ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ: Τήν Τρίτην, 3ην/16ην Φεβρουαρίου 2021, εωρτάσθη υπό τού Πατριαρχείου η εορτή τού αγίου Συμεών τού Θεοδόχου.
Κατά τήν εορτήν αυτήν, η Εκκλησία καί ιδία η τών Ιεροσολύμων επιτελεί τήν μνήμην τής συνεργίας τού αγίου Συμεών εις τό έργον τής οικονομίας τού Θεού διά τήν σωτηρίαν μας. Αναμιμνήσκεται ότι ο Συμεών ο Θεοδόχος ήτο ανήρ όσιος καί δίκαιος, ζών εις τό μεταίχμιον Παλαιάς καί Καινής Διαθήκης, καί ών κεχρηματισμένος ήτοι πληροφορημένος υπό τού Αγίου Πνεύματος, ότι δέν θά ίδη θάνατον, πρίν νά ίδη τόν Χριστόν Κυρίου, (Λουκ. 2,26).
Η προφητεία αύτη τού Αγίου Πνεύματος εξεπληρώθη, ότε οι γονείς τού Κυρίου διά τόν τεσσαρακονθήμερον αγιασμόν αυτών, ανήλθον μετά τού θείου βρέφους εις τόν Ναόν τού Σολομώντος. Τότε ο Συμεών μετ αγγαλιάσεως ανεγνώρισεν ότι τό άρρεν τέκνον, τό οποίον εδέχθη εις τάς αγκάλας του ήτο τό αναμενόμενον σωτήριον τού Κυρίου καί ανεφώνησε: νύν απολύεις τόν δούλόν σου, Δέσποτα, κατά τό ρήμά σου, εν ειρήνη· ότι είδον οι οφθαλμοί μου τό σωτήριόν σου, ό ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων τών λαών· φώς εις αποκάλυψιν εθνών καί δόξαν λαού σου Ισραήλ., (Λουκ. 2, 29-32).
Τής εορτής ταύτης προεξήρξεν εις τήν Ιεράν Μονήν Αγίου Συμεών η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών καί Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συλλειτουργούντων Αυτώ τών Σεβασμιωτάτων Αρχιεπισκόπων Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου καί Σεβαστείας κ. Θεοδοσίου καί τού Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ελενουπόλεως κ. Ιωακείμ, τού Γέροντος Καμαράση Αρχιμανδρίτου π. Νεκταρίου, τού εκπροσώπου τής MISSIA τού Πατριαρχείου τής Μόσχας ηγουμένου Αρχιμανδρίτου π. Αλεξάνδρου, τού Αρχιδιακόνου Μάρκου καί τών Ιεροδιακόνων Συμεών, Ευλογίου, Μαρκέλλου καί άλλων Πατέρων, ψαλλόντων τών μαθητών τής Πατριαρχικής Σχολής Σιών υπό τόν κ. Βασίλειον Γκοτσόπουλον καί μετεχόντων αρκετών πιστών, παρουσία τού Γενικού Προξένου τής Ελλάδος εις τά Ιεροσόλυμα κ. Ευαγγέλου Βλιώρα.
Εις τό Κοινωνικόν τής θείας Λειτουργίας ωμίλησεν ο Μακαριώτατος διά τής κάτωθι προσφωνήσεως Αυτού:
«Εγνώρισε Κύριος τό σωτήριον αυτού, εναντίον τών εθνών απεκάλυψε τήν δικαιοσύνην αυτού είδοσαν πάντα τά πέρατα τής γής τό σωτήριον τού Θεού ημών», (Ψαλμ. 97, 2-3), αναφωνεί ο ψαλμωδός.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Ευλαβείς Χριστιανοί,
Η αγία τού Χριστού Εκκλησία, ακούουσα εις τούς Δαυϊτικούς λόγους: «αλαλάξατε τώ Θεώ πάσα η γή, άσατε καί αγαλλιάσθε καί ψάλατε», (Ψαλμ. 97,4), συνήγαγε πάντας ημάς εν τώ ιερώ τούτω τόπω, ένθα σώζεται ο τάφος τού Δικαίου Πρεσβύτου Συμεών τού Θεοδόχου, ίνα εορτάσωμεν τήν μνήμην αυτού αφ’ ενός, καί τήν συμβολήν αυτού αφ’ ετέρου, εν τώ ιστορικώ γεγονότι τής εισελεύσεως τού νέου βρέφους, τού Κυρίου ημών Ιησού Χριστού εν τώ Αγιαστηρίω τού Θεού, τουτέστιν τώ Ναώ τού Σολομώντος.
