ΜΕ ΤΙ ΒΑΦΟΤΑΝ, ΤΙ ΦΟΡΕΜΑ ΦΟΡΟΥΣΕ ΚΑΙ ΤΙ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ
Η ζωή της αγίας ενδόξου Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής υπήρξε υποδειγματική. Νά πώς μάς τόν περιγράφει ο εθνοϊερομάρτυς, Ισαπόστολος, φωτιστής του Γένους μας και μεγάλος διδάχος άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο οποίος αφιερώνει ολόκληρη τήν Δ΄ Διδαχή του στήν ερμηνεία της παραβολής του σπορέως, παρουσιάζοντας τήν Αγία Παρασκευή ως παράδειγμα εκατονταπλασίονος καρποφορίας του σπόρου του Θεού.
«Η Αγία μετά τήν κοίμηση των γονέων της, ούσα δωδεκαετής, έμεινε σ’ένα πύργο υψηλό. Ο υψηλός καί δυνατός αυτός πύργος είναι ο ουρανός, πού μοίρασε δηλαδή όλα τά υπάρχοντα ελεημοσύνη καί τά έστειλε μέ τούς πτωχούς στόν Παράδεισο.
Μέ τί έβαφε τά μάτια της; Όχι μέ μαυράδι σάν μερικές ανόητες γυναίκες, πού τό βάζουν, γιά νά φαίνονται όμορφες στούς άνδρες, αλλά σηκωνόταν η Αγία κάθε αυγή καί ενθυμουμένη τίς αμαρτίες των χριστιανών έκλαιγε, χτυπώντας τό πρόσωπό της καί βρέχοντάς το μέ δάκρυα.
Ποιά είναι τά σκουλαρίκια; Είχε τά αυτιά της ανοικτά, στέκοντας μέ ευλάβεια, γιά νά ακούει τό Ιερόν καί Άγιον Ευαγγέλιον.
Μέ τί έβαφε τά χείλη της; Όχι μέ κοκκινάδι, αλλά λέγοντας τό «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με τον αμαρτωλόν», είχε δηλαδή τήν ίδια τήν αλήθεια.
Ποιό είναι τό περιδέραιο, πού είχε στό λαιμό της; Είναι από τίς νηστείες, πού έκανε, καί έλαμπε ο λαιμός της σάν τόν ήλιο.
Ποιά είναι τά δακτυλίδια; Είναι από τίς πολλές μετάνοιες, πού έκανε, καί γίνονταν κόμποι-κόμποι τά δάκτυλά της.
Ποιό είναι τό ζωνάρι τό μαλαματένιο; Είναι η παρθενία, πού φύλαγε σ’όλη της τήν ζωή.
Ποιό είναι τό φόρεμα; Είναι η εντροπή, πού είχε καί ο φόβος του Θεού, πού τήν σκέπαζε.
Ποιά είναι τά παπούτσια τά υψηλά; Είναι ο νους της, πού τόν είχε στόν ουρανό καί όχι στήν γη, γιά νά στοχάζεται αυτά τά μάταια, τά ψεύτικα, τά γήινα σάν τά άλλα κορίτσια.
Έτσι στολιζόταν η Αγία. Αν ίσως είναι κανένα κορίτσι καί θέλει νά στολίζεται σάν τήν Αγία Παρασκευή, νά στοχασθεί τί έκανε η Αγία, νά κάνει κι αυτή, γιά νά σωθεί»[3]. Ακούστε, όσες είστε παρθένες καί μάθετε πώς νά παρθενεύετε˙ διότι όχι μόνο όποια μέ τό σώμα παρθενεύει, αυτή λέγεται καθολικά παρθένος, αλλά εκείνη, η οποία είναι καί κατά τήν ψυχή καθαρά καί δέν έχει στόν λογισμό της αισχρές ενθυμήσεις, αυτή είναι καθολικά παρθένος.
