Ιεροσόλυμα: Κατά την εορτήν αυτήν η Εκκλησία αναμιμνήσκεται πάλιν ότι ο Άγιος Ευθύμιος κατήγετο από την Μελιτινήν της Αρμενίας, γεννηθείς το 376 μ.Χ. εκ γονέων ευσεβών Παύλου και Διονυσίας, διδαχθείς τα ιερά γράμματα παρά του θείου αυτού Ευδοξίου και παρά του Επισκόπου Μελιτινής Οτρηίου.
ήν Παρασκευήν, 20ήν Ιανουαρίου/2ραν Φεβρουαρίου 2024, εωρτάσθη υπό του Πατριαρχείου η μνήμη του οσίου Πατρός ημών Ευθυμίου του Μεγάλου εις την επ’ ονόματι αυτού Ιεράν Μονήν εις την Παλαιάν Πόλιν των Ιεροσολύμων εν τη Χριστιανική συνοικία πλησίον του Πατριαρχείου.
Κατά την εορτήν αυτήν η Εκκλησία αναμιμνήσκεται πάλιν ότι ο Άγιος Ευθύμιος κατήγετο από την Μελιτινήν της Αρμενίας, γεννηθείς το 376 μ.Χ. εκ γονέων ευσεβών Παύλου και Διονυσίας, διδαχθείς τα ιερά γράμματα παρά του θείου αυτού Ευδοξίου και παρά του Επισκόπου Μελιτινής Οτρηίου. Λόγω της αρετής αυτού εχειροτονήθη Πρεσβύτερος και εμόνασεν εις Μονάς της πατρίδος αυτού. Μη δεχόμενος να καθοδηγή άλλους, ανεχώρησε της πατρίδος αυτού και ήλθεν εις την Αγίαν Γήν το 406. Εμόνασεν αρχικώς εις την εν Φαράν Λαύραν του Αγίου Χαρίτωνος. Συνεδέθη διά πνευματικής φιλίας, συνασκήσεως και συνεργασίας μετά του οσίου Θεοκτίστου. Από της εορτής των Φώτων έως και των Βαίων απεμακρύνετο εις την έρημον διά προσευχήν και άλλην άσκησιν. Εις την πανέρημον του Κουτιλά ποιμένες της Βηθανίας κατέστησαν αυτόν γνωστόν εις χριστιανούς και μοναχούς, οι οποίοι παρεκάλεσαν αυτόν να ιδρύση δι’ αυτούς Μονήν. Ο Άγιος Θεόκτιστος ίδρυσε Κοινόβιον διά τους αρχαρίους μοναχούς και ο Άγιος Ευθύμιος Λαύραν διά τους προκεχωρημένους εις την έρημον της Ιουδαίας μεταξύ Ιερουσαλήμ και Ιεριχούς. Εις ταύτην προσήλθεν και ο Άγιος Σάββας, όστις ήλθεν εις την Αγίαν Γήν το έτος 456. Ο Άγιος Ευθύμιος και ο Άγιος Θεόκτιστος ανεδείχθησαν στύλοι και φωστήρες της μοναστικής πνευματικής ζωής και κατηύθυναν χιλιάδας χριστιανών και μοναχών και υπήρξαν διδάσκαλοι του Αγίου Σάββα. Ο Άγιος Ευθύμιος εζήτησεν από τον Πατριάρχην Ιεροσολύμων Ιουβενάλιον το έτος 427 να βαπτίση φυλήν Περσών νομάδων, οι οποίοι προσήλθον εις την Μονήν του και εισηγήθη την χειροτονίαν του φυλάρχου αυτών Ασπεβέτου εις Επίσκοπον Παρεμβολών. Ηξιώθη του θαυματουργικού και προορατικού χαρίσματος και επανέφερε χιλιάδας χριστιανών και μοναχών εκ της πλάνης του Μονοφυσιτισμού εις την Ορθοδοξίαν, εν οίς και την αυτοκράτειραν Ευδοξίαν. Το 429 ετέλεσεν ο Πατριάρχης Ιουβενάλιος τα εγκαίνια της Λαύρας του Αγίου Ευθυμίου και τα μέγιστα εχάρη ο Άγιος επί τούτω. Επτά μήνας μετά εκοιμήθη και αφήκεν διάδοχον αυτού εις την ηγουμενίαν της Λαύρας τον Αρχιμανδρίτην Ελπίδιον. Η Λαύρα καταστραφείσα εξ επιδρομών, διατηρείται σήμερον ως επισκέψιμος αρχαιολογικός χώρος.
Προς τιμήν αυτού ετλεέσθη Εσπερινός αφ’ εσπέρας και θεία Λειτουργία την πρωίαν, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Γεράσων κ. Θεοφάνους, συλλειτουργούντων των Αρχιμανδριτών π. Φιλουμένου και π. Μακαρίου, των Αραβοφώνων Πρεσβυτέρων π. Φάραχ και π. Νεκταρίου και του Ιεροδιακόνου π. Δοσιθέου, ψαλλόντων του Ιεροδιακόνου π. Συμεών και των μαθητών της Πατριαρχικής Σχολής Σιών εν συμμετοχή μοναχών, μοναζουσών και Χριστιανών εξ Ιεροσολύμων.
Διαρκούσης της θείας Λειτουργίας προσήλθε διά προσκύνησιν ο Μακαριώτατος Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μετά Πατέρων Αγιοταφιτών.
Την Πατριαρχικήν και Αρχιερατικήν Συνοδείαν και το εκκλησίασμα εδεξιώθη η καλώς επιμελουμένη των της Μονής οσιωτάτη Ηγουμένη μοναχή Σάρρα.
