Λάρνακα, 2 Μαΐου 2008
«Ενώ καθόμουν σε ένα παγκάκι έξω από την Εκκλησία με πλησίασε μιά κοπέλα ελευθερίων ηθών και με παρακινούσε να πάμε στο σπίτι μου με γλυκόλογα και απρεπείς κινήσεις.
Έχοντας στη ζωή μου παρόμοιες αμαρτίες αισθανόμουν αδύναμος να αντισταθώ.
Παρακάλεσα την Παναγία με τη σκέψη μου να με βοηθήσει. Αμέσως είδα σε πολύ μεγάλη απόσταση στον ουρανό την Παναγία από τη μέση και πάνω χωρίς να μπορώ να διακρίνω χαρακτηριστικά προσώπου και άκουσα μιά αυστηρή φωνή. «Σήκω, φύγε».
Τα ενδύματα της ήταν γαλάζια, μπλε χρώματος και τα χέρια της υψωμένα όπως της Αγίας Σκέπης. Μετά βίας κατάφερα να φύγω. Συχνά σταυρωνόμουν με την ευλογημένη ζώνη που πήρα από το Μοναστήρι σας».