«Εβόησέ σοι, ιδών ο Πρέσβυς τοίς οφθαλμοίς τό σωτήριον, ό λαοίς επέστη·εκ Θεού Χριστέ, σύ Θεός μου», καί απλούστερον: «Κύριε, όταν ο γέρων Συμεών είδε μέ τά μάτια του τόν Σωτήρα, τόν ελθόντα γιά όλους τούς λαούς, εφώναξε μεγάλη τή φωνή: Χριστέ, σύ είσαι ο Θεός μου, πού γεννήθηκες από τόν Θεό Πατέρα», βοά καί λέγει ο υμνωδός άγιος Κοσμάς, ακούων εις τήν αψευδή μαρτυρίαν τού Ευαγγελιστού Λουκά, λέγοντος: «καί εν τώ εισαγαγείν τούς γονείς τό παιδίον Ιησούν τού ποιήσαι αυτούς κατά τό ειθισμένον τού νόμου περί αυτού, καί αυτός εδέξατο Aυτό εις τάς αγκάλας αυτού καί ηυλόγησε τόν Θεόν καί είπε: νύν απολύεις τόν δούλόν σου, δέσποτα, κατά τό ρήμά σου εν ειρήνη, ότι είδον οι οφθαλμοί μου τό σωτήριόν σου, ό ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων τών λαών, φώς εις αποκάλυψιν εθνών καί δόξαν λαού σου Ισραήλ».
Κατά τήν ερμηνείαν τών θεοπνεύστων Πατέρων τής Εκκλησίας τό σωτήριον τού Θεού, τό οποίον είδον οι οφθαλμοί τού Πρεσβύτου Συμεών, δέν είναι άλλο από τόν Χριστόν. «Σωτήριον είπε τήν σάρκωσιν τού Μονογενούς», λέγει ο άγιος Θεοφύλακτος: «ως επί σωτηρίαν τών ανθρώπων γεγενημένην», προσθέτει ο Ζιγαβηνός. «Σωτήριον γάρ έθος ονομάζειν τή Γραφή τόν Χριστόν τού Θεού», επισημαίνει ο Μέγας Βασίλειος. Καί σωτήριον ούσαν τήν ένσαρκον Αυτού παρουσίαν σημαίνει κατά τόν Μ. Αθανάσιον: «προητοίμαστο γάρ τό σωτήριον τού Χριστού καί αυτής τού κόσμου καταβολής, πεφανέρωται δέ εν εσχάτοις τού αιώνος καιροίς», σχολιάζει ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας, επικαλούμενος τόν Απόστολον Πέτρον κηρύσσοντα: «ελυτρώθητε τιμίω αίματι ως αμώμου καί ασπίλου Χριστού, προεγνωσμένου μέν πρό καταβολής κόσμου, φανερωθέντος δέ επ εσχάτων τών χρόνων δι΄ υμάς», (Α΄ Πέτρου, 18-20).
Καθίσταται σαφές, λοιπόν, ότι τό σωτήριον τού Θεού είναι ο Λόγος Θεού, τού «επ εσχάτων τών ημερών διά τήν ημετέραν σωτηρίαν εν τή γαστρί τής αγίας Παρθένου ενοικήσαντος καί εξ αυτής αμεταβλήτως σαρκωθέντος καί γεννηθέντος», κατά τόν άγιον Ιωάννην τόν Δαμασκηνόν.
Ο δίκαιος Συμεών ουχί μόνον ωμολόγησε ότι τό εν αγκάλαις αυτού βασταχθέν βρέφος είναι ο Χριστός, ο Σωτήρ τού κόσμου, αλλ εγένετο καί θεωρός τού απροσίτου καί ακτίστου φωτός, τουτέστιν τής θεότητος τού Χριστού, ως εναργέστατα διδάσκει ο Μέγας Βασίλειος λέγων: «Άννα ευηγγελίζετο, Συμεών ενηγκαλίζετο, εν μικρώ βρέφει τόν μέγαν Θεόν προσκυνούντες ου τού ορωμένου καταφρονούντες, αλλά τής θεότητος Αυτού τήν μεγαλωσύνην δοξολογούντες. Εφαίνετο γάρ ώσπερ φώς δι υελίνων υμένων διά τού ανθρωπίνου σώματος η θεία δύναμις, διαυγάζουσα τοίς έχουσι τούς οφθαλμούς τής καρδίας κεκαρθαρμένους».
Σημειωτέον ότι όντως «ήν αυτώ [τώ Συμεών] κεχρηματισμένον υπό τού Πνεύματος τού Αγίου μή ιδείν θάνατον, πρίν ή ίδη τόν Χριστόν Κυρίου», (Λουκ. 2,26). Αλλ όμως, ο Δίκαιος Συμεών ουδέποτε έπαυσε τηρείν τούς οφθαλμούς τής καρδίας αυτού κεκαθαρμένους: «μακάριοι οι καθαροί τή καρδία, ότι αυτοί τόν Θεόν όψονται», (Ματθ. 5,8), λέγει Κύριος, φώς δικαίοις διά παντός, φώς δέ ασεβών σβέννυται, (Παροιμ. 13,9) αναφωνεί ο σοφός Σολομών.
