Συνέβη στην Μόρφο της Κύπρου κατά τις μάχες που δόθηκαν μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τούρκων κατά την απόβαση των δευτέρων στο νησί, τον Ιούλιο του 1974.
Σε μία από τις μάχες, λόγω μεγάλης αριθμητικής διαφοράς, οι Τούρκοι κατάφεραν και αιχμαλώτισαν δώδεκα Ελληνοκυπρίους. Μεταξύ αυτών ήταν κι ένας δάσκαλος του οποίου το σπίτι βρισκόταν στην περιοχή των μαχών.
Εκεί τους οδήγησαν , τους έστησαν στον τοίχο του σπιτιού και περίμεναν να έρθει ο αξιωματικός για να τους εκτελέσουν! Πράγματι, μετά από λίγο ήρθε και μπαίνοντας στην αυλή του σπιτιού πρόσεξε από πάνω του την πλούσια κληματαριά, από την οποία κρέμονταν λαχταριστά τσαμπιά σταφυλιών. Άπλωσε το χέρι του κι έκοψε ένα και, ενώ ήταν έτοιμος να βάλει τις πρώτες ρώγες στο στόμα του, άκουσε τον δάσκαλο, που στημένος κι αυτός στον τοίχο περίμενε την εκτέλεσί του, να του φωνάζει:
– Μη! Μη το φάτε! Έχει δηλητήριο! Μόλις χθες το ράντισα!
Ο Τούρκος αξιωματικός έμεινε κατάπληκτος με το χέρι μετέωρο. Μετά, πέταξε το σταφύλι και κοίταξε συγκινημένος τον δάσκαλο που με τόση ανεξικακία τον εμπόδισε από την θανατηφόρα τροφή, ενώ εκείνος ήταν έτοιμος να φωνάξει το παράγγελμα της εκτέλεσής του μαζί με τους άλλους. Με σπασμένη φωνή απ’ την συγκίνηση τον ρώτησε:
– Γιατί το έκανες αυτό; Είμαι εχθρός σου κι ήμουν έτοιμος να σε εκτελέσω. Γιατί δεν μ’ άφησες να δηλητηριαστώ;
Ο δάσκαλος τότε, με ήσυχη ταπεινή φωνή του είπε:
– Ας είσαι εχθρός μου, δεν θα μπορούσα να σε αφήσω να πεθάνεις. Ο Χριστός που πιστεύω, μας έχει δώσει εντολή να αγαπάμε τους εχθρούς μας. Τώρα που σε λίγο θα παρουσιαστώ μπροστά Του, τί θα του έλεγα αν σε άφηνα να πεθάνεις;
Ο Τούρκος έμεινε άφωνος. Η ψυχή του αλλοιώθηκε, μαλάκωσε και εθαύμασε την χριστιανική ανεξικακία! Τότε γύρισε προς τους στρατιώτες του που ήσαν κι εκείνοι εντυπωσιασμένοι κι έδωσε την σωτήρια εντολή:
– Αφήστε τους ελεύθερους όλους! Τους χαρίζω την ζωή, για χάρη αυτού του ανθρώπου. Αν έβρισκα έναν Τούρκο με τέτοια μεγαλοψυχία, θα του φιλούσα τα πόδια!
Πηγή: «ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ – Ουράνια μηνύματα – Θαυμαστά γεγονότα»
