To Οικουμενικό Πατριαρχείο για τον σεβασμό της θρησκευτικής διαφορετικότητος και την κατάπαυση της βίας

Τό Οικουμενικόν Πατριαρχείον εκφράζει τήν βαθείαν λύπην του καθώς η ανθρωπότης εισέρχεται εις περίοδον συγχύσεων καί ρευστότητος, χαρακτηριζομένην διά τάς θρησκευτικάς εξάρσεις, αποτέλεσμα τών οποίων είναι η εκδήλωσις βίας, καί διακρινομένην διά τήν έλλειψιν σεβασμού πρός τήν θρησκευτικήν διαφορετικότητα. Όταν ενεργώμεν κατά τρόπον αναιδή καί βίαιον εν ονόματι τών θρησκευτικών προκαταλήψεων ή τών θρησκευτικών μας πεποιθήσεων, τότε υποτιμώμεν αυτήν ταύτην τήν ζωήν καί τήν πίστιν μας, ενώ ταυτοχρόνως δημιουργούμεν κλίμα θυμού, μίσους καί δυσπιστίας τό οποίον φθείρει τούς από τής συστάσεως τού κόσμου συνεκτικούς δεσμούς τής ανθρωπότητος.

Τό Οικουμενικόν Πατριαρχείον εξέδωκε τόν Αύγουστον Ανακοινωθέν ‘’Περί τής αναζωπυρώσεως τής βίας καί τής εξαπλώσεώς της ανά τήν υφήλιον’’ καί εκάλεσεν όλους τούς ανθρώπους τούς εμπλεκομένους εις καταστάσεις βίας νά καταθέσουν τά όπλα των. Λαμβανομένων υπ’ όψιν τών όσων συνέβησαν κατά τάς τελευταίας εβδομάδας, η ως άνω έκκλησις διά τήν ανάληψιν δεσμεύσεων πρός επικράτησιν τής ειρήνης καί τού αμοιβαίου σεβασμού δι’ ολόκληρον τήν ανθρωπότητα, καθίσταται περισσότερον κρίσιμος παρά ποτέ.

Η Αγία Γραφή εις τό Βιβλίον τών Παροιμιών (10.12) μάς διδάσκει ότι  «μίσος εγείρει νείκος, πάντας δέ τούς μή φιλονεικούντας καλύπτει φιλία». Συνεπώς, άς αγαπήσωμεν αλλήλους επειδή γνωρίζομεν ότι η αληθινή αγάπη προέρχεται από τόν Θεόν, ο Οποίος εδημιούργησε πάντα άνθρωπον καί αγαπά έκαστον πρόσωπον εν τή Θεία Αυτού Προνοία. Ημείς, οι οποίοι επαγγελλόμεθα ότι γνωρίζομεν τόν Θεόν, πρέπει νά αναγνωρίσωμεν τό θεόσδοτον δώρον τής ζωής εις ένα έκαστον τών ανθρώπων καί νά σεβασθώμεν τό Θείον τούτο δημιούργημα. Ημείς, οι οποίοι ονομάζομεν τόν Θεόν Κύριον ημών, πρέπει νά περιφρουρήσωμεν τήν ανθρωπίνην ζωήν καί νά προσεγγίσωμεν μετά τιμής ακόμη καί τό πρόσωπον μέ τό οποίον διαφωνούμεν.

Τό Οικουμενικόν Πατριαρχείον φρονεί ότι είναι υποχρέωσίς μας νά συνδιαλεγώμεθα μέ όσους είναι διαφορετικοί από ημάς, μέ σκοπόν τήν εξοικείωσίν μας πρός τά σύμβολα, τάς προτεραιότητας καί τόν τρόπον σκέψεως τών ‘’άλλων’’. Τά σύμβολα αποτελούν εξωτερικάς χαρακτηριστικάς απεικονίσεις, πρός τάς οποίας όλοι οι άνθρωποι συνδέουν τάς εσωτερικάς των εννοίας καί αξίας. Διά τής αναπτύξεως τής κατανοήσεως τών συμβόλων, δυνάμεθα νά κατανοήσωμεν τό ανθρώπινον πρόσωπον. Η καταστροφή τών συμβόλων αντιστοιχεί πρός τήν πρόκλησιν πόνου εις τούς ανθρώπους οι οποίοι τιμούν τά σύμβολα ταύτα καί τάς παραδόσεις πού φέρουν εντός τών καρδιών των.

Η Α. Θ. Παναγιότης, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος επανειλημμένως έχει καλέσει ολόκληρον τήν ανθρωπότητα νά υιοθετήση ‘’μίαν ριζικήν αλλαγήν στάσεως, συνηθειών καί πρακτικών’’ καί νά φθάση εις τοιούτον επίπεδον δεσμεύσεως ώστε νά ‘’είμεθα έτοιμοι νά μοιρασθώμεν όλα τά αγαθά μέ όλους τούς συνανθρώπους μας‘’. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης υπενθυμίζει τό ρηθέν υπό τού Αγίου Ιωάννου τού Χρυσοστόμου ειπόντος  ότι ‘’τό μυστήριον τού πλησίον μας δέν δύναται νά απομονωθή από τό μυστήριον τής Θείας Ευχαριστίας’’. Διά τήν εκπλήρωσιν τών ανωτέρω αληθειών καί διά τήν διακριτικήν αναγνώρισιν τής εικόνος τού Θεού εις έκαστον τών ανθρώπων, η Α. Θ. Παναγιότης ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος καί τό Οικουμενικόν Πατριαρχείον αποκηρύσσουν τήν αντιμετώπισιν τών συνανθρώπων μας μέ έλλειψιν σεβασμού, περιφρόνησιν καί καταστροφικόν μίσος.

Εν κατακλείδι, ουδένα ωφελούν οι λόγοι, οι πλήρεις μισαλλοδοξίας, αι αβάσιμοι κατηγορίαι, η αδυναμία κατανοήσεως τών πολιτιστικών διαφορών καί η κατάκρισις τού άλλου η οποία αποσκοπεί εις τήν αποφυγήν τών ευθυνών. Ανεξαρτήτως τής οδού τήν οποίαν ο καθείς από ημάς ενσυνειδήτως επέλεξε νά ακολουθήση, οι πάντες είμεθα αρρήκτως συνδεδεμένοι πρός αλλήλους, ως τά νήματα τού ιδίου τάπητος, δημιουργήματος τού Θεού, καί πρέπει νά αναγνωρίσωμεν τό κάλλος καί τήν εσωτέραν αξίαν εκάστου καί νά παύσωμεν τήν καταστροφήν οποιουδήποτε τμήματος τού συλλογικού ημών κάλλους.