Στην Ήπειρο υπάρχουν πολλοί λύκοι. Κατά τον χειμώνα γίνονται αρκετά επικίνδυνοι, κατεβαίνουν σε χωριά και απειλούν ανθρώπους. Κάποτε ένας ταχυδρόμος με το υπηρεσιακό του ποδήλατο έτρεχε για κάποιο ηπειρωτικό χωριό.
Αρκετές μέρες χιόνιζε συνέχεια. Σούρουπο! Κρύο αρκετό. Ο ταχυδρόμος έτρεχε γρήγορα για να προλάβει να δώσει τα γράμματα και να γυρίσει στο χωριό του. Μέσα του προσευχόταν: «Κύριε ,Ιησού, Χριστέ, ελέησόν με τον αμαρτωλό». Ξαφνικά ακούει πολλά ουρλιαχτά λύκων. Σταματά απότομα και κοιτάζει προς το μέρος των ουρλιαχτών.
Παγώνει το αίμα του, μαρμαρώνει. Εύκολα διακρίνει έξι πεινασμένους λύκους να τρέχουν με λύσσα καταπάνω του.
Αρχίζει να σταυροκοπιέται.
– Κύριε, σώσε με! Παναγία μου, Χριστέ μου! Καθώς σταυροκοπιέται αγγίζει την τρομπέτα του (σάλπιγγα) . Αμέσως την αρπάζει και σαλπίζει μ’ όλη τη δύναμή του.
Οι λύκοι ξαφνιάζονται , απότομα σταματούν, συσκέπτονται λίγο, κάνουν απότομη μεταβολή και χάνονται στο δάσος.
Ο ταχυδρόμος δοξολογεί το Χριστό, την Παναγιά για την ανέλπιστη σωτηρία του!
Όταν αντιμετωπίζεις κάποιο αδιέξοδο, κάποιο άλυτο ανθρώπινο πρόβλημα, τότε ν’ αρπάζεις την τρομπέτα της προσευχής. «Κύριε, εγώ δεν μπορώ να λύσω αυτό το πρόβλημα . Μόνο , Εσύ, Παντοδύναμε, μπορείς! Αφήνω, Κύριε, τα πάντα στα παντοδύναμα χέρια Σου!».
Πηγή: «ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΠΡΟΣΕΥΧΗ
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΒΓΟΝΤΖΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΩΦΕΛΙΜΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗΝ
