Από 1η Ιανουαρίου του 2015 θα εφαρμοστούν το σχέδιο του υπουργείου Ανάπτυξης (θα συζητηθεί την Τετάρτη με την Ελληνική Ενωση Τραπεζών) και ο κδικας δεοντολογίας για τα κόκκινα δάνεια.
Με βάση τις εύλογες μηνιαίες δαπάνες διαβίωσης των νοικοκυριών, οι τράπεζες θα μπορούν να καθορίζουν τους τρόπους ρύθμισης των δανείων των φυσικών προσώπων με υποχρεωτική ισχύ από το 2015.
Με το νέο πλαίσιο γίνεται μία προσπάθεια να δοθούν λύσεις εξωδικαστικά, με τη συνεργασία των δύο μερών. Τα πιστωτικά ιδρύματα θα αξιολογούν τη συνολκή οικονομική κατάσταση του δανειολήπτη, συμπεριλαμβανομένου των συνολικών χρεών (και προς Δημόσιο), ώστε να μπορεί να το αποπληρώνει.
Βασιζόμενοι στον Κώδικα Δεοντολογίας των τραπεζών, θα υπάρχουν οι “μακροπρόθεσμες διευθετήσεις”, οι οποίες αφορούν διάστημα πέντε ετών. Επίσης, προβλέπεται πάγωμα μέρους της οφειλής, μείωση των τόκων ή ανταλλαγή με στεγαστικό δάνειο μικρότερης αξίας. Παράλληλα, θα υπάρχει διαχωρισμός ενυπόθηκου δανείου σε βιώσιμο δάνειο με εμπράγματη εξασφάλιση και υπόλοιπο του δανείου, στο οποίο δεν λογίζονται τόκοι έως μια μεταγενέστερη ημερομηνία αποπληρωμής.
Τα βήματα, τις προθεσμίες αλλά και λύσεις διευθέτησης περιλαμβάνει ο Κώδικας Δεοντολογίας για τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων που εγκρίθηκε τη Δευτέρα από την Εκτελεστική Επιτροπή της Τράπεζας της Ελλάδος.
Στις βραχυπρόθεσμες λύσεις ρύθμισης περιλαμβάνονται:
– Τόκοι μόνο κατά τη διάρκεια βραχυπρόθεσμης περιόδου.
– Μειωμένες τοκοχρεωλυτικές δόσεις κατά τη διάρκεια βραχυπρόθεσμης περιόδου.
-Περίοδος χάριτος.
-Αναβολή Πληρωμής Δόσης/Δόσεων.
-Τακτοποίηση Καθυστερούμενου Υπολοίπου.
– Κεφαλαιοποίηση καθυστερήσεων.
Μακροπρόθεσμες λύσεις ρύθμισης:
– Μόνιμη μείωση του επιτοκίου ή του συμβατικού περιθωρίου.
– Αλλαγή Τύπου Επιτοκίου (π.χ. από κυμαινόμενο σε σταθερό).
-Παράταση της διάρκειας
– Διαχωρισμός ενυπόθηκου δανείου σε:
i. ένα βιώσιμο δάνειο με εμπράγματη εξασφάλιση, το οποίο ο δανειολήπτης αποπληρώνει, με βάση την εκτιμώμενη μελλοντική ικανότητα αποπληρωμής, και
ii. υπόλοιπο του δανείου, στο οποίο δεν λογίζονται τόκοι έως μια μεταγενέστερη ημερομηνία αποπληρωμής. Κατά την μεταγενέστερη αυτή ημερομηνία ή πριν από αυτήν, διενεργείται επαναξιολόγηση της ικανότητας αποπληρωμής.
Αυτή προσδιορίζεται είτε από την εκτιμώμενη βελτίωση της δυνατότητας αποπληρωμής του δανειολήπτη, είτε από τα εκτιμώμενα έσοδα ρευστοποίησης εμπράγματης εξασφάλισης ή άλλου περιουσιακού στοιχείου με συντηρητικές παραδοχές.
-Μετάβαση κυριότητας ακινήτου σε τράπεζα και διαμονή με ενοίκιο
-Μετατροπή δανείου σε leasing και αγορά έναντι συμφωνημένου ποσού με τη λήξη
– Ανταλλαγή δανείου με μικρότερο ποσό (για ειδικές περιπτώσεις ).
