Στον Ιερό Ναό της Αγίας Φωτεινής στη Ναμπλούς εορτάστηκε η Κυριακή της Σαμαρείτιδος από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.
Στη Θεία Λειτουργία προεξήρχε ο Πατριάρχης κ.Θεόφιλος.
Στην ανακοίνωση του Πατριαρχείου αναφέρεται: «Την Κυριακήν, 26ην Απριλίου/9ην Μαίου 2015, Κυριακήν της Σαμαρείτιδος κατά το Πεντηκοστάριον, εωρτάσθη υπό του Πατριαρχείου η μνήμη της Σαμαρείτιδος γυναικός, αγίας Φωτεινής, η οποία συνήντησε τον Κύριον εις το Φρέαρ του Ιακώβ και διά της διδασκαλίας Αυτού ειλκύσθη προς Αυτόν και επίστευσεν εις Αυτόν ως τον Μεσσίαν και εκήρυξεν Αυτόν εις τα όρια της Σαμαρείας και πέραν τούτων.
Η μνήμη αυτής εορτάζεται συμφώνως προς το Πεντηκοστάριον την Δ´ Κυριακήν του Πάσχα, εορτάζεται όμως συμφώνως και προς το Μηναίον την 26ην Φεβρουαρίου, ως μάρτυρος μαρτυρησάσης διά Χριστόν ως και αι αδελφαί αυτής Ανατολή, Φωτώ, Φωτίς, Κυριακή και Παρασκευή και οι υιοί αυτής Φωτεινός και Ιωσής.
Διά τον εορτασμόν της μνήμης αυτής και της συναντήσεως αυτής μετά του Κυρίου ήλθεν ο Μακαριώτατος Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κατά την ως άνω ημέραν εις το Φρέαρ του Ιακώβ, ευρισκόμενον εις την Νεάπολιν / Nablus, και εις τον επ᾽ αυτού καλλιπρεπή και μεγαλοπρεπή Ναόν της Αγίας Φωτεινής, τον οποίον ομού μετά του παρεκκλησίου του Αγίου νεομάρτυρος Φιλουμένου και του αγίου μάρτυρος Ιουστίνου του Φιλοσόφου ανεκαίνισεν και ωλοκλήρωσεν επιτυχέστατα ο ηγούμενος του Προσκυνήματος Αγιοταφίτης Αρχιμανδρίτης π. Ιουστίνος.
Ελθών ο Μακαριώτατος, εγένετο δεκτός υπό του ηγουμένου Αρχιμανδρίτου π. Ιουστίνου και των Προσκόπων της κώμης Ζαμπάπδε. Μετά την υποδοχήν ο Μακαριώτατος προεξήρξεν του Όρθρου και της θείας Λειτουργίας, συλλειτουργούντων Αυτώ του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ησυχίου, του Γέροντος Αρχιγραμματέως Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου, Αγιοταφιτών Ιερομονάχων, του ηγουμένου της Ι. Μονής Ποιμένων Αρχιμανδρίτου π. Ιγνατίου, του ηγουμένου της Ι. Μονής Αββά Γερασίμου του Ιορδανίτου Αρχιμανδρίτου π. Χρυσοστόμου, του ιεροδιακόνου π. Μαρτυρίου, του ηγουμένου της Κοινότητος Ραφιδίων Αρχιμανδρίτου π. Λεοντίου, Αραβοφώνων Πρεσβυτέρων, Ιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος παρεπιδημούντων, των ιεροδιακόνων π. Διονυσίου και π. Μαρτυρίου, ψάλλοντος δεξιά ελληνιστί του Αρχιμανδρίτου π. Λεοντίου και αριστερά αραβιστί ιεροψαλτών εκ των ομόρων Αραβοφώνων Κοινοτήτων και προσκυνητών εν κατανύξει παρακολουθούντων, παρουσία του κ. Βασιλείου Κοίνη αντιπροσώπου του Πρέσβεως και Γενικού Προξένου της Ελλάδος εις τα Ιεροσόλυμα κ. Γεωργίου Ζαχαριουδάκη και συνεργατών αυτών και πολλού λαού εξ Ορθοδόξων Ελλήνων προσκυνητών εντοπίων, Ρώσων, Ρουμάνων και άλλων.
