(Μιά διαφορετική ερμηνεία στό σήμερα)
«ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΩΣ;»
Του Πρεσβ. Αθανασίου Μηνά
Ο Τριαδικός Θεός καί ο Σωτήρας Ιησούς Χριστός είναι καί τό αντικείμενο τής ελπίδος μας καί ο Δημιουργός της.
Ελπίς, μή στηριζομένη επί τού Σωτήρος Μεσσίου Ιησού Χριστού, είναι πλάνη καί απάτη.
Ο άγιος γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης, μέ τή χάρη τού Θεού, είχε προειδοποιήσει: «Όλα όσα λέγονται καί γίνονται στίς ημέρες μας διέπονται καί διαποτίζονται από τό πνεύμα τής πλάνης καί τής απάτης». Αλλά καί στήν Καινή Διαθήκη παροτρύνει ο Απ. Παύλος στήν πρός Εβραίους επιστολή, κεφ. γ΄, 13: «αλλά παρακαλείτε εαυτούς καθ’ εκάστην ημέραν άχρις ού τό σήμερον καλείται, ίνα μή σκληρυνθή εξ υμών τις απάτη τής αμαρτίας».
Εκτός τούτου καί στό μυστήριο τού Βαπτίσματος, τού εισαγωγικού απαραιτήτου μυστηρίου γιά τή σωτηρία μας, κατά τήν ευχή πού σφραγίζει ο ιερεύς τό νερό, λέει: «Επιφάνηθι Κύριε τούτω• καί δός μεταποιηθήναι τόν εν αυτώ βαπτιζόμενον, εις τό αποθέσθαι μέν τόν παλαιόν άνθρωπον, τόν φθειρόμενον κατά τάς επιθυμίας τής απάτης, ενδύσασθαι δέ τόν νέον, τον ανακαινούμενον κατ’ εικόνα τού κτίσαντος αυτόν, ίνα γενόμενος σύμφυτος τώ ομοιώματι τού θανάτου σου διά τού Βαπτίσματος, κοινωνός και τής αναστάσεώς σου γένηται…».
Σύμφωνα, λοιπόν, μέ όλους τούς παραπάνω λόγους, χαρά καί αγάπη, ειρήνη καί ανάπαυση, δέν μπορεί νά υπάρχει ει μή μόνον διά τής πρός αλλήλους εν Χριστώ ομοφροσύνης καί ορθοδόξου βιοτής. Τελεία καί παύλα!
Εν τούτοις, σήμερα βλέπουμε τήν πανταχού αποστασία από τόν Χριστό, πού οδηγεί τούς ανθρώπους τής Νέας Εποχής εις παράλυσιν καί ψυχοσωματικήν διαστροφήν, ώστε από πρόσωπα νά παραμορφώνονται σέ άτομα, κινούμενα χωρίς Χριστό, χωρίς ελπίδα. Εύχομαι νά υπάρξει, παντού καί εν πάσι, ειλικρινής μετάνοια. Σέ αντίθετη περίπτωση, τά πράγματα, ο κόσμος, θά οδηγούνται από τό κακό στό χειρότερο, στό χείριστο καί τελικά, στήν απώλεια.
Παρακαλώ, άς γνωρίζουμε καί τούτο. Πλησιάζει η ώρα πού τό ποίμνιο τού Χριστού θά μισείται καί θά διώκεται από όλους όσους ευρίσκονται εκτός Ορθοδόξου Εκκλησίας. Ο Κύριος Ιησούς είναι σαφής:
« Ει ο κόσμος υμάς μισεί, γινώσκετε ότι εμέ πρώτον υμών μεμίσηκεν. ει εκ τού κόσμου ήτε, ο κόσμος άν τό ίδιον εφίλει? ότι δέ εκ τού κόσμου ουκ εστέ, αλλ’ εγώ εξελεξάμην υμάς εκ τού κόσμου, διά τούτο μισεί υμάς ο κόσμος. μνημονεύετε τού λόγου ού εγώ είπον υμίν ουκ έστι δούλος μείζων τού κυρίου αυτού. ει εμέ εδίωξαν, καί υμάς διώξουσιν, ει τόν λόγον μου ετήρησαν, καί τόν υμέτερον τηρήσουσιν. αλλά ταύτα πάντα ποιήσουσιν υμίν διά τό όνομά μου, ότι ουκ οίδασι τόν πέμψαντά με.» (Ιω., κεφ.ιε΄, στ.18-21).
