Πατριαρχείο Ιεροσολύμων: Πανηγυρική Πατριαρχική Θεία Λειτουργία προς τιμήν της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας, τελέσθηκε την Παρασκευή 28 Αυγούστου 2020 στον Ναό της Κοιμήσεως Της χοροστατούντος του Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου.
Τήν Παρασκευήν, 15ην /28ην Αυγούστου 2020, εωρτάσθη υπό τού Πατριαρχείου η Θεομητορική εορτή τής Κοιμήσεως τής Θεοτόκου.
Η εορτή αύτη εωρτάσθη εις τόν προσκυνηματικόν Ναόν τής Κοιμήσεως, τόν από τής Αγίας Ελένης 326 μ.Χ., καί από τών αυτοκρατόρων Μαρκιανού καί Πουλχερίας τό 417 μ.Χ., τόν εν τή Γεθσημανή καί επί τού Θεομητορικού Μνήματος, ένθα ενεταφιάσθη η Υπεραγία Δέσποινα ημών Θεοτόκος αειπάρθενος Μαρία.
Ενταύθα ετελέσθη Εσπερινός αφ εσπέρας τήν 5:00 μ.μ. ώραν, προεξάρχοντος τού Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Γεράσων κ. Θεοφάνους, συνιερουργούντων αυτώ Αγιοταφιτών Ιερομονάχων, Αραβοφώνων Πρεσβυτέρων καί τού διακόνου Σωφρονίου καί μετεχόντων πιστών ευλαβουμένων τήν Υπεραγίαν Θεοτόκον, τήν ενταφιασθείσαν ενταύθα καί μεταστάσαν εις ουρανούς υπό τού Υιού αυτής καί Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.
Τήν πρωίαν, ανήμερα τής εορτής προεξήρξε τής θείας Λειτουργίας η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών καί Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος συλλειτουργούντων Αυτώ τών Σεβασμιωτάτων Αρχιεπισκόπων Γεράσων κ. Θεοφάνους, Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου καί Πέλλης κ. Φιλουμένου, Αγιοταφιτών Ιερομονάχων, Αραβοφώνων Πρεσβυτέρων, τού Αρχιδιακόνου Μάρκου, ψάλλοντος τού Ιεροδιακόνου Συμεών ελληνιστί καί τών μελών τής ενορίας τού Καθεδρικού Ναού τού Αγίου Ιακώβου αραβιστί καί μετεχόντων εν κατανύξει, παρά τά περιοριστικά μέτρα, πολλών πιστών εντοπίων ουχί προσκυνητών, ως μή ελθόντων.
Εις τό Κοινωνικόν τής θείας Λειτουργίας εκήρυξε τόν θείον λόγον ο Μακαριώτατος έχοντα ούτως:
«Νενίκηνται τής φύσεως οι όροι, εν Σοί Παρθένε άχραντε παρθενεύει γάρ τόκος, καί ζωήν προμνηστεύεται θάνατος. Η μετά τόκον παρθένος, καί μετά θάνατον ζώσα, σώζοις αεί, Θεοτόκε τήν κληρονομίαν Σου», αναφωνεί ο υμνωδός τής Εκκλησίας.
«Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Ευλαβείς Χριστιανοί καί προσκυνηταί,
Η μόνη όντως υπερφυώς καί υπερουσίως τόν υπερούσιον τού Θεού Λόγον χωρήσασα ευλογημένη Δέσποινα ημών Θεοτόκος καί αειπάρθενος Μαρία, συνήγαγεν ημάς εν τω ιερώ τούτω τόπω τού τάφου αυτής, ίνα μετά τών από περάτων τής γής νοερώς συναθροισθέντων ενταύθα αγίων αποστόλων τιμήσωμεν εορτίως τήν Κοίμησιν Αυτής.
«Δεδοξασμένα ελαλήθη περί σού η πόλις τού Θεού», (Ψαλμ. 86,3) ψάλλει ο θείος Δαυίδ. Ποίαν γάρ εκληψόμεθα πόλιν τού αοράτου καί απεριγράπτου Θεού, τού τά πάντα τή ιδία δρακί περιέχοντος, διερωτάται ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, αλλ ή τήν μόνην απεριγράπτως χωρήσασα τόν υπερούσιον τού Θεού Λόγον, Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν; Τί γάρ επιδοξότερον τού δέξασθαι «τήν τού Θεού βουλήν, αρχαίαν, αληθινήν», ως λέγει ο μεγαλοφωνότατος Ησαίας, (Ησ. 25,1).
Εις τό πρόσωπον τής Θεοτόκου Μαρίας ενικήθησαν οι νόμοι τής φύσεως, λέγει ο υμνογράφος ιερός Κοσμάς: «Νενίκηνται τής φύσεως οι όροι, εν Σοί Παρθένε άχραντε παρθενεύει γάρ τόκος, καί ζωήν προμνηστεύεται θάνατος». Τόσον, η εν αγίω Πνεύματι σύλληψις όσον καί η ενσάρκωσις τού Θεού Λόγου τού Χριστού εκ τών αγνών αιμάτων τής Παρθένου Μαρίας συνιστούν υπέρβασιν τών φυσικών νόμων. «Η Παρθένος [Μαρία] υπεφυώς τεκούσα [τόν Θεόν Λόγον] παρέλυσεν ουδέν τής παρθενίας τεκμήριον», λέγει ο άγιος Μάξιμος ο ομολογητής.