Προς το ευλαβές εκκλησίασμα τούτο εκήρυξε τον θείον λόγον ο Μακαριώτατος ελληνιστί ως έπεται:
«Πίστει ελθούσα εν τω φρέατι η Σαμαρείτις εθεάσατο, το της σοφίας ύδωρ, Σε Χριστέ, ω ποτισθείσα δαψιλώς βασιλείαν την άνωθεν εκληρώσατο αιωνίως, η αοίδιμος», αναφωνεί ο μελωδός της Εκκλησίας.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Ευλαβείς Χριστιανοί και προσκυνηταί,
Σήμερον, Κυριακή πέμπτη από του Πάσχα την της Σαμαρείτιδος γυναικός εορτήν εορτάζομεν εν τω ιερώ τούτω τόπω δηλονότι τω φρέατι του Πατριάρχου Ιακώβ, ένθα έστησαν οι πόδες του Θεού και Σωτήρος ημών Χριστού και εθεάσατο Αυτόν η πιστή μάρτυς και απόστολος γενομένη Αυτού αγία Φωτεινή η Σαμαρείτις.
Κατά την συνάντησιν και συνομιλίαν Του ο Ιησούς μετά της Σαμαρείτιδος, επί του Φρέατος του Ιακώβου απεκάλυψεν ότι Αυτός είναι το ύδωρ της αιωνίου ζωής, ειπών: «Πας ο πίνων εκ του ύδατος, ου εγώ δώσω αυτώ ου μη διψήση εις τον αιώνα, αλλά το ύδωρ ο δώσω αυτώ γενήσεται εν αυτώ πηγή ύδατος αλλομένου εις ζωήν αιώνιον», (Ιωάν. 4, 13-14).
Κατά τον Άγιον Κύριλλον Αλεξανδρείας: «ως ύδωρ εν τούτοις την του Αγίου Πνεύματος Χάριν ο Σωτήρ αποκαλεί, ης είπερ τις γένοιτο μέτοχος αναπηγάσουσαν έξει λοιπόν εν εαυτώ των θείων μαθημάτων την χορηγίαν». Με άλλα λόγια, όποιος γίνη μέτοχος της πηγής του ύδατος του Χριστού, δηλονότι της χάριτος του Αγίου Πνεύματος, ούτος λαμβάνει «εν εαυτώ των θείων μαθημάτων την χορηγίαν», δηλονότι την σοφίαν του Θεού. Διά τούτο, ο μελωδός λέγει: «Πίστει ελθούσα εν τω φρέατι η Σαμαρείτις εθεάσατο το της σοφίας ύδωρ Σε Χριστέ». Τούτο ακριβώς εννοεί και ο Προφήτης Ησαΐας λέγων: «Καί αντλήσατε ύδωρ μετ’ ευφροσύνης εκ των πηγών του σωτηρίου», (Ησ. 12,3).
Κατά τον άγιον Κύριλλον: «Ύδωρ μεν αποκαλεί ο Προφήτης τον ζωοποιόν του Θεού Λόγον, πηγάς δε τους αγίους Αποστόλους και Ευαγγελιστάς και Προφήτας. Σωτήριον δε τον Χριστόν».
Επί πλέον ο Ιησούς απεκάλυψεν εις την Σαμαρείτιδα ότι ο Θεός Πνεύμά εστι ειπών: «αλλ’ έρχεται ώρα, και νυν εστιν, ότε οι αληθινοί προσκυνηταί προσκυνήσουσι τω πατρί εν πνεύματι και αληθεία· και γαρ ο πατήρ τοιούτους ζητεί τους προσκυνούντας αυτόν. πνεύμα ο Θεός, και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δεί προσκυνείν», (Ιωάν. 4,23-24).
Τούτο σημαίνει, κατά τον Άγιον Κύριλλον ότι ο Θεός δικαίως αποδέχεται της ευσεβείας την μόρφωσιν Ιουδαικώς, αλλά τοις μεν εξ αρετής κατορθώμασιν ευαγγελικώς διαλάμποντα, τη δε των θείων δογμάτων ορθότητι, την όντως αληθή πληρούντα προσκύνησιν».
Με άλλα λόγια, ο Θεός αποδέχεται εις πλήρη μετ’ αυτού κοινωνίαν εν Χριστώ βεβαίως τον πιστόν, ο οποίος λατρεύει Αυτόν μετά προσηλώσεως όλης της διανοίας και μετά θερμής διαθέσεως της ψυχής αυτού. Λατρεύειν τον Θεόν εν Πνεύματι και αληθεία σημαίνει η διάνοια να εγκολπούται την αλήθειαν, δηλαδή την ορθήν πίστιν δι’ όλων της των δυνάμεων και η θέλησις μεθ’ όλων των ενεργειών της, καθώς και τα συναισθήματα των καρδιών μας να είναι πάντα προσδεδεμένα ισχυρώς εν τω έργω της γνώσεως και προσοικειώσεως του Παντοδυνάμου Θεού και της ευλαβούς μας προσεγγίσεως προς Αυτόν.
