Την Κυριακήν, 15ην / 28ην Αυγούστου 2016, εωρτάσθη η εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας εις το εν Γεθσημανή Θεομητορικόν αυτής Μνήμα.
Της πανηγυρικωτάτης εορτής ταύτης προεξήρξεν αφ᾽ εσπέρας εν τω Εσπερινώ ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βόστρων κ. Τιμόθεος και Ιερατικός Προιστάμενος ο Αρχιμανδρίτης Μελέτιος, την πρωίαν δε ανήμερα της εορτής προεξήρξεν ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συλλειτουργούντων Αυτώ των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Καπιτωλιάδος κ. Ησυχίου, Βόστρων κ. Τιμοθέου, των Σεβασμιωτάτων Αρχιεπισκόπων Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου, Θαβωρίου κ. Μεθοδίου και του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου πρώην Ζάμπιας κ. Ιωακείμ, Αγιοταφιτών Ιερομονάχων και πολλών παρεπιδημούντων Ιερέων εξ άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών, ψάλλοντος χορωδιακώς ελληνιστί, αραβιστί και ρωσσιστί δεξιά και αριστερά του Πρωτοψάλτου του Πανιέρου Ναού της Αναστάσεως Αρχιμανδρίτου π. Αριστοβούλου, παρουσία του Γενικού Προξένου της Ελλάδος εις τα Ιεροσόλυμα κ. Χρήστου Σοφιανοπούλου, και του εκπροσώπου της Ελληνικής Πολιτείας Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ κ. Τέρενς Κουίκ και μετέχοντος εν βαθεία κατανύξει, εν προσκυνήσεσι, μετανοίαις και ανάψεσι κηρίων, πολλών εντοπίων Χριστιανών εξ Ισραήλ και εκ των κατεχομένων περιοχών, Χωρίου των Ποιμένων / Μπειτ Σαχούρ, Βηθλεέμ και Μπετζάλλας.
Τον θείον λόγον εκήρυξεν ο Μακαριώτατος έχοντα ούτως ελληνιστί:
«Νενίκηνται της φύσεως οι όροι εν σοι Παρθένε Άχραντε, παρθενεύει γαρ τόκος και ζωήν προμνηστεύεται θάνατος, η μετά τόκον Παρθένος και μετά θάνατον ζώσα σώζεις αεί Θεοτόκε την κληρονομίαν σου», ανακράζει ο μελωδός της Εκκλησίας Άγιος Κοσμάς, Επίσκοπος Μαιουμά.
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
Ευλαβείς Χριστιανοί και προσκυνηταί,
Η εόρτιος σημερινή μνήμη της σεβασμίας Μεταστάσεως της υπερενδόξου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας συνήγαγε πάντας ημάς εκ παντός έθνους τε και γένους ανθρώπων, αλλά και πάσης γλώσσης και ηλικίας, ίνα μετ᾽ ευφροσύνης πανηγυρίσωμεν το απερίγραπτον τούτο γεγονός εν αυτώ τούτω τω κενώ Θεομητορικώ Μνήματι.
«Νενίκηνται της φύσεως οι όροι εν σοι Παρθένε Άχραντε. Εις το πρόσωπόν σου, αμόλυντε Παρθένε, νικήθηκαν οι όροι, δηλονότι οι νόμοι της φύσεως, λέγει ο μελωδός. Τούτο δε εγένετο τόσον κατά την γέννησιν εκ της Παρθένου Μαρίας του Θεού Λόγου και Σωτήρος ημών Χριστού, κατά την οποίαν (γέννησιν), ως λέγει ο Άγιος Μάξιμος, «ουδέν της Παρθενίας αυτής παρέλυσεν τεκμήριον», όσον και κατά την Κοίμησιν της Θεοτόκου, κατά την οποίαν, ο θάνατος δεν ηδυνήθη να προξενήση φθοράν και διάλυσιν του σώματος αυτής, ως λέγει ο μελωδός αυτής Άγιος Κοσμάς: «Ζωής αιδίου και κρείττονος, ο θάνατός σου γέγονε, διαβατήριον Αγνή, εκ της επικήρου προς θείαν όντως και άρρευστον, μεθιστών σε Άχραντε, εν αγαλλιάσει τον Υιόν καθοράν σου και Κύριον».
Εγκωμιάζων την Κοίμησιν της Θεοτόκου, ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός λέγει: «ου κατελήλυθε (δεν κατέβηκε) γαρ η ψυχή σου Παρθένε εις τον Άδην, αλλ᾽ ουδέ η σαρξ σου είδε διαφθοράν. Ουκ απελείφθη εν γη το σον άχραντον και πανακήρατον Σώμα, αλλ᾽ εν ουρανών βασιλείοις μοναίς η Βασιλίς, η Κυρία, η Δέσποινα, η Θεομήτωρ, η αληθής Θεοτόκος μετατεθείσα».
Η Αγία ημών Εκκλησία τιμά ιδιαιτέρως την Υπερευλογημένην Θεοτόκον και αειπαρθένον Μαρίαν, διότι ανεδείχθη το κατ᾽ εξοχήν δοχείον του Αγίου Πνεύματος, ως μαρτυρεί και ο Ευαγγελιστήν Λουκάς: «και αποκριθείς ο άγγελος είπεν αυτή. Πνεύμα Άγιον επελεύσεται επί σε και δύναμις Υψίστου επισκιάσει σοι», (Λουκ. 1,35). Τούτο σημαίνει, ότι η Υπεραγία Θεοτόκος, αυτή μόνη είναι το σύνορον της ανθρωπίνης κτιστής και θείας ακτίστου φύσεως. Με άλλα λόγια, ουδείς δύναται να πλησιάση τον Θεόν παρά μόνον διά μέσου Αυτής και του Μεσίτου Χριστού, του γενομένου Θεού και Υιού αυτής. Διά τούτο ο μελωδός λέγει: «Η μετά τόκον Παρθένος και μετά θάνατον ζώσα, σώζεις αεί Θεοτόκε την κληρονομίαν σου».
Η κληρονομία δε αύτη είναι ο πιστός λαός του Θεού, δηλονότι οι εν τω ονόματι της Αγίας Τριάδος βαπτισμένοι Χριστιανοί. «Οι κεκλημένοι της αιωνίου κληρονομίας» κατά τον θείον Παύλον, (Εβρ. 9,15). Η κληρονομία δε αύτη του Υιού Θεού Σωτήρος ημών Χριστού αποτελεί κληρονομίαν και της μητρός αυτού της Αειπαρθένου Θεοτόκου.
Διά τούτο και ο μελωδός αναφωνεί: «Συνέστειλε χορός των Αποστόλων το θεοδόχον σώμά Σου, μετά δέους ορώντες και φωνή λιγυρά προσφθεγγόμενοι, εις ουρανίους θαλάμους, προς τον Υιόν εκφοιτώσα, σώζεις αεί, Θεοτόκε, την κληρονομίαν Σου».
Ημείς δε, οι τιμώντες την πανίερον μνήμην της Μεταστάσεως Αυτής, ήτοι της ενδόξου Κοιμήσεως, παρακαλέσωμεν αυτήν ικετευτικώς λέγοντες: «Μείνον μεθ᾽ ημών η ημετέρα παράκλησις, το μόνον επί γης ημών παραμύθιον. Μη εάσης ημάς ορφανούς». Αμήν.
Μετά την θείαν Λειτουργίαν ο ηγούμενος Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αβήλων κ. Δωρόθεος προσήνεγκεν φιλόξενον αναψυκτικόν κέρασμα εις το ηγουμενείον.
){kind=link}