Δεν πρέπει να καλλιεργούμε στην καρδιά μας κακία η μίσος ενάντια στον πλησίον που είναι κακόβουλος.
Μαλλον θα πρέπει να αγωνιστούμε να τον αγαπήσουμε και να ειμαστε όσο το δυνατό περισσότερο καλοί, ακολουθώντας τη διδασκαλία του Κυρίου μας Ίησού Χρίστου:«αγαπάτε τους έχθρούς υμών, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς» (Ματθ. ε’ 44).
Αν κάποιος σε προσβάλει με οποιοδήποτε τρόπο θα πρεπει όχι μόνο να μην τον εκδικηθείς, αλλά αντίθετα να τον συγχωρήσεις με όλη την ψυχή σου, ακόμα κι αν επιμένει σ’ αυτό, συμμορφούμενος στο λόγο του Θεού:
«Έάν μη άφήτε τοις άνθρώποις τα παραπτώματα αυτών, ουδέ ο πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών» (Ματθ.-στ’ 15)· και πάλι: «προσεύχεσθε υπέρ των έπηρεαζόντων υμάς και διωκόντων υμάς» (Ματθ. ε ‘ 44).
Έτσι, αν αγωνιστούμε όσο εξαρτάται άπό τις δυνάμεις μας να εκπληρώσουμε αυτή την εντολή, μπορούμε να ελπίζουμε ότι το θείο φως θα λάμψει στις ψυχές μας και θα ανοίξει σε μας ο δρόμος για την άνω Ιερουσαλήμ.
Δεν πρέπει να κρίνουμε κανένα, ακόμα και αν με τα ίδια μας τα μάτια είδαμε κάποιον να άμαρτάνει η να παραβαίνει τις εντολές του Θεού. Ο λόγος του Θεού λέει: «Μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε» (Ματθ. ζ ‘ 1), και πάλι: «Συ τις ει ο κρινων άλλότριον οίκέτην; τω ίδίω Κυρίω στήκει η πίπτει- οταθήσεται δε- δυνατός γαρ έστιν ο Θεός στήσαι αυτόν» (Ρωμ. ιδ’ 4).
Δε γνωρίζουμε για πόσο καιρό θα μπορέσουμε να παραμείνουμε στην αρετή, όπως λέει ο προφήτης, που απόκτησε τη γνώση αυτή με εμπειρία:
«Εγώ δε είπα εν τη ευθηνία μου- ου μη σαλευθώ εις τον αιώνα, άπέστρεψας δε το πρόσωπον σου και έγενήθην τεταραγμένος» (Ψαλμός κθ’ 7,8), θα είναι πολύ ωφέλιμο να έχουμε πάντα κατά νοϋ τα λόγια του Αποστόλου: «Ο δοκών έστάναι βλεπέτω μη πέση» (Α’ Κορινθ. ι’12).
από το βιβλίο: “Φιλικαλία των Ρώσων νηπτικών”
Διδαχές Οσίου Σεραφείμ του Σαρώφ, εκδόσεις Πέτρου Μπότση, Αθήνα 198