Εξ αυτού τούτου τού λόγου, ο Κύριος, λίγο πρίν τήν φρικτήν Σταύρωσιν καί τήν εις Άδου κάθοδον, τήν λαμπροφόρον Ανάστασιν, τήν ένδοξον Ανάληψιν καί τήν φοβερά καί Αγία Πεντηκοστή, προσευχήθηκε εκτενώς πρός τόν Ουράνιο Πατέρα, όχι μόνον διά τούς Αγίους Αποστόλους, αλλά καί διά όλους όσους θά επίστευαν δι’αυτών εις τόν Ιησούν Χριστόν έως τής συντελείας τών αιώνων. Δηλαδή γιά εκείνους πού μέ υπομονή εργάζονται καί τηρούν τίς εντολές Του κατά πάντα.
Άς προσέξουμε όμως!!! Αυτός ο τελευταίος λόγος, δηλαδή τό νά εργαζόμαστε μέ υπομονή εις τέλος καί νά τηρούμε τίς εντολές τού Κυρίου ημών Ιησού Χριστού καί τό νά πιστεύουμε, νά ομολογούμε καί νά διαλαλούμε ότι ο Χριστός Ιησούς είναι ο μόνος αληθινός καί μοναδικός Σωτήρας τού κόσμου, μετ’ου πολλάς ημέρας, θά διώκεται στήν πατρίδα μας ως ρατσιστικό έγκλημα. Λές καί δέν είναι αυτή η ίδια η δίωξη η κατ? εξοχήν πράξη τού ρατσισμού! Ώ τού παραλόγου!
Αγαπητά μου παιδιά, τά σημεία τών καιρών είναι εμφανή.
Όλοι σχεδόν οι νόμοι πού ψηφίζονται στήν πατρίδα μας όπως καί σέ όλα τά μήκη καί τά πλάτη τού κόσμου, σέ έναν καί μόνο σκοπό αποβλέπουν. Νά απομακρύνουν τούς ανθρώπους από τόν Ζωηφόρο Λόγο τού Χριστού καί νά τούς οδηγήσουν στόν δυσώδη καί βορβορώδη επερχόμενο Αντίχριστο. Γιά τό σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται όλα τά μέσα (τηλεόραση, ραδιόφωνο, ίντερνετ, έντυπος τύπος, αφίσσες, παιχνίδια), μέ πρώτο καί καλύτερο τήν χωρίς Θεό «επιστήμη» – χωρίς αυτό νά σημαίνει ότι δέν υπάρχουν κατά καιρούς φωτεινές εξαιρέσεις. Η οποιαδήποτε νεοεποχήτικη διδασκαλία, συζήτηση ή ενημέρωση προβάλλεται πανταχού, δεικνύει καί κατευθύνει ευθέως πρός τόν Εωσφόρο καί έτσι ετοιμάζεται δικτατορικά ο δρόμος τού «ενός», δηλαδή τού αντί τού Χριστού καί Θεού, αντιχρίστου!
Βλέπουμε ήδη μέ πόση λυσσώδη μανία πολεμούν τήν αργία τής Κυριακής, τήν ημέρα τής Αναστάσεως τού Κυρίου.
Η ειδωλολατρεία καί ο σατανισμός διδάσκονται καθαρά καί ξεδιάντροπα, ακόμα καί σέ τρυφερές ηλικίες, σάν μοναδική καί αναγκαία τροφή τών ανθρώπων γιά απόκτηση δύναμης καί κυριαρχίας. Αλλ’ εις μάτην! Έφθασαν, μάλιστα, οι άρχοντες τού σκότους σέ τέτοιο ζοφερό χάος καί α-νοησία, ώστε νά μήν μπορούν νά διακρίνουν τόν Δημιουργό τους καί νά υποστηρίζουν ότι κατάγονται από τούς πιθήκους. Ώ τής βλασφημίας τό ύψωμα!!!
