Αγία Κυράννα: Στο χωριό Όσσα Θεσσαλονίκης, τόπο καταγωγής της μεγαλομάρτυρας Αγίας Κυράννας, που η μνήμη της εορτάζεται στις 28 Φεβρουαρίου και η οποία για την πίστη του Χριστού βασανίστηκε, αλλά υπέμεινε με συνειδητή προσευχή, και τελικά μαρτύρησε, βρίσκεται η θαυματουργή εικόνα της, φιλοτεχνημένη γύρω στα 1870.
Γράφει ο π. Ηλίας Μάκος
Εκεί υπάρχουν και τα χαριτόβρυτα λείψανά της, που τα προσκυνούν πολλοί πιστοί και λαμβάνουν στήριξη στα προβλήματά τους.
Φυλάσσονται στο ναό της Αγίας Κυράννας, που κτίστηκε το 1860 σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή ή νωρίτερα, το 1840, σύμφωνα με μαρτυρίες ιστορικών.
Η αγία κατηγορήθηκε από γενίτσαρο, που ήθελε να τη νυμφευτεί, μετά την άρνησή της, ότι του είχε υποσχεθεί πως θα αλλαξοπιστήσει, αλλά δεν το έκανε.
Και ξεκίνησαν τα μαρτύρια, αλλά η Κυράννα είχε ως αναπαυτικό προσκέφαλό της την ελπίδα και την εμπιστοσύνη στο Θεό.
Και έδειχνε ότι απελπιστικές καταστάσεις υπάρχουν μόνο για τους ανθρώπους, που απελπίζονται. Και απελπίζονται, γιατί δεν έμαθαν και δεν έζησαν το μυστικό της δύναμης του Θεού.
Ο γενίτσαρος, που την ήθελε για γυναίκα του, τη μίσησε, που τον απέρριψε, και πήγαινε στη φυλακή και τη βασάνιζε σκληρά. Αλλά και ο δεσμοφύλακάς της συμπεριφερόταν πολύ σκληρά προς αυτή.
Κάποια φορά την κρέμασε και άρχισε να χτυπά αλύπητα. Τα χτυπήματα ήταν τόσο σκληρά, που διαμαρτυρήθηκαν οι υπόλοιποι φυλακισμένοι, ακόμη και οι Μωαμεθανοί.
Την άφησε κρεμασμένη και με το σώμα της σε άθλια κατάσταση και καταπληγωμένο και καταματωμένο.
Ήταν 28 Φεβρουαρίου του 1751 μ.Χ. Η αγία ξεψύχησε και τότε ένα φως έλουσε την ίδια και ολόκληρη τη φυλακή.
Αυτό ήταν μια τρανή απόδειξη ότι είχε κατακτήσει, με το αίμα της, τους ανοιχτούς ορίζοντες και τις πανύψηλες κορυφές της Βασιλείας του Θεού.
Μπορεί η ζωή της Κυράννας στη φυλακή να φαίνεται μαύρη και σκοτεινή. Με τις διαστάσεις, που εμείς της δίνουμε. Το ότι έτσι μας φαίνεται, δεν σημαίνει και το ότι έτσι ήταν. Εμείς αντικρίζουμε τη μια μεριά. Τις δυσκολίες, τον εξευτελισμό, τους ξυλοδαρμούς, τους πόνους. Αυτή είναι η μια πλευρά, η κακή.
Αν ενεργοποιήσουμε τα μάτια της πίστης, θα δούμε και την άλλη πλευρά, την καλή. Αυτή, που βλέπει και κατεργάζεται ο Θεός και είναι ένα αριστούργημα πίστης.
Ένα καλλιτέχνημα γεμάτο από τις πιο όμορφες αρετές της υπομονής, της μακροθυμίας, της χάρης του Θεού.
Γι’ αυτό ας γαντζωνόμαστε στην άγκυρα, που μας ρίχνει ο Θεός, δείχνοντας εμπιστοσύνη στο σοφό σχέδιό του για μας.
