Του Μάνου Χατζηγιάννη
Από “αντάρτες” πολυαγαπημένοι;
Πως προέκυψε αυτή η μετάλλαξη των Σέρβων; Πριν από λίγες μέρες, ούτε καν εβδομάδες, διατυμπάνιζαν την προβληματική κατάσταση ενόψει της Πανορθόδοξης και με σχετική ανακοίνωση της σερβικής Ιεράς Συνόδου και φαίνονταν να προσεγγίζουν περισσότερο στο στρατόπεδο των αντιδρώντων παρά σε αυτό των συμμετεχόντων.
Αίφνης τους ήρθε η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος και έδωσαν κανονικά το παρών, πλην΄όμως προειδοποιώντας πως αν δεν γίνουν δεκτές οι τροπολογίες τους θα αποχωρήσουν.
Και τι το απλούστερον; Το Φανάρι κάνει δεκτές τις τροπολογίες τους για να μένουν ευχαριστημένοι….
Στο κέιμενο “Η αποστολή της Ορθόδοξης Εκκλησίας στο σύγχρονο κόσμο” ελήφθησαν υπόψη οι αντιρρήσεις της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και το κείμενο εγκρίθηκε δια βοής.
Επί του κειμένου μάλιστα είχαμε κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης σχόλια Επισκόπων της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως ο Μητροπολίτης Μαυροβουνίου Αμφιλόχιος, ο επίσκοπος πρώην Ζαχουμίου-Ερζεγοβίνης Αθανάσιος Jevtic και ο Επίσκοπος Μπάτσκα Ειρηναίος.
Οι παρατηρήσεις των επιφανών αντιπροσώπων της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας βασίστηκαν σε επιχειρήματα που αντλούνται από τις αυθεντικές παραδόσεις της Ορθόδοξης Εκκλησίας ενώ έκαναν και αναφορές στον μεγάλο Σέρβο θεολόγο Ιουστίνο Πόποβιτς, επιχειρηματολογώντας προς την κατεύθυνση ότι το πρώτο έγγραφο της Συνόδου στερείται ορισμένων χριστολογικών και σωτηριολογικών ιδεών με εμφανή την αδυναμία του να ανταπεξέλθει στο σύνολό του προβλήματος που αφορά στην Ορθόδοξη μαρτυρία στον σύγχρονο κόσμο.
Με τις ρυθμίσεις, ωστόσο, και κυρίως στο κομμάτι που αφορά στην κατανόηση της ιστορίας για τον Κύριο Ιησού Χριστό ως ούτε μόνο Θεό ούτε ως μόνο άνθρωπο, αλλά ως Θεάνθρωπο, φαίνεται πως οι Σέρβοι έμειναν ικανοποιημένοι.
Τα καθίσματα και η περικοπή του Ευαγγελίου
Εντύπωση όμως πέραν της ουσίας της Συνόδου που αφορά στα κείμενα αυτής, προκάλεσε ένα αίτημα του Μητροπολίτη Αμφιλόχιου κατά την έναρξη των εργασιών στην Κρήτη. Ο Σέρβος Ιεράρχης ζήτησε να αναγνωστεί το απόσπασμα από το Ευαγγέλιο το οποίο έχει να κάνει με την αναφορά του Χριστού προς τους μαθητές του για το ποιός μπορεί να κάθεται δίπλα του!
Το απόσπασμα αυτό προφανώς και δεν είναι τυχαίο αφού υπενθυμίζεται πως πριν από τη Σύνοδο η Ρωσική Εκκλησία ήταν εκείνη που είχε δημιουργήσει θέμα σχετικά με την χωροθεσία και τη διάταξη του καθιστικού των αντιπροσωπειών μας…
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ικανοποιήσε την επιθυμία του Μητροπολίτη Μαυροβουνίου και ο δεύτερος κατά σειρά διάκονος ανέγνωσε την σχετική περικοπή από το κατά Μάρκον Ευαγγέλιο του Μάρκου, η οποία αναφέρεται σε αίτημα μαθητών του να καθίσουν δίπλα Του.
Διαβάστε το σχετικό απόσπασμα μετά μεταφράσεως και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα….ποιον αφορά!
“Κατά Μάρκον 10,35-10,45
Καὶ προσπορεύονται αὐτῷ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης υἱοὶ Ζεβεδαίου λέγοντες· διδάσκαλε, θέλομεν ἵνα ὃ ἐὰν αἰτήσωμεν ποιήσῃς ἡμῖν.
Μαρκ. 10,35 Και έρχονται προς αυτόν ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, τα παιδιά του Ζεβεδαίου, και λέγουν· “διδάσκαλε, θέλομεν να μας κάμης αυτό που θα ζητήσωμεν”.
