Δεν είναι λίγες οι φορές που η εκκλησία έχει βρεθεί στο στόχαστρο άσχημων καταστάσεων λόγω σκανδάλων που βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Και αυτό δεν είναι παράξενο καθώς η εκκλησία θεωρείται ότι οφείλει να είναι ακέραιη, καθαρή, αθώα «από τις ρίζες της μέχρι το τελευταίο της κλαδάκι …».
Υπάρχει όμως και η άποψη ότι δεν είναι όλοι κακοί, ότι οι γενικεύσεις και η ισοπέδωση ποτέ δε βοήθησε. Υπάρχουν ιερείς, μοναχοί και μοναχές που προσφέρουν μεγάλο πνευματικό έργο. Και ο τόπος μας έχει ακράδαντες αποδείξεις να επιβεβαιώσει αυτή την άποψη . Μια από αυτές είναι και ο σεβαστός γέροντας Αμφιλόχιος Τσούκος, ο νυν Μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας.
Ο Γέροντας Αμφιλόχιος γεννήθηκε στη Λάρδο , γαλουχήθηκε από την οικογένεια και τους δασκάλους του, αποφοίτησε από την Πατμιάδα Εκκλησιαστική Σχολή και από την Θεολογική Σχολή Χάλξης. Έκτοτε καθοδηγούμενος από τα πνευματικά διδάγματα του Πάτμιου γέροντα του Αμφιλόχιου Μακρή, ακολούθησε από πολύ νωρίς τον δύσκολο δρόμο της Ιεραποστολής για πολλά χρόνια.
Φυσικά δε θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε στο πνευματικό έργο που άφησε πίσω του εδώ στη Ρόδο ως Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Θάρρι και πνευματικός της Ιεράς Μονής Υψενής. Ο Γέροντας Αμφιλόχιος αναβίωσε τον μοναχισμό στη Ρόδο με την ίδρυση της ανδρικής και γυναικείας αδελφότητας.
Στις 20 Νοεμβρίου 2005 ενθρονίστηκε Μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας. Χιλιάδες Ροδίτες και Δωδεκανήσιοι παραβρέθηκαν στην ενθρόνιση του στον Καθεδρικό Ναό του Ευαγγελισμού και εκεί φάνηκε και η απέραντη αγάπη που είχαν στο πρόσωπο του. Τα συναισθήματα που τους κατέκλυζαν ανάμικτα. Χαρά για αυτήν την μεγάλη τιμή και θλίψη για το ότι ο γέροντας τους θα έφευγε μακριά.
Από τη στιγμή που έφυγε όμως για την Νέα Ζηλανδία, μας έδωσε έναν ακόμα ισχυρό λόγο να πιστεύουμε στο θεσμό της Εκκλησίας. Στη μακρινή Ζηλανδία και στα νησιά Φίτζι αντίκρισε φτωχά χωριά και ανθρώπους που διψούσαν να μάθουν για την ορθοδοξία. Παρόλες τις δυσκολίες όμως ολοένα και αυξάνονται οι κάτοικοι που δοξάζουν τον Θεό εκεί στα μακρινά Φίτζι..
Ο Γέροντας Αμφιλόχιος με τους πιστούς του ακόλουθους και συνεργάτες, έχτισαν ναούς, μοναστήρια, ορφανοτροφεία, χειροτόνησαν ιερείς , καθοδήγησαν πνευματικά και έτσι βαφτίστηκαν εκατοντάδες παιδιά και ενήλικες Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Δίχως μεγάλους ναούς, κατασκευασμένους από ξύλο, παρά μόνο με το ιερό Ευαγγέλιο και μέσα από λιτούς τρόπους διέδωσαν το αληθινό νόημα της Εκκλησίας μας στην άλλη άκρη του κόσμου.
Το έργο του Γέροντα Αμφιλόχιου και όλων όσων υπηρετούν την Ιεραποστολή είναι μεγάλο, είναι σημαντικό, ουσιώδες και συνάμα αθόρυβο στις κακοτοπιές της εκκλησίας στην εποχή που διανύουμε.
Χάρη στο ιεραποστολικό έργο του Γέροντα Αμφιλοχίου Τσούκου, το καντήλι της ορθοδοξίας θα παραμείνει πλέον «ακοίμητο» στη μέση του Ειρηνικού Ωκεανού.
Φυσικά ο σεβαστός Γέροντας δεν ξέχασε στιγμή τα πνευματικοπαίδια του εδώ στη μακρινή Ρόδο και παρά την μεγάλη απόσταση , τις όποιες δυσκολίες επισκέπτεται το νησί κάπου κάπου, αν και η σκέψη και προσευχή του πάντα μας συντροφεύει.
