Είναι αδύνατο το έλεος Του σ’ αυτόν που δεν έχει έλεος και συγχώρηση στον εχθρό του. Η συγχώρηση των αμαρτιών του ανθρώπου εξαρτάται εξ’ ολοκλήρου από τη δική του συγχωρητικότητα προς τους εχθρούς. Πρέπει να πηγάζει από την καρδιά, την πίστη και την προσευχή του, « ἐὰν μὴ ἀφῆτε ἕκαστος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρδιῶν ὑμῶν τὰ παραπτώματα αὐτῶν» (Ματθ. 18, 35)
Είναι πολύ δύσκολο να ξεπεράσει τον εαυτό του ο άνθρωπος, γιατί συγχωρώντας τον άλλο, καταπολεμά το εγώ του, ταπεινώνεται. Βέβαια, αυτό που είναι αδύνατο για τον άνθρωπο είναι δυνατό για το Θεό.
Ο Κύριος, δίνει την αγάπη σε εκείνον που με πόνο το ζητά, και ο άνθρωπος οφείλει να βάλει και τον δικό του αγώνα στην αγάπη αυτή.
Παντοτινά να θυμάται μετά δακρύων: «αυτός έπεσε σήμερα, εγώ αύριο. Αυτός μετανοεί και σώζεται, εγώ;», γιατί αυτό θα τον ταπεινώσει, και θα τον βοηθήσει να βρει την εσωτερική χαρά και ειρήνη και θα τον προστατεύσει από καινούργιες πτώσεις.
