Πραγματικά ούτε που μπορούμε να πούμε πόσο σημαντική είναι η αποφυγή των αιτίων των παθών ή των αιτίων που επιβαρύνουν τη ζωή, που οδηγούν σε βασανιστικές σκέψεις την ψυχή.
Πρόκειται για ένα από τα πιο σημαντικά μέσα για ψυχική βελτίωση, κάθαρση, για να το πούμε καθαρά.
Και τούτο, γιατί η ψυχική κάθαρση αρχίζει με την απομάκρυνση κάθε αρνητικού, κάθε κακού. Αυτό κάνει η άσκηση. Μας βάζει στη διαδικασία να προσπεράσουμε τιε αιτίες του κακού, να μη δίνουμε την ευκαιρία πολλαπλασιασμού των πειρασμών. Δηλαδή ο άνθρωπος ντύνεται σεμνά και για τον εαυτό του και για τον άλλο.
Δε ντύνεται μόνο για τον εαυτό του και από ανάγκη να προφυλαχτεί από το κρύο, αλλά ντύνεται και από σεμνότητα, από διάθεση να μη φανερώσει μέρη του σώματός του τα οποία θα μπορούσε με την όραση, για παράδειγμα, να προκαλέσουν κατώτερες σκέψεις σε άλλους.
Η προσπάθεια να μη βλέπει κανείς αισχρά θεάματα, να μη διαβάζει προκλητικά αναγνώσματα κ.α., όλα αυτά είναι σε τελευταία ανάλυση μία άσκηση. Οι άνθρωποι πρέπει να συμφωνούν για την άσκηση, να επιθυμούν να τη χρησιμοποιούν για το καλό της ψυχής τους, για το εσωτερικό τους «λαμπικάρισμα», για την απομάκρυνση των σκέψεων που σφηνώνουν στο νου και πολλές φορές δεν μπορείς να τις βγάλεις.
Ειδικά όμως για τους νέους τα πάθη που συνδέονται με την σεξουαλικότητα είναι τα πιο συχνά. Ακολουθούν τα συνδεδεμένα με την προσπάθεια της προβολής, την υπερηφάνεια, την τεμπελιά, την οργή. Αν ερευνήσεις καλά τα πράγματα, τότε θα διαπιστώσεις ότι όλα τα πάθη μπορούν να αποκτήσουν μία συχνότητα, μία επαναληπτικότητα.
Πηγή: «Ο Γέροντας Θεόφιλος Παραϊάν
Χωρίς φως, φωτισμένος»
