Μετάνοια: Μια μέρα επισκέπτηκε τον Γέροντα μία γυναίκα:
Ο γιός μου πίνει, έχει ζωή αμαρτωλή και εμένα με χτυπάει. Όλη την ημέρα κλαίω. Σας παρακαλώ παππούλη κάντε προσευχή γι᾿ αυτόν.
Να ευχαριστείς τον Κύριο γι᾿ αυτά που σού γίνονται.
Γιατί παππούλη;
Αν αυτός ο γιός σου δεν έπινε, δεν θα πήγαινες στην εκκλησία και σε μένα δεν θα ερχόσουν. Πήγαινε, να προσεύχεσαι για τον γιό σου – ούτε ένα δάκρυ της μητέρας δεν θα χαθεί. Η προσευχή της μητέρας έχει πολλή δύναμη. Ο γιός σου θα πεθάνει χριστιανός.
Όλα έγιναν όπως το είπε ο Γέροντας. Ο γιός της αρρώστησε από καρκίνο και πέθανε μέσα σε λίγους μήνες. Αλλά τι μετάνοια έδειξε! Δεν μπορούσε κανείς να τον βλέπει χωρίς δάκρυα. Απ᾿ όλους ζητούσε συγγνώμη και έλεγε:
Να μετανοήσουμε αγαπητοί μου, φοβερή, πολύ φοβερή είναι η ζωή μας, όλοι μας χανόμαστε.
Πέθανε χαρούμενος, συμφιλιωμένος με τον Θεό. Πριν πεθάνει κάλεσε τον ιερέα, εξομολογήθηκε και κοινώνησε. Η μητέρα του μετά το θάνατο του γιού όλη την ζωή της την αφιέρωσε στη διακονία της Εκκλησίας, εργαζόμενη σε φτωχούς ναούς.
Συνεχίζεται…
Τέλος και τη Τρισηλίω Θεότητι κράτος, αίνος και δόξα εις τους αιώνας των αιώνων.
Αμήν.