Εν προκειμένω, ως παράδειγμα προς μίμησιν, προβάλλουν οι φίλοι του Χριστού, δηλονότι οι άγιοι και μάρτυρες της αγάπης Αυτού. Μεταξύ δε αυτών διακρίνεται η σήμερον εορταζομένη Σαμαρείτις γυνή, η αγία Φωτεινή ως και ο συμμάρτυς και διάκονος γενόμενος αυτής άγιος Φιλούμενος ο Νεομάρτυς Αγιοταφίτης. Ούτοι οι άγιοι και φίλοι του Χριστού ελάτρευσαν τον Θεόν ευαρέστως μετά αιδούς και ευλαβείας∙ και γαρ ο Θεός ημών πυρ καταναλίσκον λέγει ο Θείος Παύλος, (Εβρ. 12, 28-29). Πρέπει, αγαπητοί μου, με φόβον και ευλάβειαν να λατρεύωμεν τον Θεόν, διότι ο Θεός μας είναι φωτιά που κατακαίει και εξολοθρεύει κάθε ασεβή και ανευλαβή. «Παραστήσατε τα σώματα υμών», παρακαλεί ο σοφός Παύλος, «θυσίαν ζώσαν, αγίαν, ευάρεστον τω Θεώ, την λογικήν λατρείαν υμών», ( Ρωμ. 12,1). Αυτή δε η θυσία είναι και η μόνη πρέπουσα καθαρώς πνευματική λατρεία, που γίνεται με τας λογικάς δυνάμεις του ανθρώπου.
«Αγαλλιάσθω σήμερον φαιδρώς ο ουρανός και η γη, ότι Χριστός πεφανέρωται σαρκούμενος ως άνθρωπος, ίνα τον Αδάμ εξάρη εκ κατάρας παγγενή και θαυμαστούται θαύμασιν εν Σαμαρεία προσαφικόμενος, διό πάντες οι πιστοί προσκυνήσωμεν, τον δι’ ημάς εκουσίως πτωχεύσαντα ευσπλάχνω βουλή», ανακράζει ο μελωδός της Εκκλησίας.
Της αγαλλιάσεως ταύτης, δηλονότι του μυστηρίου της θείας Οικονομίας και της άκρας φιλανθρωπίας του Θεού, της φανερωθείσης ημίν τοις ανθρώποις διά της ενσαρκώσεως του Υιού και Λόγου Αυτού, αλλά και του σταυρικού πάθους και της εκ νεκρών Αυτού Αναστάσεως καλούμεθα να γίνωμεν κοινωνοί, πίνοντες εκ του ύδατος, ου έπιεν η αγία Σαμαρείτις, δηλονότι εκ του ύδατος της ζωής του σωτηρίου του Χριστού.
Το ύδωρ δε τούτο, αγαπητοί μου, είναι πάντοτε προσιτόν εις τους ειλικρινώς επιθυμούντας αυτό. Η αγία ημών Εκκλησία, η ούσα το ορατόν και ζων Σώμα του Χριστού εν τω κόσμω τούτω είναι η ακένωτος πηγή του αλλομένου τούτου πνευματικού πόματος. Το δε θείον τούτο πόμα δεν είναι άλλο από την Κοινωνίαν του Σώματος και του Αίματος του αναστάντος Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.
Δεηθώμεν του Κυρίου και Θεού ημών, ίνα διά των πρεσβειών της Αγίας μεγαλομάρτυρος και Ισαποστόλου γενομένης Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος αξιωθώμεν επιστρέψαι ημάς εις μετάνοιαν και εξ όλης καρδίας και θερμή τη πίστει αεί κραυγάζωμεν: «Μνήσθητι ημών Σωτήρ εν τη βασιλεία σου». Χριστός Ανέστη.
Μετά την θείαν Κοινωνίαν ηκολούθησε λιτανεία τρις πέριξ του ιερού Ναού.
Μετά τούτο ηκολούθησε κέρασμα εις το ηγουμενείον, όπου ο Μακαριώτατος είχε την ευκαιρίαν να συνομιλήση μετά μελών της Κοινότητος διά θέματα αυτών, μετά δε το κέρασμα ηκολούθησε εόρτιος μεσημβρινή τράπεζα».
){kind=link}