“… δέν έχω καρδίαν θλιβομένην πρός αναζήτησίν σου,
δεν έχω μετάνοιαν,
δέν έχω κατάνυξιν,
ουδέ δάκρυα, τα οποία επαναφέρουσι τά τέκνα είς τήν ιδίαν αυτών πατρίδα.
Δεν έχω, δέσποτα, δάκρυον παρακλητικόν
εσκοτίσθη Ο νου μου από τήν ματαιότητα του κόσμου,
καί δέν δύναται ν’ ατενίση πρός σέ μετά πόνου
εψυχράνθη η καρδία μου από τό πλήθος των πειρασμών,
καί δέν δύναται νά θερμανθή διά των δακρύων της πρός σέ αγάπης.
Αλλά σύ, Κύριε Ιησού Χριστέ Ο Θεός μου, Ο θησαυρός των αγαθών,
δώρησαί μοι τελείαν μετάνοια,
καί καρδίαν επίπονον, Ινα Ολοψύχως εξέλθω εις αναζήτησίν σου
διότι άνευ σου θέλω αποξενωθή από παντός αγαθού.
Χάρισαί μοι λοιπόν, ω αγαθέ, τήν χάριν σου
Ο πατήρ, όστις σ’ εγέννησεν εκ τών κόλπων αυτου αχρόνως καί αιδίως,
ας ανανεώση εις εμέ τάς μορφάς της εικόνος σου
σ’ εγκατέλιπον, μή μ’ εγκαταλείπης
εχωρίσθην από σου, εξελθε εις αναζήτησίν μου,
καί ευρών εισάγαγέ με εις τάς νομάς σου,
καί συναρίθμησόν με μετά των προβάτων της εκλεκτής σου ποίμνης,
καί διάθρεψόν με μετ’ αυτών εκ της χλόης των θείων σου μυστηρίων,
των οποίων υπάρχει κατοικητήριον η καθαρά καρδία,
εις τήν οποίαν αναφαίνεται η ελλαμψις των αποκαλύψεών σου,
η οποία ελλαμψις ειναι παρηγορία καί αναψυχή των κοπιόντων διά σέ εν θλίψεσι και διαφόροις ατιμίαις
της οποίας ελλάμψεως ειθε ν’ αξιωθώμεν καί ημείς διά της χάριτος καί φιλανθρωπίας σου,
του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, είς τους αιώνας τών αιώνων”.
Αμήν.
Αγ.Ισαάκ του Σύρου