Μαρκ. 10,36 ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· τί θέλετε ποιῆσαί με ὑμῖν;
Μαρκ. 10,36 Αυτός δε τους είπε· “τι θέλετε να σας κάμω;”
Μαρκ. 10,37 οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· δὸς ἡμῖν ἵνα εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων σου καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου.
Μαρκ. 10,37 Εκείνοι απήντησαν· “όταν ως ένδοξος βασιλεύς καθίσης στον βασιλικόν θρόνον της Ιερουσαλήμ, δος μας να καθίσωμεν ένας εκ δεξιών σου και ένας εξ αριστερών σου”.
Μαρκ. 10,38 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι;
Μαρκ. 10,38 Ο δε Ιησούς τους είπεν· “δεν ξέρετε τι ζητείτε. Ημπορείτε να πίετε το ποτήριον του πόνου και του μαρτυρίου, το οποίον εγώ πίνω, και να βαπτισθήτε το βάπτισμα του αίματος, το οποίον εγώ βαπτίζομαι;”
Μαρκ. 10,39 οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· δυνάμεθα. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· τὸ μὲν ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω πίεσθε, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε·
Μαρκ. 10,39 Εκείνοι δε χωρίς καλά-καλά να σκεφθούν, του είπαν· “ημπορούμεν”. Ο δε Ιησούς είπεν εις αυτούς· “το μεν ποτήριον του μαρτυρίου, το οποίον εγώ έντος ολίγου πίνω, θα το πίετε και το βάπτισμα της οδύνης και του αίματος και της θυσίας, το οποίον εγώ έντος ολίγου θα βαπτισθώ, θα το βαπτισθήτε. (Διότι και σεις θα δοκιμάσετε οδύνας και διωγμούς εξ αιτίας της πίστεώς σας εις εμέ).
Μαρκ. 10,40 τὸ δὲ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου καὶ ἐξ εὐωνύμων οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι, ἀλλ᾿ οἷς ἡτοίμασται.
Μαρκ. 10,40 Το να καθίσετε όμως εκ δεξιών μου και εξ αριστερών μου δεν είναι εις την εξουσίαν μου να το δώσω εις όποιον απλώς μου το ζητήσει, αλλά θα δοθή στους αξίους, εις αυτούς δηλαδή που θα ζήσουν σύμφωνα με το Ευαγγέλιον και θα αγωνισθούν, δια τους οποίους άλωστε και έχει ετοιμασθή”.
Μαρκ. 10,41 καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα ἤρξαντο ἀγανακτεῖν περὶ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου.
Μαρκ. 10,41 Οι άλλοι δέκα, όταν ήκουσαν αυτά, ήρχισαν να αγανακτούν δια την φιλόδοξον αυτήν συμπεριφοράν του Ιακώβου και του Ιωάννου.
Μαρκ. 10,42 ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτοὺς λέγει αὐτοῖς· οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν·
Μαρκ. 10,42 Ο δε Ιησούς τους εκάλεσε κοντά του και τους είπε· “ξέρετε, ότι αυτοί που προβάλλονται σαν άρχοντες των εθνών, συμπεριφέρονται προς τους λαούς σαν να ήσαν απόλυτοι κύριοι αυτών. Και εκείνοι που κατέχουν ανάμεσα στους ανθρώπους μεγάλα αξιώματα, κάνουν κακήν χρήσιν της εξουσίας των και καταδυναστεύουν αυτούς, σαν να τους έχουν δούλους των.
Μαρκ. 10,43 οὐχ οὕτω δὲ ἔσται ἐν ὑμῖν, ἀλλ᾿ ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος,
Μαρκ. 10,43 Δεν πρέπει όμως τέτοια εγωϊστική τάσις και συμπεριφορά να παρατηρήται ματαξύ σας. Αλλ’ όποιος θέλει να αναδειχθή μέγας μεταξύ σας, πρέπει να γίνη υπηρέτης σας, που να σας εξυπηρετή με αγάπην.
Μαρκ. 10,44 καὶ ὃς ἐὰν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος·
Μαρκ. 10,44 Και όποιος από σας θέλει να γίνη πρώτος, πρέπει να γίνη δούλος όλων και να συμπεριφέρεται με την ταπεινοφροσύνην και την υπομονήν και υπακοήν του δούλου.
Μαρκ. 10,45 καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν.
Μαρκ. 10,45 Διότι και ο υιός του ανθρώπου δεν ήλθε να εξυπηρετηθή από τους ανθρώπους, αλλά να τους εξυπηρετήση και να δώση την ψυχήν αυτού λύτρον και αντάλλαγμα, δια να ελευθερωθούν πολλοί από την ενόχην της αμαρτίας και τον αιώνιον θάνατον”.”
