του αρχιμ. Ιακώβου Κανάκη
Μιά λέξη απλή μοιάζει αλλά μιά τεράστια αλήθεια είναι. Ο Θεός έγινε άνθρωπος και ο άνθρωπος μπορεί νά γίνει Θεός αυτό είναι το μοναδικό νόημα της εορτής πού περιμένουμε. Αλλά πώς ζούνε οι άνθρωποι τό γεγονός αυτό; Ο καθένας ξέρει γιά τόν εαυτό του. Σάν μιά αργία από τήν δουλειά του, σάν ευκαιρία να συναντήσει συγγενείς καί φίλους; Άραγε αυτό νά είναι τά Χριστούγεννα ή αυτά είναι Χριστούγεννα χωρίς Χριστό;
Θά παραθέσουμε μερικά αποφθέγματα πνευματικών αναβάσεων γιά τήν μεγάλη αυτή Δεσποτική εορτή προκειμένου νά δούμε πως οι ανεβασμένοι πνευματικά άνθρωποι, οι άγιοι, ζούν καί μιλούν γι᾽αυτήν.
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει: «Πόσο θα ήταν μέγα καί θαυμαστό άν κατέβαινε ο ήλιος από τους ουρανούς και τόν έβλεπες να τρέχει πάνω στή γή! Αυτό, θά προξενούσε κατάπληξη σ᾽όλους: συλλογίσου τώρα πόσο είναι εκπληκτικώτερο νά βλέπεις τόν Ήλιο της Δικαιοσύνης να εκτοξεύει τίς ακτίνες του μεσ᾽από τη δική μας σάρκα καταυγάζοντας τίς ψυχές μας».
Ο Άγιος Θεόδοτος Έπίσκοπος Αγκύρας συμπληρώνει: «Είναι λαμπρό καί παράδοξο της παρούσης εορτής τό γεγονός λαμπρό γιατί προξένησε τη σωτηρία των ανθρώπων αλλά καί παράδοξο, γιατί νίκησε τή λογική της φύσεως. Η φύση ξέρει πως εκείνη που γέννησε, δέν είναι πιά παρθένος η χάρις όμως, και μητέρα τήν κατέστησε, και τήν παρθενία της δέν έβλαψε. Είδες πόσο παράδοξο είναι το μυστήριο, που παρακάμπτει τή λογική της φύσεως; Είδες τό υπερφυσικό γεγονός, που συντελέστηκε με μόνη τη δύναμη του Θεού; Είδες τόν Λόγο του Θεού να γεννιέται με τρόπο υπέρλογο;»
Σπουδαία είναι και όσα αναφέρει ο Βασίλειος Σελευκείας για την Παναγία σέ σχέση με τό γεννηθέντα Χριστό:
« Ποιό νά βρώ, παιδί μου, όνομα, που να ταιριάζει σε σένα;
Ανθρώπου; μα είχες σύλληψη θεϊκή.
Θεού; μά έλαβες σάρκα ανθρώπινη.
Τί να κάνω λοιπόν μέ σένα; Να σε γαλακτοτροφήσω; ή να σε θεολογήσω;
Σάν μάνα να σε υπηρετήσω, ή σάν δούλη να σε προσκυνήσω;
Σάν παιδί μου να σ᾽αγκαλιάσω, ή σάν Θεό μου να σου προσευχηθώ;
Να σού δώσω γάλα, ή να σου προσφέρω θυμίαμα;
Τί άρρητο και μέγιστο πού είναι τούτο το θαύμα!…»
Ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης γίνεται επίκαιρος για τόν κομιστή της ειρήνης γεννηθέντα Χριστό: «Γι᾽αυτό οι άγγελοι ευαγγελίζονται το μυστήριο και ο αστέρας μηνύει ότι έχει γεννηθεί στή γή ο επουράνιος γι᾽αυτό οι ποιμένες τρέχουν να δούν τόν ευαγγελισθέντα Σωτήρα και οι Μάγοι τού προσφέρουν βασιλικά δώρα γι᾽αυτό καί ψάλλεται καινούργιο άσμα για καινούργια καί θαυμαστά γεγονότα, επειδή ο Θεός που δοξάζεται στα επουράνια φανερώθηκε στη γή φέρνοντας την ειρήνη. Συμμαρτυρεί καί ο Απόστολος λέγοντας: Αυτός εστίν η ειρήνη μας…Αυτός είναι πραγματικά για εμάς ειρήνη».
Τέλος άς ακούσουμε τα προτρεπτικά λόγια του Ηλία Μηνιάτη:
«Οι μάγοι όταν προσκύνησαν το Χριστό, δέν επέστρεψαν από τον ίδιο δρόμο που ήρθαν, αλλά πήραν άλλον και γύρισαν στόν τόπο τους. Αυτό είναι το πιό αναγκαίο, πού πρέπει κί εμείς να το κάνουμε: Όταν κατ᾽αυτές τίς άγιες ημέρες εξομολογηθούμε και μεταλάβουμε, δέν πρέπει να γυρίσουμε πάλι από τον ίδιο δρόμο που ήρθαμε όχι! αλλά δι᾽άλλης οδού ν᾽αλλάξουμε δρόμο και τρόπο, ν᾽αλλάξουμε τά ήθη μας, ν᾽αλλάξουμε ζωή μην επιστρέψουμε στα προηγούμενα πάθη μας καί τις προηγούμενες αμαρτίες μας δι᾽άλλης οδού άς ακολουθήσουμε πιά τον άλλο δρόμο, τον δρόμο της χριστιανικής αρετής! Με δύο λόγια, πρέπει να εγκαταλείψουμε την οδό της απώλειας, που με τις κακές μας συνήθειες οδηγούσε ολοταχώς προς την κόλαση ας βαδίσουμε άλλη την οδό της τέλειας διορθώσεως μας που θα μας οδηγήσει ασφαλώς στην αιώνια ζωή!»
