Στα Καρούλια επίσημοι Ρώσοι

Α. Ο ΓΕΡΩΝ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ
Ό Γέρων Παρθένιος, κατάγονταν από πριγκηπική οικογένεια των Τσάρων της Ρωσίας, 18 χρόνων έγινε Μοναχός στο Κελί «Άγιος Νικόλαος Βουραζέρη», ασκήθηκε στην υπακοή, στην ταπείνωση και εξουθένωση της κοινοβιακής Καλογερικής, αλλά ό πόθος της τέλειας ησυχίας τον εξανάγκασε να φύγει από το Κελί και να πάει στα Καρούλια, όπου έδειξε τέλεια αυταπάρνηση και μεγάλη αγάπη προς όλους τους ερημίτες Πατέρες, τους οποίους έβλεπε σαν αγίους και επίγειους αγγέλους του Θεού.

Βοηθούσε όλους γενικά και δεν άφηνε κανένα να μπει στο δωμάτιο του, για να μην δει που κοιμόταν κάτω στο σπήλαιο και ποτέ σε κρεβάτι. Είχε βιβλική μορφή, ήταν σεβάσμιος και μόνη ή όψη του φανέρωνε την ευγενική του καταγωγή.

Το κομβοσχοίνι από Το χέρι και ή ευχή από Το στόμα δεν έλειπαν -ποτέ και μόνο που τον έβλεπες προκαλούσε Το δέος και Το σεβασμό και ήταν πολύ αγαπητός. Από την πολλή άσκηση δεν άντεξε για πολλά χρόνια και τον κάλεσε ό Κύριος στους ουράνιους θαλάμους να χαίρεται αιώνια με τον αιώνιο Θεό, τον Πατέρα, τον Υιό και Το Άγιο Πνεύμα.

Β. Ο ΓΕΡΩΝ ΖΩΣΙΜΑΣ Ο ΚΑΛΑΘΟΠΟΙΟΣ
Άλλος σπουδαίος και πολύ ενάρετος Ρώσος ήταν ό Γέρων Ζωσιμάς, μεγάλος αξιωματικός του Τσαρικού Στρατού και μετά την κατάρρευση του Τσαρικού καθεστώτος, ήρθε στην Ιερά Μονή του Άγιου Παντελεήμονος, επισκέφθηκε και προσκύνησε στη Σκήτη του Αγίου Ανδρέα στο «Σαράι» τη Σκήτη του Προφήτη Ηλίου, πού και οί δυο αυτές Σκήτες ήταν κατασκευασμένες και επανδρωμένες από αδελφούς Μοναχούς Ρωσικής καταγωγής. Δεν έμεινε σε καμιά άπ’ Αυτές πού επισκέφθηκε αλλά Το πνεύμα του αναπαύθηκε στα απότομα και Βραχώδη Καρούλια.

Στα Καρούλια ήταν από όλους αγαπητός, άλλα για να μη δίνει σε κανένα βάρος και γίνεται ενοχλητικός, έμαθε και Έφτιαχνε καλάθια. Αυτό είχε για εργόχειρο και μαζί με Το κομβοσχοίνι έκανε και Το εργόχειρο για να έχει του Θεού την ευλογία με Το κομβοσχοίνι και να εξοικονομεί τα προς Το ζείν με το εργόχειρο.

Είχε πάντα την ευχή στο στόμα, όπως και όλοι οί Μοναχοί, άλλα και την μνήμη του θανάτου πάντα μπροστά στα μάτια του, κατόπιν και των όσων είχαν δει τα μάτια του κατά τα χρόνια της επαναστάσεως και του πολέμου στην Πατρίδα του τη Ρωσία.

Τέλος, ήταν από όλους αγαπητός και σε μεγάλη ηλικία τον πήρε ό Πανάγαθος Θεός στη βασιλεία των ουρανών