Γράφει ο Αλέξης Αλεξάνδρου-Δρ. Θεολογίας
Η πρώτη κοινότητα που σχηματίστηκε μετά την Ανάληψη του Ιησού συνέχισε το έργο του κηρύγματος και του ευαγγελισμού, έχοντας έντονη την αίσθηση προσμονής στην επικείμενη έλευση της Βασιλείας του Θεού στη γη.
Το άνοιγμα όμως της ως τότε μικρής χριστιανικής κοινότητας στον ευρύτερο κόσμο, με την αποδοχή των Εθνικών και τη συνακόλουθη αριθμητική αύξηση των πιστών, επιτεύχθηκε χάρη στην παρουσία ενός Εβραίου από την Ταρσό της Κιλικίας, του Παύλου. Μετά την αιφνίδια μεταστροφή του στο Χριστιανισμό, κατόπιν οράματος στη Δαμασκό, ο φλογερός πια απόστολος της νέας πίστης ανοίγει δρόμους προς νέες κατευθύνσεις, αφού κατανόησε την ανάγκη να γνωρίσει όλος ο κόσμος τη διδασκαλία του Ιησού.
Η προσπάθειά του ενίσχυσε ιδιαίτερα τις αποφάσεις της Α΄ Αποστολικής Συνόδου των Ιεροσολύμων (48μ.Χ.), στην οποία έλαβε μέρος ο ίδιος ο Παύλος, ο Απόστολος Βαρνάβας, καθώς επίσης και οι υπόλοιποι μαθητές του Χριστού. Στη Σύνοδο αυτή αποφασίστηκε η αυτονόμηση του Χριστιανισμού από τον Ιουδαϊσμό.
Για να επιτευχθεί η διεύρυνση της Εκκλησίας ανά τον κόσμο, ο φλογερός Απόστολος πραγματοποίησε τέσσερα μεγάλα ιεραποστολικά ταξίδια, συνοδευόμενος κάποιες φορές από το Σίλα, το Μάρκο και το Βαρνάβα κ.ά. Κήρυξε το Χριστιανισμό σε πολλές περιοχές όπως την Κύπρο, τη Μικρά Ασία, τη Μακεδονία, τη Νότια Ελλάδα και τη Ρώμη. Παντού ίδρυε Εκκλησίες, στις οποίες χειροτονούσε επισκόπους, για να ποιμαίνουν το καινούριο ποίμνιο, ενώ παράλληλα συνέγραφε και επιστολές, προκειμένου να στηρίζει τους νέους στην πίστη Χριστιανούς. Μετά την επιστροφή του στα Ιεροσόλυμα συνελήφθη από τους Ρωμαίους, κατόπιν απαίτησης των αρχών της Ιουδαίας.
Οδηγήθηκε στη Ρώμη, όπου δικάστηκε. Στη συνέχεια αθωώθηκε και ελευθερώθηκε. Κατά τη διάρκεια της τέταρτης ιεραποστολικής του περιοδείας, επιστρέφοντας στη Ρώμη, φυλακίστηκε εκ νέου. Το δικαστήριο τον έκρινε ένοχο και του επέβαλε την ποινή του διά αποκεφαλισμού θανάτου. Κήρυκες του Ευαγγελίου ανά τον κόσμο υπήρξαν και οι άλλοι απόστολοι του Χριστού.