Ακούστε, όσες έχετε άνδρες, τί λέγει ο Απ. Παύλος: «Μετά αιδούς καί σωφροσύνης κοσμείν εαυτάς, μή εν πλάσμασιν ή χρυσώ ή μαργαρίταις ή ιματισμώ πολυτελεί, αλλ’ο πρέπει γυναιξίν, επαγγελλομέναις θεοσέβειαν δι’έργων αγαθών»[4]. Δηλαδή, νά μήν μακιγιάρεστε, ούτε νά στολίζεστε μέ χρυσά φορέματα καί μέ μαργαριτάρια, αλλά νά είστε τιμημένες καί σόφρωνες, καθώς ταιριάζει σέ γυναίκες χριστιανών, οι οποίες θέλουν νά αρέσουν στόν Χριστό μέ έργα αγαθά καί όχι μέ στολίδια.
Ακούστε, όσες έχετε κόρες ανύπανδρες, πώς πρέπει νά τίς εκπαιδεύετε. Νά μή γίνεστε εσείς τό κακό παράδειγμα σ’αυτές, αλλά νά είστε τύπος καί παράδειγμα των θυγατέρων σας σέ κάθε θεάρεστο έργο. Διότι, όταν εσείς λέτε λόγια, πού μολύνουν τίς ψυχές των απλών παρθένων, όταν δέν αγαπάτε τήν εργασία του οίκου, όταν αντιλέγετε στούς ίδιους τούς άνδρες σας, όταν βγαίνετε συχνά έξω απ’τό σπίτι, όταν χορεύετε, όταν δέν πηγαίνετε στήν Εκκλησία, όταν αγαπάτε τό πολύ κρασί, όταν δέν έχετε καμμιά ευλάβεια, ούτε εγκράτεια γλώσσας, από πού αλλού νά εκπαιδευθούν οι μικρές κόρες, οι οποίες δέν βγαίνουν έξω απ’τό σπίτι;
Αλλά, η Αγία Παρασκευή δέν ήταν τέτοια, ούτε εκπαιδεύθηκε μέ τέτοιο τρόπο από τή μητέρα της, ούτε ξόδευε τήν ομορφιά καί τό κάλλος της σέ ατάκτους έρωτες νέων, ούτε άγρευε τίς ψυχές των ανδρών, αλλά πάντοτε ένα έργο είχε απαραίτητο˙ τό νά στολίζει τήν ψυχή της μέ νηστεία, μέ εγκράτεια, μέ σιωπή, μέ προσοχή, μέ παρθενία, μέ ελεημοσύνη καί μέ κάθε θεάρεστο έργο»[5].
Θαυμάζει κανείς στό πρόσωπο της Αγίας Παρασκευής τό ηθικό καί πνευματικό μεγαλείο, πού έχουν οι γυναίκες, οι οποίες, μερικές φορές, ξεπερνούν ακόμη καί τούς θεωρουμένους δυνατούς άνδρες σέ αφοσίωση στό Θεό. Οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας αναφερόμενοι, μερικές φορές, σέ εύθραυστες καί λεπτές γυναικείες μορφές, απορούν πώς αυτές οι γυναίκες μ’αυτή τήν ευαίσθητη γυναικεία φύση, πού θά νόμιζε κανείς ότι στήν πρώτη δυσκολία θά κατέρρεαν, πώς έδειξαν τέτοια αντοχή καί τέτοια αφοσίωση στά μαρτύρια, αλλά καί στήν μοναχική άσκηση καί αποδείχθηκαν ανώτερες από τούς άνδρες.
Κι ας πούμε εδώ ότι η ισότητα μεταξύ ανδρών καί γυναικών δέν κρίνεται από τό τί επαγγέλματα ασκεί ο καθένας, όπως πρεσβεύει τό ανόητο φεμινιστικό κίνημα, το οποίο δημιουργεί ταραχή καί αναστατώνει τήν κοινωνία. Γιατί, όπως η ανδρική φύση είναι φτιαγμένη από τόν Θεό νά μετέρχεται ορισμένα επαγγέλματα καί ορισμένες εργασίες, λόγω της φυσικής της κατασκευής, έτσι καί η λεπτή καί ευαίσθητη γυναικεία φύση είναι κατάλληλη από τόν Θεό νά ακολουθεί καί νά μετέρχεται ορισμένα επαγγέλματα καί ιδίως τό μεγάλο λειτούργημα της μητρότητος.
