Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 6 Οκτωβρίου

(Λουκ. ζ´ 11-16)
Τω καιρώ εκείνω, επορεύετο ο ᾿Ιησούς εις πόλιν καλουμένην Ναίν· και συνεπορεύοντο αυτώ οι μαθηταί αυτού ικανοί και όχλος πολύς. ῾Ως δε ήγγισε τη πύλη της πόλεως, και ιδού εξεκομίζετο τεθνηκώς υιός μονογενής τη μητρί αυτού, και αύτη ην χήρα, και όχλος της πόλεως ικανός ην συν αυτή. Καί ιδών αυτήν ο Κύριος εσπλαγχνίσθη επ᾿ αυτή και είπεν αυτή·

Μη κλαίε· και προσελθών ήψατο της σορού, οι δε βαστάζοντες έστησαν, και είπε· Νεανίσκε, σοι λέγω, εγέρθητι. Καί ανεκάθισεν ο νεκρός και ήρξατο λαλείν, και έδωκεν αυτόν τη μητρί αυτού. ῎

Ελαβε δε φόβος πάντας και εδόξαζον τον Θεόν, λέγοντες ότι προφήτης μέγας εγήγερται εν ημίν, και ότι επεσκέψατο ο Θεός τον λαόν αυτού.

Απόδοση στη νεοελληνική:

Εκείνο τον καιρό, πήγε ο ᾿Ιησούς σε μια πόλη που λεγόταν Ναίν. Μαζί του ήταν αρκετοί μαθητές του και πολύ πλήθος. Την ώρα που πλησίαζαν στην πύλη της πόλης, έβγαζαν έναν νεκρό, τον μονάκριβο γιό μιάς μάνας, που μάλιστα ήταν χήρα. Κόσμος πολύς από την πόλη τη συνόδευε. ῞Οταν είδε τη χήρα ο Κύριος, τη σπλαχνίστηκε και της είπε· «Μην κλαίς».

῎Επειτα προχώρησε, ακούμπησε τη σορό, και αφού στο μεταξύ αυτοί που βαστούσαν το φέρετρο σταμάτησαν, είπε· «Νεαρέ, σε διατάζω να σηκω-θείς». ῾Ο νεκρός ανακάθισε κι άρχισε να μιλάει.

῾Ο ᾿Ιησούς τότε τον παρέδωσε στη μητέρα του. ῞Ολους τους κυρίεψε δέος και δόξαζαν τον Θεό· «Μεγάλος προφήτης», έλεγαν, «εμφανίστηκε ανάμεσά μας!» και· «῾Ο Θεός ήρθε να σώσει τον λαό του!»