«Να μην ανοίξετε σήμερα τις πύλες. Ανεβείτε στα τείχη και διώξτε τους πειρατές»
«Χαίρε, θνητών προς Θεόν παρρησία»
Ιανουάριος του 807. Ο Αλγερινός ληστοπειρατής Βαρδουχάν, έχοντας σαν βάση εξορμήσεως τη Μήλο, λυμαίνεται με τα δεκαεπτά πειρατικά του πλοία τα νησιά του Αιγαίου, τα παράλια της Θράκης και της Μ. Ασίας.
Tόν μήνα αυτό αποφασίζει να στραφεί ενατίον του Αγίου Όρους.
Ετοιμάζει δέκα πλοία, παίρνει μαζί του διακόσιους πειρατές και ξεκινά για τη μονή Βατοπεδίου. Με το χάραμα της 21ης Ιανουαρίου προσορμίστηκαν στο λιμανάκι του μοναστηριού, βγήκαν στη στεριά και περίμεναν κρυμμένοι το πρωινό άνοιγμα της πύλης για να εισορμήσουν.
Οι μοναχοί μόλις είχαν τελειώσει την ορθρινή ακολουθία, και αποσύρονταν στα κελλιά τους για να ησυχάσουν. Στην Εκκλησία έμεινε μόνος ο ηγούμενος και συνέχισε την προσευχή του.
Ξαφνικά ακούει μια φωνή από την εικόνα της Παναγίας: «Να μην ανοίξετε σήμερα τις πύλες. Ανεβείτε στα τείχη και διώξτε τους πειρατές».
Γυρίζει απορημένος από το παράδοξο άκουσμα και κοιτάζει τη Θεοτόκο. Βλέπει τότε άλλο θαύμα εκπληκτικώτερο: το πρόσωπο της Παναγίας και του θείου Βρέφους είχαν ζωντανέψει.
Την ίδια στιγμή ο μικρός Ιησούς απλώνει το χέρι, σκεπάζει το στόμα της Παναγίας Μητέρας Του και στρέφοντας το πρόσωπό Του προς αυτήν της λέει: Όχι μητέρα μην το λες! Άφησε τους να τιμωρηθούν όπως τους αξίζει!
Η Παναγία όμως πιάνει το χέρι του Υιού της στρέφει λίγο δεξιά το πρόσωπό της και ξαναλέει: Να μην ανοίξετε σήμερα τις πύλες της μονής!
Ο ηγούμενος συγκλονισμένος σύναξε τους μοναχούς και τους διηγήθηκε όσα θαυμαστά είδε και άκουσε. Κι εκείνοι διαπίστωσαν με δέος ότι τα ιερά πρόσωπα στην εικόνα της Θεομήτορος είχαν αλλάξει στάση και έκφραση. Ύστερα, αφού ευχαρίστησαν την Παναγία για τη σωτήρια πρόνοιά της, ανέβηκαν στα τείχη.
Ήταν καιρός. Οι πειρατές με σκάλες και τσεκούρια ετοιμάζονταν για την αναρρίχηση. Ο ηγούμενος, όρθιος στις επάλξες, τους άφησε πρώτα να πλησιάσουν. Ύστερα, υψώνοντας τον Τίμιο Σταυρό, έδωσε το σύνθημα για την απόκρουση.
Δέκα πειρατές έπεσαν αμέσως νεκροί, άλλοι τραυματίστηκαν, και οι υπόλοιποι μπήκαν στα πλοία κι έφυγαν.
Οι μοναχοί κατέβηκαν συγκινημένοι στον ναό και ευχαρίστησαν για μια ακόμη φορά τη Θεοτόκο. Από τότε η εικόνα πήρε την προσωνυμία «Παραμυθία», δηλαδή παρηγορία, και παραμένει μέχρι σήμερα αλλαγμένη, για να θυμίζει το θαυμαστό εκείνο γεγονός.
