωλολατρείας και τους προέτρεψε να σταματήσουν τις αισχρές και εγκληματικές τους ενέργειες. Τότε εκείνοι εξοργίστηκαν και όρμησαν εναντίον του Αγίου και τον σκότωσαν με ρόπαλα.
Αληθινή μαρτυρία
Ο Άγιος των Πατρών, πατήρ Γερβάσιος Παρασκευόπουλος από του άμβωνος αποκάλυψε : «εις φρικτόν αμάρτημα υπέπεσαν δύο νέοι, εις νέος και μία νεαρά, που εις το «Μπουρμπούλι»* εκαλύπτοντο υπό την μάσκαν και το ντόμινο. εις ξενοδοχείον που μετέβησαν, ανεκάλυψαν ότι ήσαν αδελφοί» (περιοδ. «χριστ. ΣΠΙΘΑ», αρ. φυλ. 202/Φεβρουάριος 1958).
να που οδηγούν αυτού του είδους οι ειδωλολατρικές εκδηλώσεις, οι οποίες μολύνουν ηθικά τον άνθρωπο, τον αλλοτριώνουν και εν τέλει τον αποκτηνώνουν παντελώς
Η περίοδος που ξανοίγεται μπροστά μας, καλεί τον καθένα μας σε μία ριζική μεταβολή της συνειδήσεως, της καρδίας, και σε αληθινή μετάνοια, η οποία είναι καρπός της Θείας Χάριτος.
η Εκκλησία μας, με την ορθόδοξη λατρεία, δηλαδή τις ιερές Ακολουθίες, τα Απόδειπνα, τον Μεγάλο Κανόνα, τους Κατανυκτικούς Εσπερινούς, τους Χαιρετισμούς, τον Ακάθιστο Ύμνο, τις Προηγιασμένες Θείες Λειτουργίες μας βοηθεί να στρέψουμε τον νου, την καρδιά, την ψυχή προς τον Θεό και να ζητήσουμε το μεγάλο και πλούσιο έλεός του, προκειμένου να συνειδητοποιήσουμε την άμετρη φιλανθρωπία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Μόνον έτσι θα βιώσουμε τα μεγάλα γεγονότα της Σταυρικής Θυσίας και, εν τέλει, την θέα του θείου φέγγους του Μυστηρίου της Αναστάσεως του Θεανθρώπου.
___________________
*Μπουρμπούλι η Μπουρμπούλια (τα) : Χορός της περιόδου του Πατρινού Καρναβαλιού, όπου οι άντρες παρουσιάζονται κανονικά σε αστική εμφάνιση, ενώ οι γυναίκες διατηρούν την ανωνυμία τους κάτω από ένα μαύρο ντόμινο (μανδύα) και μια μαύρη μάσκα.
aktines.blogspot.com
