π. Ανδρέα Αγαθοκλέους
Τα διάφορα προβλήματα της ζωής δεν δοκιμάζουν μόνο την πίστη μας αλλά και την εξυπνάδα μας.
Γιατί, βέβαια, οι πραγματικοί πιστοί ενεργούν έξυπνα, έτσι ώστε να μπορούν να αντιμετωπίζουν τις όποιες δοκιμασίες χωρίς να διαλυθούν και να αποσυνδεθούν.
Θα αναφέρω κάποια παραδείγματα της σύγχρονης πραγματικότητας:
Υπάρχει ένας ο οποίος βρέθηκε με πολλές χιλιάδες χρέος, χωρίς να μπορεί να βγει από πάνω. Δεν κοιμάται τις νύχτες, αγχώνεται, σκέφτεται, αλλά διέξοδο δεν βλέπει. Η κατάσταση αυτή τον πνίγει σε σημείο που η υγεία του άρχισε να κλονίζεται.Υπάρχει και ένας άλλος με το ίδιο πρόβλημα όμως λέει: «Δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Ό,τι πάθω θα το δεχτώ ως μέσο ψυχικής θεραπείας μου. Αν επιτρέψει ο Θεός να πτωχεύσω ή να φυλακιστώ ή κάτι άλλο να πάθω θα είναι για το καλό μου. Θεέ μου, ανάλαβε τη ζωή μου και δίνε μου δύναμη». Τα βράδια κοιμάται ήρεμα, είναι ήρεμος! Ποιός από τους δύο ενεργεί έξυπνα;
Δύο άνθρωποι συγκρούστηκαν με το γείτονά τους, που ζητούσε παράλογα πράγματα. Ο ένας λέει: «Φταίει και δεν πρόκειται να του μιλήσω». Αγχώνεται όταν τον βλέπει ή τον αποφεύγει. Ο άλλος λέει: «Φταίει δεν φταίει, εγώ θα του μιλήσω πρώτος, να συμφιλιωθούμε και να ειρηνεύσουμε.
Συκοφαντείται κάποιος και θλίβεται, αναστατώνεται, διαλύεται. Προσπαθεί να δικαιολογηθεί, να εξηγήσει, να πει την αλήθεια. Δεν φαίνεται να τον καταλαβαίνει κανείς. Κάποιος άλλος τη συκοφαντία τη βλέπει ως μέσο ταπείνωσης, αυτογνωσίας. Εμπιστεύεται το Θεό που επέτρεψε τη μεγάλη, πράγματι, δοκιμασία. Προσεύχεται, αναμένοντας από τον Κύριό του «ποιήσεις συν τω πειρασμώ και την έκβασιν». Τον πόνο του τον μεταποιεί σε συντριβή καρδίας και με την προσευχή και την πίστη του ο πόνος ελκύει τη Χάρη του Θεού και βιώνει τη χαρμολύπη των αγίων.
Θα μπορούσαμε και άλλα τέτοια περιστατικά, μέσα από την καθημερινότητα, να αναφέρουμε που δείχνουν τη στάση ζωής με βάση τον άνθρωπο χωρίς πίστη και με βάση τον άνθρωπο με πίστη. Γιατί πίστη και απιστία, στην πραγματικότητα, είναι τρόπος ζωής. Η αποδοχή του ενός ή του άλλου επαφίεται στην ελευθερία του καθενός.
Όταν ο Χριστός μάς προτείνει τη ζωή με βάση την πίστη, δεν είναι για να αυξηθούν οι οπαδοί Του. Η αγάπη και μόνο καθορίζει τις ενέργειές Του προς τον άνθρωπο, τον κάθε άνθρωπο. Μια αγάπη μέχρι θανάτου, που καταλύει ακόμα και αυτό το θάνατο και χαρίζει ζωή. Η ζωή αυτή διαφέρει, όπως στα παραδείγματα που αναφέρθηκαν πιο πάνω.
Όποιος ζει με βάση το Ευαγγέλιο του Χριστού, στην πραγματικότητα ζει διαφορετικά από τον κόσμο της υποκρισίας, της ψευτιάς, της διαβολής, του συμφέροντος. Μέσα του νικά η αγάπη, η ταπείνωση, η ανιδιοτέλεια αντί ο εγωκεντρισμός και η φιλαυτία. Όσο και να θεωρείται ανόητος από τους άλλους, γιατί δεν είναι όπως όλους τους άλλους, δεν είναι όμως, αλήθεια, πιο έξυπνος αφού έχει τη χαρά της καρδίας, την ειρήνη του Χριστού, μέσα σ’ ένα κόσμο άγχους και θλίψης;
