Άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας
Ο ιερέας, αφού προσέλθει στήν αγία Τράπεζα καί κοινωνήσει, προσκαλεί καί τούς άλλους. Όμως δέν επιτρέπεται σέ όλους η κοινωνία τών αγίων μυστηρίων. Γι’ αυτό καί ο ιερέας δέν τούς προσκαλεί όλους. Αλλά, αφού πάρει στά χέρια του τόν ζωοποιό άρτο καί τόν υψώσει, προσκαλεί μόνο τούς αξίους νά κοινωνήσουν. Καί τό φωνάζει:
-Τά άγια τοίς αγίοις.
* * *
Είναι σάν νά λέγει: Νά, αυτός είναι ο άρτος τής ζωής. Ελάτε νά μεταλάβετε. Όχι όμως όλοι: Αλλά μόνο όποιος είναι άγιος. Γιατί τά άγια επιτρέπονται μόνον στούς αγίους. Αγίους εδώ δέν εννοεί τούς τέλειους σέ αρετή, αλλά καί εκείνους πού αγωνίζονται νά φθάσουν σέ κάποια βαθμίδα πιό ψηλή• έστω καί άν δέν έφθασαν ακόμη. Γιατί καί αυτοί πού αγωνίζονται, δέν εμποδίζονται νά μετέχουν τών αγίων μυστηρίων. Γιά νά αγιάζωνται. Καί από αυτή τήν άποψη θεωρούνται καί αυτοί άγιοι.
Καί η Εκκλησία λέγεται όλη αγία• καί ο μακάριος απόστολος γράφοντας πρός ολόκληρη χριστιανική κοινότητα λέγει: «Αδελφοί άγιοι, κλήσεως επουρανίου μέτοχοι» (Εβρ. 3,1). Άγιοι ονομάζονται οι πιστοί, επειδή κοινωνούν τό σώμα καί τό αίμα τού Αγίου, δηλαδή τού Χριστού. Καί είναι πράγματι μέλη τού ιδίου σώματος. Σάρκα από τή σάρκα Του. Οστά από τά οστά Του.
Άμα είμαστε ενωμένοι μαζί Του, καί διατηρούμε αρμονική επικοινωνία μαζί Του, κοινωνώντας παίρνομε τήν αγιωσύνη τού Χριστού πού είναι η Κεφαλή, καί η Καρδιά τής Εκκλησίας. Ενώ άμα αποκοπούμε από τήν ολότητα τού αγίου Σώματός Του, καί κοινωνούμε, μάταια μετέχομε στά άγια μυστήρια.
* * *
Τί είναι εκείνο πού αποκόπτει τά μέλη (τούς πιστούς) από τό σώμα τού Χριστού; Τά αμαρτήματά μας! Ναί τά αμαρτήματά μας στέκονται εμπόδιο ανάμεσα σέ μάς καί στόν Χριστό. Καί μάς χωρίζουν (Ησαΐου 59,2).
Καί λοιπόν; Κάθε αμαρτία νεκρώνει τόν άνθρωπο;
Όχι βέβαια! Αλλά μόνον οι θανάσιμες αμαρτίες. Οι αμαρτίες «πρός θάνατον»! «Υπάρχει όμως καί αμαρτία μή «πρός θάνατον», μή θανάσιμη, λέγει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης (Α’ Ιωάν. 5, 16-17).
Καί γι’ αυτό οι βαφτισμένοι, όταν δέν πέφτουν σέ θανάσιμα αμαρτήματα, στά αμαρτήματα πού χωρίζουν τόν άνθρωπο από τό Χριστό καί τού επιφέρουν (πνευματικό) θάνατο, δέν υπάρχει γι? αυτούς εμπόδιο νά κοινωνούν. Γιατί εξακολουθούν νά είναι ζωντανά μέλη τής Εκκλησίας, ενωμένα μέ τήν Κεφαλή της, τόν Χριστό.
* * *
Στή διακήρυξη τού ιερέα: «Τά άγια τοίς αγίοις», οι πιστοί αποκρίνονται:
-«Είς άγιος, είς Κύριος Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός». Δηλαδή• κανένας δέν έχει αγιότητα από τόν εαυτό του. Δέν είναι έργο ανθρώπινης αρετής η αγιότητα! Όλοι από Εκείνον τήν παίρνουμε. Καί όπως άν βάλεις πολλούς καθρέπτες κάτω από τόν ήλιο, όλοι θά αστράπτουν καί θά νομίζεις ότι βλέπεις πολλούς ηλίους, όμως ένας είναι ο ήλιος• έτσι καί ο Χριστός, όσους καί άν αγιάζει, Αυτός θά είναι πάντοτε ο ένας καί μοναδικός άγιος.
(Από τό βιβλίο του: Ερμηνεία τής Θείας Λειτουργίας, κεφ.36).
