Έχεις σκεφτεί πόσων χρόνων είσαι στην πνευματική ζωή;

Συχνή ερώτηση πού απευθύνεται στούς άλλους ή μάς απευθύνουν μικρότεροι, συνομήλικοι αλλά καί μεγαλύτεροι.

Άλλοι από περιέργεια νά μάθουν κι άλλοι από αφέλεια. «Πόσων ετών είσαι;», «Τί ηλικία έχεις;».

Κάποιοι πειράζονται, ενοχλούνται. Δέν θέλουν νά φανερώνουν τήν ηλικία τους. Δέν θέλουν νά θυμούνται πώς πέρασαν τά χρόνια. Γι αυτό καί κάνουν πολλές προσπάθειες νά διατηρήσουν τή νεανικότητά τους, τίς δυνάμεις καί τά εξωτερικά τους στοιχεία όπως ήταν πρίν χρόνια. Όσο όμως κι άν προσπαθούν νά κρύψουν τά χρόνια τους, τά σημάδια τής φθοράς γίνονται φανερά στό σώμα καί τούς προδίδουν.

Αυτά ισχύουν γιά τή σωματική ηλικία τού ανθρώπου. Τί γίνεται όμως μέ τήν πνευματική μας ηλικία; Έχουμε αναλογισθεί πόσων χρόνων είμαστε στήν πνευματική ζωή; Πόσο έχουμε προχωρήσει στό δρόμο τής αγιότητος; Πόσο έχουμε προοδεύσει στό δρόμο τής α­­ρετής;

Ο απόστολος Παύλος χρησιμοποιεί στίς επιστολές του τήν εικόνα τού νηπίου γιά νά προσδιορίσει τήν πνευματική ηλικία κάποιων πιστών. Γράφει στούς Κορινθίους: «Ουκ ηδυνήθην υμίν λαλήσαι ως πνευματικοίς, αλλ ως σαρκικοίς, ως νηπίοις εν Χριστώ» (Α΄ Κορ. γ΄ 1). Δέν μπόρεσα νά σάς μιλήσω όπως θά μιλούσα σέ πνευματικούς καί προοδευμένους Χριστιανούς, αλλά σάς μίλησα όπως σέ νήπια καί αρχαρίους στή σχέση μέ τόν Χριστό. Είχαν δεχθεί οι Κορίνθιοι τίς αρχές τής χριστιανικής πίστεως, αλλά δέν είχαν τήν ωριμότητα τού προοδευμένου χριστιανού στήν αρετή καί τήν αγιότητα. Γι αυτό καί ο Απόστολος συνεχίζει: «γάλα υμάς επότισα καί ου βρώμα ούπω γάρ ηδύνασθε» (Α΄ Κορ. γ΄ 2). Σάς έδωσα απλή τροφή νηπίου, σάς δίδαξα τίς στοιχειώδεις χριστιανικές αλήθειες. Δέν είχατε αρκετή πνευματική δύναμη νά δεχθείτε στερεά τροφή.

Καί τούς Εφεσίους πάλι θά τούς προτρέψει: «Μηκέτι ώμεν νήπιοι, κλυδωνιζόμενοι καί περιφερόμενοι παντί ανέμω διδασκαλίας…» (Εφεσ. δ΄ 14). Νά μήν είμαστε νήπιοι πνευματικά καί σαλευόμαστε σάν τά κύματα καί περιφερόμαστε άστατα εδώ κι εκεί από κάθε άνεμο διδασκαλίας. Τούς καλεί νά αποβάλουν τήν αστάθεια, τήν επιπολαιότητα, τήν άγνοια τής νηπιακής ηλικίας καί νά καταβάλουν προσπάθεια νά προοδεύσουν, νά αυξηθούν πνευματικά, νά γίνουν ωριμότεροι.

Αλλά καί στήν πρός Εβραίους επιστολή γράφει πρός τούς πιστούς: «Καταντήσατε νά έχετε ανάγκη νά τρέφεσθε μέ γάλα, νά έχετε πνευματική τροφή γιά αρχαρίους, διότι πνευματικά βρίσκεσθε σέ νηπιακή κατάσταση. Όμως όποιος τρέφεται μόνο μέ πνευματικό γάλα καί διδάσκεται μόνο στοιχειώδεις αλήθειες, δέν μπορεί νά κατανοήσει τήν υψηλή καί ανώτερη διδασκαλία, διότι είναι σέ νηπιακή κατάσταση» «πάς γάρ ο μετέχων γάλακτος άπειρος λόγου δικαιοσύνης νήπιος γάρ εστι» (Εβρ. ε΄ 13).

Καταλαβαίνουμε λοιπόν πόσο μεγάλη σημασία έχει στή ζωή μας η πρόοδος, η ανάπτυξη τής ψυχής, η αύξηση τού εσωτερικού μας κόσμου, η πνευματική ωριμότητα.

Στόχος μας νά φθάσουμε όλοι μας νά έχουμε μία καί αληθινή πίστη, νά αποκτήσουμε τήν τέλεια γνώση τού Υιού τού Θεού καί Θεού μας, νά προοδεύουμε πνευματικά, ν αποκτήσουμε τό μέτρο τής πνευματικής ωριμότητος καί τελειότητος τού Χριστού κατά τό ανθρωπίνως δυνατόν. «Μέχρι καταν­τήσωμεν οι πάντες… εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας τού πληρώματος τού Χριστού» (Εφεσ. δ΄ 13).

Αγώνας συνεχής ν αγαπήσουμε πιό πολύ τόν άγιο καί παντοδύναμο Κύριό μας, νά ενωνόμαστε μαζί Του, νά κατακτούμε τόν θησαυρό τής αρετής, νά ωριμάζουμε πνευματικά. Όταν ζούμε συνειδητή πνευματική καί μυστηριακή ζωή, δίνουμε τή δυνατότητα στό Πανάγιο Πνεύμα νά εργασθεί μέσα μας τήν αύξηση καί τήν ωρίμαση τής πνευματικής μας ηλικίας.

Άς μήν ξεχνούμε πώς η πνευματική η­λικία δέν έχει σχέση μέ τή σωματική, αλλά μέ τόν πόθο καί τόν αγώνα νά καλλιεργηθεί ο έσω άνθρωπος. Γι αυ­τό βλέπουμε γέροντες μέ νεανικό εν­θουσιασμό, όπως ο άγιος Χαράλαμ­πος, ή νέους ανθρώπους στήν ηλικία, ώ­ριμους καί πνευματικά ανεπτυγμένους καί συνετούς, όπως ο άγιος Σάββας, πού τόν ονόμαζαν «παιδαριογέροντα»!

Άς αναλογισθούμε λοιπόν, τόσα χρό­νια βαπτισμένοι μέσα στή Χάρη τού Θε­ού, σέ ποιά ηλικία πνευματική βρισκόμαστε, τί ηλικία πνευματική έχουμε.