Κατά δέ τήν Κοίμησιν τής Θεοτόκου ενικήθησαν καί πάλιν οι φυσικοί νόμοι, ως αναφωνεί ο υμνωδός ιερός Κοσμάς: «Νέμει σοι τά υπέρ φύσιν, Άναξ ο πάντων Θεός εν γάρ τώ τίκτειν Παρθένον ώσπερ εφύλαξεν, ούτως εν τάφω τό σώμα διετήρησεν, αδιάφθορον, καί συνεδόξασε θεία μεταστάσει, γέρα σοι ώσπερ Υιός, Μητρί χαριζόμενος».
Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός εξιστάμενος πρό τού μυστηρίου τού θανάτου τής πηγής τής ζωής, δηλονότι τής Θεοτόκου καί Μητρός τού Θεού λέγει: «Τί τοίνυν τό περί σέ τούτο μυστήριον ονομάσωμεν; θάνατον; Αλλά καί φυσικώς η πανίερος καί μακαρία σου ψυχή τού πανολβίου καί ακηράτου σου χωρίζεται σώματος, καί τό σώμα τή νομίμω ταφή παραδίδοται, όμως ουκ εναπομένει εν τώ θανάτω ουδ υπό τής φθοράς διαλύεται ής γάρ τικτούσης αλώβητος η παρθενία μεμένηκε, ταύτης μεθισταμένης αδιάλυτον τό σώμα πεφύλακται καί πρός κρείττονα καί θειοτέραν σκηνήν μετατίθεται, ου διακοπτομένην θανάτω, αλλά εις απεράντους αιώνας αιώνων διαιωνίζουσαν».
Τούτου ένεκεν, η μακαρία Παρθένος ανεδείχθη κατά τόν άγιον Ιωάννην τόν Δαμασκηνόν, «τών Εκκλησιών η ακρόπολις», αλλά καί « η μήτηρ τών ανά πάσαν τήν οικουμένην Εκκλησιών». Αύτη, κηρύττει ο άγιος Ιωάννης, «ουχ ως ο Προφήτης Ηλίας εις τόν ουρανόν ελήλυθεν, ουχ ως ο Παύλος έως τρίτου διεβιβάσθη ουρανού, αλλ έως αυτού τού βασιλικού θρόνου τού Υιού αυτής έφθασε, αυτόπτως ορώσα καί χαίρουσα καί σύν πολλή καί αφάτω τή παρρησία παρεστώσα».
Ακριβώς, αγαπητοί μου αδελφοί, αυτό τούτο τό γεγονός τής αυτόπτως ορώσης καί σύν τή πολλή καί αφάτω παρρησία παρεστώσης τώ Υιώ καί Θεώ αυτής κατέστησεν τήν Παναγίαν Θεοτόκον πάντων τών προσκυνούντων καί σεβομένων αυτήν «μετά τόν Θεόν» καταφύγιον, ως λέγει ο υμνωδός: «Διάσωσον από κινδύνων τούς δούλους σου Θεοτόκε, ότι πάντες μετά Θεόν εις σε καταφεύγομεν, ως άρρηκτον τείχος καί προστασίαν».
Ημείς, οι εορτίως καί πανηγυρικώς παρεστώτες σήμερον εν τώ ιερώ τούτω Θεομητορικώ Μνήματι εν Γεθσημανή τώ χωρίω, ακούσωμεν τού αγίου Θεοφόρου Πατρός ημών Ιωάννου τού Δαμασκηνού καί εγκωμιαστού τής Θεοτόκου καί σύν αυτώ είπωμεν: «Μετά Δαυίδ σκιρτήσωμεν Πνεύματι η κιβωτός γάρ Κυρίου σήμερον καταπέπαυται. Μετά Γαβριήλ τού τών αγγέλων πρωτοστάτου βοήσωμεν: «Χαίρε τό τής χαράς αδαπάνητον πέλαγος, Χαίρε τό μόνον τής λύπης εξάλειπτρον. Χαίροις, πάσης καρδίας ακεσώδυνον (=τό οδύνας πόνους καταπαύον) φάρμακον. Χαίροις δι ής παρωθείται μέν θάνατος, η δέ ζωή εισκεκόμισται». Χριστώ τώ Υιώ τού Θεού καί Θεώ ημών, Ώ η δόξα καί τό κράτος σύν τώ Ανάρχω Πατρί καί τώ Παναγίω καί ζωοποιώ Πνεύματι, νύν καί αεί καί εις τούς αιώνας τών αιώνων. Αμήν. Έτη πολλά».
Μετά τήν θεία Λειτουργίαν ο ηγούμενος Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αβήλων κ. Δωρόθεος εδεξιώθη τήν Πατριαρχικήν Συνοδείαν καί τό εκκλησίασμα εις τό Ηγουμενείον.
