Γιατί ο Θεός δεν αποτρέπει το θάνατο αθώων ανθρώπων;

Της αναγνώστριας Αμαλίας Χατζηκώστα…

Μετά το προπατορικό αμάρτημα, ο Θεός θυσίασε ένα αθώο ζώο όπου με το αίμα του εξάγνισε το αποτέλεσμα μιας πολύ θλιβερής ημέρας.

Ταυτόχρονα έντυσε το αμαρτωλό ζευγάρι και τους οδήγησε σε μια προσωρινότητα για να “απολαύσουν” την ανεξαρτησία που οι ίδιοι διάλεξαν.

Καλώς ή κακώς σε αυτόν τον κόσμο έχουμε την εξουσία από Εκείνον να διοικούμε. Το ότι συμμαχήσαμε με τον πονηρό, αυτό ήταν δική μας απόφαση. Όλα μα όλα όσα συμβαίνουν είναι δικό μας φταίξιμο. Είμαστε όλοι γνήσιοι απόγονοι του Κάιν. Μόνο οι αθώοι που η δική μας κοινωνία αδίκησε επιστρέφουν στην αληθινή ζωή και στο πραγματικό μας σπίτι.

Υπάρχουν άνθρωποι ανάμεσά μας που σκοτώνουν για πλάκα, που ασελγούν σε μικρά παιδιά, που χαίρονται όταν κάνουν το κακό, που τρελαίνονται για πόλεμο και χάος. Οταν ένας άνθρωπος δολοφονεί κάποιον άλλον, αυτό σημαίνει μόνο ένα πράγμα. Κάπου, κάποια στιγμή άφησε στη ζωή του το κακό να μπει! Δεν είναι απλά δαιμονισμένος, αλλά είναι επίσης σε επίγνωση αυτού και με τη θέλησή του βυθίζεται στο σκότος. Οταν κάποιος έχει σκοπό να σκοτώσει, συνήθως διαλέγει αθώα και αδύναμα θύματα. Αυτό όσο παράλογο και αν ακούγεται, πολλές φορές το επιτρέπει ο Θεός.

Το αθώο θύμα μετά από αυτή την προσωρινή ζωή θα οδηγηθεί στο υπέρτατο σκαλί του Παραδείσου. Εκεί που δεν υπάρχει πια πόνος και θλίψη αλλά μόνο αγάπη και .ανύψωση. Εκεί που όλα ανθίζουν και τίποτα δεν πεθαίνει. Ο δολοφόνος θα κριθεί επίσης. Αλλά από αυτήν του την πράξη θα έχει προκαλέσει άθελά του την δημιουργία ενός ακόμα Αγίου.

Η απάντηση έχει ως εξής. Για να εξαγνιστεί η αμαρτία, είτε των θυμάτων είτε των γονέων τους και συγγενών τους -γιατί ως γνωστόν, αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα-, είτε ολόκληρης της διεφθαρμένης κοινωνίας που ζούμε, θα πρέπει να χυθεί αίμα αθώου. Είτε μας αρέσει είτε όχι, έτσι λειτουργεί το πράγμα και αν σήμερα σας φαίνεται άδικο, θα σας φανεί δίκαιο όταν έρθει η ώρα. Αυτό το αίμα του αθώου είναι που θα τον συνοδεύσει εύκολα και ανώδυνα στην αγκαλιά του Δημιουργού του. Και είναι το ίδιο αίμα και ο ίδιος αθώος που θα βασανίζει τη συνείδηση του θύτη και φονιά του εις τον αιώνα τον άπαντα σε μια απόλυτη κόλαση.

Θεωρούμε άδικη αυτήν την ζωή για τους αγαθούς εν καρδία ανθρώπους? Περιμένετε και θα δείτε τι φαντασμαγορική υποδοχή θα έχουν από τους αγγέλους του Κυρίου όταν φύγουν από αυτήν την νοσηρή και απεχθή διάσταση.

Θεωρούμε άδικο να ζουν ατιμώρητοι ως τα βαθιά γεράματα οι φονιάδες μικρών παιδιών και γυναικών? Περιμένετε και θα δείτε πόσο φριχτά θα τιμωρηθούν αμέσως μόλις κλείσουν τα μάτια τους και τους εγκαταλείψουν οι σκοτεινοί τους σύμμαχοι. Γιατί είναι γνωστό πως ούτε ένας κόκκος άμμου δεν μετακινείται, ούτε μια σταγόνα νερού δεν σχηματίζεται, ούτε ένα φύλλο δεν πέφτει από το δέντρο χωρίς να το γνωρίζει Εκείνος!