Καί δέν τά κρατούν τουλάχιστον γιά τόν εαυτό τους τά όσα πιστεύουν, αλλά παρασύρουν μαζί τους στό θάνατο, εκβιαστικά ή δελεαστικά μύριους χίλιους κακομοίρηδες. Ξεχνούν σαφώς ή αδιαφορούν γιά τό Αποκ. ιγ΄, 10: «εί τις εις αιχμαλωσίαν απάγει, εις αιχμαλωσίαν υπάγει• εί τις εν μαχαίρα αποκτέννει, δεί αυτόν εν μαχαίρα αποκτανθήναι. ώδέ εστιν η υπομονή καί η πίστις τών αγίων». (Άν κανείς παρασύρει άλλους σέ αιχμαλωσία, θά αιχμαλωτισθεί καί αυτός. Άν κανείς φονεύσει μέ μαχαίρι πρέπει καί αυτός σύμφωνα μέ τή θεία δικαιοσύνη νά φονευθεί μέ μαχαίρι. Εδώ θά φανεί η υπομονή καί η πίστη τών Χριστιανών).
Βιασμοί, βίαιοι θάνατοι, ληστείες, ασέλγειες, εκμετάλλευση ψυχών καί σωμάτων ανήκουν στήν ημερησία διάταξη όλων τών κοινωνικών τάξεων. Αποτέλεσμα τούτων, είναι νά υπάρχει παντού ανασφάλεια, δάκρυα, απελπισία καί πολύς πόνος.
Άς προσέξουμε ακόμη καί τούτο. Ότι καί η δημιουργία τού Θεού, τού Σωτήρος Ιησού Χριστού, εξανίσταται καί διαμαρτύρεται. Πρωτοφανή σημεία καί τέρατα συμβαίνουν συχνά-πυκνά σέ όλα τά μήκη καί πλάτη τού πλανήτη μας, αποδεικνύοντας καί διατρανώνοντας έτσι, μέ αυτούς τούς φοβερούς «γογγυσμούς», τά επερχόμενα δεινά στόν ταλαίπωρο κόσμο μας.
Όλα αυτά είναι αρχές ωδίνων. Οι ωδίνες έπονται.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:
Μακάριοι είναι όλοι όσοι πορεύονται αυτήν τήν κρίσιμη ώρα μέ πραγματική μετάνοια, συνεχή δάκρυα καί αδιάλειπτη προσευχή, γαντζωμένοι κυριολεκτικά στό Σώμα τού Χριστού, δηλαδή στήν Ορθόδοξη Εκκλησία.
Μακάριοι, όσοι βαπτισμένοι καί μυρωμένοι Ορθοδόξως εμπιστεύονται απόλυτα τούς λόγους τού Κυρίου ημών Ιησού Χριστού καί κοινωνούν ακατακρίτως τό Πανάχραντο Σώμα Του καί τό Τίμιο Αίμα Του, πού είναι τό φάρμακο τής αθανασίας καί τής αιωνίου ζωής, ο Παράδεισος.
Άς μάθουμε τέλος, ότι αλάνθαστο κριτήριο Ορθοδόξου ελπίδος, αυτές τίς δύσκολες ώρες, είναι η καρδιακή ειρήνη, χαρά καί ανάπαυση, όπως καί η εν Αγίω Πνεύματι βεβαιότητα πώς αυτά πού συμβαίνουν, φανερώνουν τού λόγου τό αληθές, ότι δηλαδή πλησιάζει η απολύτρωσις ημών ( Λουκ., κεφ.κα΄, στ.28.: «αρχομένων δέ τούτων γίνεσθαι ανακύψατε καί επάρατε τάς κεφαλάς υμών, διότι εγγίζει η απολύτρωσις υμών.» Αλλά καί Αποκ. ιγ΄, 6-8: «καί ήνοιξε τό στόμα αυτού (τό θηρίον) εις βλασφημίαν πρός τόν θεόν, βλασφημήσαι τό όνομα αυτού καί τήν σκηνήν αυτού, …καί προσκυνήσουσιν αυτόν πάντες οι κατοικούντες επί τής γής…»).
Γένοιτο Κύριε Ιησού. Σέ Σένα ανήκει η Δόξα, η Δύναμις καί τό Κράτος εις τούς αιώνας. Αμήν.