Ο Πρεσβύτης Συμεών διακρίνεται μεταξύ τών μεγάλων προσωπικοτήτων καί δή τών προφητών τής Παλαιάς Διαθήκης, διότι ούτος ηξιώθη νά προσκυνήση εν μικρώ βρέφει τόν μέγαν Θεόν, τουτέστιν τόν Χριστόν, εν ώ οι Προφήται προκατήγγειλαν τόν σαρκωθέντα εκ Παρθένου Θεόν Λόγον, τόν Χριστόν. Τό δέ σωζόμενον άφθαρτον σκήνωμα / λείψανον τού αγίου Συμεών αποτελεί τρανήν μαρτυρίαν τής Χάριτος καί τής δόξης, τής οποίας έτυχε παρά Κυρίου, αναφωνεί ο ψαλμωδός: «Φώς ανέτειλε τώ δικαίω καί τοίς ευθέσι τή καρδία ευφροσύνη», (Ψαλμ. 96,11). «Πάς γάρ εί τις εστίν αγαθός καί δίκαιος τούτω εις νούν καί καρδίαν τό νοητόν καί θείον ανατέλλει φώς», λέγει ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας.
Τό θείον δέ καί ανατέλλον φώς εις τούς δικαίους, δέν είναι αλλο από τήν φωτιστικήν δύναμιν τού αγίου Πνεύματος, διά τής οποίας ο Θεοδόχος Συμεών προφητικώς είπε πρός Μαριάμ: «ιδού ούτος κείται εις πτώσιν καί ανάστασιν πολλών εν τώ Ισραήλ καί εις σημείον αντιλεγόμενον· καί σού δέ αυτής τήν ψυχήν διελεύσεται ρομφαία, όπως άν αποκαλυφθώσιν εκ πολλών καρδιών διαλογισμοί», (Λουκ. 2, 34-35).
Ερμηνεύοντες τούς λόγους τούτους, ο μέν Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας λέγει: Τέθειται παρά τού Θεού Πατρός ο Εμμανουήλ εις τά θεμέλια Σιών, λίθος ών εκλεκτός, ακρογωνιαίος, έντιμος, εκαί ο πιστεύων επ αυτώ ου μή καταισχυνθή, (Ησ. 28,16), «εφ’ όν δ’ άν πέση, λικμήσει αυτόν», (Ματθ. 21, 44). Ο δέ Ζιγαβηνός, αναφερόμενος εις τήν Μητέρα τού Ιησού Χριστού λέγει: «Ρομφαίαν ωνόμασε τήν τιμητικωτάτην καί οξείαν οδύνην, ήτις διήλθε τήν καρδίαν τής Θεομήτορος, ότε ο υιός αυτής προσηλώθη τώ σταυρώ. Περί ταύτης γάρ τής αλγηδόνος νύν προεφήτευσεν [ο Συμεών]». Καί διασαφηνίζει ο άγιος Κύριλλος λέγων: «Μονονουχί γάρ ρομφαία κατεσφάζετο η αγία Παρθένος σταυρούμενον ορώσα τόν εξ αυτής γεννηθέντα κατά γε τήν σάρκα».
Τόν σήμερον τιμώμενον δίκαιον καί θεοδόχον γενόμενον Συμεών παρακαλέσωμεν, ίνα ημείς, οι πιστεύοντες τόν εκ τής αγίας Παρθένου γεννηθέντα Θεόν Λόγον, Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, ου μή καταισχυνθώμεν αλλά ταίς ικεσίαις Αυτού αξιωθώμεν τής βασιλείας τών Ουρανών. Μετά δέ τού υμνωδού είπωμεν: «Ο πλήρης κεκένωται, ο προαιώνιος άρχεται, ο Λόγος παχύνεται, ο πλάστης πλάττεται, ο αχώρητος χωρείται εν κοιλία τή σή σωματούμενος, Θεοχαρίτωτε. Διό μή παύση πρεσβευουσα υπέρ ημών, τών πίστει τιμώντων Σε», Αμήν.
Μετά τήν θείαν Λειτουργίαν ο ανακαινιστής τού Προσκυνήματος γηραιός ηγούμενος Αρχιμανδρίτης π. Θεοδώρητος εδεξιώθη τόν Μακαριώτατον καί πάντας φιλοφρόνως εις τό ηγουμενείον.
