Προσευχή, πίστη και εμπιστοσύνη στις βουλές του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού
Άκουγα κάποιον σεβάσμιο γέροντα σε μια από τις επισκέψεις μου στο Άγιον Όρος να μας λέει: «Προσοχή γιατί οι καιροί είναι δύσκολοι… Ζούμε σε πονηρούς καιρούς…».
Όντως κατά την ταπεινή μου άποψη ζούμε σε πονηρούς καιρούς και μάλιστα όλοι λίγο πολύ το καταλαβαίνουμε… Δεν χωράει όμως η λέξη «απελπισία» στο λεξιλόγιο ενός Ορθόδοξου Χριστιανού. Δεν μπορούμε να «απελπιζόμαστε» διότι ο Κύριος επιτρέπει τα πάντα προς το γενικό μας όφελος και ας μην το διανοούμεθα…
Ακούω πολλούς συνανθρώπους μας να μιλάνε για την κρίση και ν’ αναπολούν καιρούς προ κρίσης! Μα αλήθεια πιστεύουμε πως η κρίση είναι το μεγαλύτερο πρόβλημά μας; Αλήθεια όταν λέμε κρίση τι ακριβώς εννοούμε; Διότι θα έλεγα πως κρίση είχαμε πολλά χρόνια πριν την οικονομική, την ηθική! Ναι μάλιστα, πολλά χρόνια πριν είχαμε την ηθική κρίση και την κρίση αξιών αλλά τις κάλυπτε σθεναρά ο μανδύας των υλικών απολαύσεων!
Για να ξεπεράσουμε την οποιαδήποτε οικονομική κρίση θα πρέπει πρωτίστως να ξεπεράσουμε ο καθένας από εμάς την κρίση αξιών που τον διακατέχει! Μακριά από τον Χριστό και την Εκκλησία θα βλέπουμε μόνο τις ταμπέλες της «οικονομικής κρίσης», της «απελπισίας» και θα μας υπερκαλύπτει ο ίσκιος από το βουνό της απόγνωσης που θα μας «σπείρει» τεχνηέντως ο μισόκαλος…
Αδέλφια μου εν Χριστώ η λέξη απελπισία στο Ορθόδοξο λεξικό δεν υπάρχει! Κανείς που πιστεύει στον Ιησού Χριστό τον Σωτήρα των ψυχών δεν δύναται να είναι απελπισμένος… Γι’ αυτό προσευχή, πίστη και εμπιστοσύνη στις βουλές του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και θα δείτε πως όλα θα έρθουν…
Ψαλμός (50)
ΕΛΕΗΣΟΝ με, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου· 4 ἐπὶ πλεῖον πλῦνόν με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. 5 ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω, καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διαπαντός. 6 σοὶ μόνῳ ἥμαρτον καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα, ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου, καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε. 7 ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. 8 ἰδοὺ γὰρ ἀλήθειαν ἠγάπησας, τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι. 9 ραντιεῖς με ὑσσώπῳ, καὶ καθαρισθήσομαι, πλυνεῖς με, καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι. 10 ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν καὶ εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. 11 ἀπόστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν μου καὶ πάσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. 12 καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. 13 μὴ ἀποῤῥίψῃς με ἀπὸ τοῦ προσώπου σου καὶ τὸ πνεῦμά σου τὸ ἅγιον μὴ ἀντανέλῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ. 14 ἀπόδος μοι τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με. 15 διδάξω ἀνόμους τὰς ὁδούς σου, καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ σὲ ἐπιστρέψουσι. 16 ρῦσαί με ἐξ αἱμάτων, ὁ Θεὸς ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου· ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τὴν δικαιοσύνην σου. 17 Κύριε, τὰ χείλη μου ἀνοίξεις, καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου. 18 ὅτι εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν· ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. 19 θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει. 20 ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τὴν Σιών, καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη ῾Ιερουσαλήμ· 21 τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα· τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου μόσχους.
