ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΟΙ: Τόσα πρόσωπα αγαπητά, προσφιλή πρόσωπα, τα οποία ήταν κοντά μας, τα χάσαμε, φύγαν απ’ αυτή τη ζωή. Όμως δεν τα χάσαμε, μας περιμένουν.
Του Ιερομονάχου Νεκταρίου Κουτλουμουσιανού
Αυτοί είναι εκεί. Και είναι άνθρωποι που έχουν παρρησία ενώπιον του Θεού, πρεσβεύουνε για μας κι έχουνε κι αυτοί την έγνοια τους για μας. Γι’ αυτό πρέπει να ’χουμε κι εμείς την έγνοια μας γι’ αυτούς.
Η εκκλησία μας είναι εκκλησία ζώντων και κεκοιμημένων. Στο άγιο ποτήριο και το άγιο δισκάριο έχουμε τις ψυχές όλων μας, των ζώντων και των κεκοιμημένων. Δεν είναι απόντες οι νεκροί μας, είναι παρόντες. Η εκκλησία μας είναι η εκκλησία η ζώσα και η εκκλησία η θριαμβεύουσα εις ένα. Να δοξά-
ζουμε το Θεό κάθε ώρα και στιγμή για τις ευλογίες που μας χαρίζει μέσα στις χαρές και μέσα στις λύπες. Κι εμείς… σαν άνθρωποι στενοχωρούμεθα και λυπούμεθα – και ο Χριστός μας σαν τέλειος άνθρωπος έκλαψε με τους φίλους του, με τους αδελφούς Του. Αλλά η ελπίδα της Αναστάσεως είναι πολύ μεγάλη, μεγίστη, άφθαστη, δεν τη φτάνουμε.
Γι’ αυτό, αυτή η ελπίδα πρέπει να καίει μέσα μας νύχτα και μέρα, αυτή να μας δίνει τη δύναμη της ζωής, αυτή να μας δίνει τη δύναμη της ελπίδος της αναστάσεως, την ελπίδα της αιωνιότητος, την ελπίδα ότι κι εμείς αύριο, όλοι μαζί και οι νεκροί και οι ζώντες, θα βρεθούμε στη Βασιλεία του Θεού. Όλοι μαζί με τον Κύριό μας, την Παναγία μας και τους αγίους.
Πηγή: Ησυχαστήριο Αγίας Τριάδος
