Η εποχή μας, είναι μία εποχή που κυριαρχείται όλο και πιο πολύ από τις μηχανές.
Η χρήση της τεχνολογία είναι καλή και ευλογημένη, όμως δυστυχώς πολλοί άνθρωποι είναι τόσο απασχολημένοι «μιλώντας» στους υπολογιστές τους, ώστε έχουν όλο και λιγότερο χρόνο να συζητήσουν μεταξύ τους.
Αντιμέτωποι με μία τέτοια απανθρωποποιητική τάση, υφίσταται για μας, ως ορθοδόξους και ως χριστιανούς, μία επείγουσα ανάγκη να διακηρύξουμε την υπέρτατη σημασία των άμεσων σχέσεων, πρόσωπο με πρόσωπο. Είμαι ουσιαστικά πρόσωπο όταν συναντώ τους άλλους, όταν εισέρχομαι σε διάλογο μαζί τους, όταν τους κοιτάω στα μάτια και τους επιτρέπω να κοιτάξουν τα δικά μου.
Με άλλα λόγια, σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, είναι ζωτικής σημασίας η απόδοση έμφασης στην αξία της φιλίας και της προσωπικής αγάπης.
Μόνο τα πρόσωπα είναι ικανά για αγάπη: μπορεί να αγαπάς τον υπολογιστή σου, αλλά ο υπολογιστής σου δεν σε αγαπά.
Δεν πρέπει να επιτρέψουμε ώστε τα πρόσωπα, με την εκπληκτική ικανότητά τους για αμοιβαία στοργή και αγάπη, να επισκιαστούν και να καταποθούν από τις μηχανές.
