Το μικρό και το μεγάλο Μήνυμα του Εψηφισμένου Επισκόπου Αμορίου Νικηφόρου
Κωνσταντινούπολη, του Νικολάου Μαγγίνα
Ενώπιον του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και των μελών της Αγίας και Ιεράς Συνόδου προσκλήθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης 15ης Ιανουαρίου ο νεοεκλεγείς, Εψηφισμένος Επίσκοπος Αμορίου Νικηφόρος, Ηγούμενος της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Βλατάδων Θεσσαλονίκης, ώστε να αποδεχθεί την εκλογή του με το μικρό Μήνυμα.
Στην προσφώνησή του προς τον εψηφισμένο Επίσκοπο ο Οικουμενικός Πατριάρχης εξέφρασε την ευαρέσκειά της Μητρός Εκκλησίας για την πιστότητα και την αφοσίωση με τις οποίες διακονεί ήδη περί τα 30 χρόνια τον Οικουμενικό Θρόνο από την Ιερά Πατριαρχική και Μονή Βλατάδων ενώ τον παρότρυνε να συνεχίσει να εργάζεται και ως Επίσκοπος πλέον με τον ίδιο ζήλο.
Στην αντιφώνησή του ο Εψηφισμένος Αμορίου Νικηφόρος αναφέρθηκε στην καινοφανή και πρόσφατη προσπάθεια επιδιωκόμενης αλλ΄ επί ματαίω αμφισβήτησης και υπονόμευσης του αδιαμφισβήτητου κανονικού Πρώτου της Ορθόδοξης Εκκλησίας, του Οικουμενικού Πατριάρχου προς τον οποίον υπέβαλε απόλυτη αφοσίωση, αδιάκριτη υπακοή αλλά και την εγκάρδια ευγνωμοσύνη του προς τον ίδιον για την πρόκριση αλλά και προς τους Συνοδικούς Αρχιερείς για τη θετική ανταπόκριση στην ευμενή κρίση του Πατριάρχου Βαρθολομαίου.
Στη συνέχεια, στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου παρουσία των Αρχιερέων της Συνόδου, της Πατριαρχικής Αυλής αλλά και άλλων κληρικών και λαϊκών προσκυνητών ο νέος Εψηφισμένος Αμορίου Νικηφόρος τέλεσε την Ακολουθία του Μεγάλου Μηνύματος κατά την οποία του ανακοινώθηκε εν εκκλησία η εκλογή του στην οποία και απάντησε με το κείμενο της Ευχαριστίας για την γενομένη ευαρέσκεια της Εκκλησίας προς το πρόσωπό του αποδεχόμενος το γεγονός με ευγνωμοσύνη.
Μετά το πέρας του Μεγάλου Μηνύματος ο Εψηφισμένος Αμορίου Νικηφόρος δέχθηκε τα συγχαρητήρια και τις ευχές των Αρχιερέων, των κληρικών της Αυλής αλλά και των παρισταμένων προσκυνητών.
Το μικρό Μήνυμα του Επισκόπου Αμορίου Νικηφόρου
Παναγιώτατε Δέσποτα,
Σεβασμιώτατοι Άγιοι Αρχιερείς,
Στον καιρό που ο Πρώτος αμφισβητείται στα έσχατα των καρδιών των τελευταίων της Ιστορίας διαλάμπει ολοένα και περισσότερο στις συνειδήσεις όλων ημών που κυκλώνουμε με ευλάβεια το Μεγάλο Μοναστήριο του Γένους, το απαράβατο καθήκον και η ενσυνείδητη υποχρέωση. Πως δηλαδή από τις εσχατιές της γεωγραφίας, από κάθε ευλογημένο τόπο της κανονικής δικαιοδοσίας του Θρόνου Σας πλησιάζουμε ευλαβικά το πρώτο Σέμνωμα της Πίστης μας και τον εν ημίν πρώτο, τον συγχρόνως Πρώτο της Ορθοδοξίας μας και ερχόμαστε κοντά Σας ως τεκνία προς τον στοργικό Πατέρα.
Αυτήν την ιερά ώρα, αποδεχόμενος με συντριβή καρδίας και αισθήματα βαθείας ευγνωμοσύνης προς την πανσθενουργό Πρόνοια του Θεού, την εκλογή μου εις επίσκοπον της πάλαι ποτε διαλαμψάσης επισκοπής Αμορίου, ομολογώ ότι αποδέχομαι ταυτόχρονα όλο το κανονικό της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας μας ιερό σύστημα που αναγνωρίζει εν πρώτοις ως Πρώτο τον Προκαθήμενο της Μεγάλης Εκκλησίας, την Υμετέραν Θειοτάτην και προσκυνητήν μοι Παναγιοτητα και υπόσχομαι εδώ στο Βουλευτήριο όπου ιερουργείται, προκαθημένης Αυτής, το Μυστήριον που ονομάζεται Οικουμενικόν Πατριαρχείον, ότι θα παραμένω, όσο μου το επιτρέψει ο Θεός, πρόσωπο αφοσιωμένο τόσο προς τη Μητέρα Εκκλησία όσο και προς την Υμετέραν Σεπτήν Κορυφήν τον Οικουμενικόν Πατριάρχην κύριόν μοι κύριον Βαρθολομαίον.
Πρώτος Εσείς, πατρικά επιβλέψατε προς την ταπεινότητα μου και η υϊική μου ευγνωμοσύνη είναι το πρώτο δεδομένο των στιγμών αυτών. Συνεχίζοντας, ευχαριστώ και ταπεινά φιλώ τα Τίμια Χέρια των κυκλούντων τον Βωμό της Συνοδικής Διακονίας Αγίων Αρχιερέων για την θετική ανταπόκριση στην ευμενή προς την ελαχιστότητά μου Πατριαρχική πρόκριση.
Με συγκίνηση μνημονεύω τα ονόματα τόσον του Γέροντός μου και προκατόχου μου στην Ηγουμενία της Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής των Βλατάδων Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Τυρολόης και Σερεντίου κ. Παντελεήμονος, του ΕΥΕΡΓΕΤΟΥ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΠΊΣΤΗ όσον και του Μακαριστού Μητροπολίτου Διδυμοτείχου και Ορεστιάδος κυρού Νικηφόρου του οποίου φέρω το όνομα.
Παναγιώτατε Δέσποτα,
το Αμόριον, η πόλη της Επαρχίας Φρυγίας της Μικράς Ασίας, στην ιστορία της, είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη με τη Βασιλίδα των Πόλεων τόσον ώστε τον 9ο αιώνα η δυναστεία του Αμορίου κατείχε τον Θρόνο τον Αυτοκρατορικό. Στη σύγχρονη πραγματικότητα αισθανόμενος διά της τιμής του ψιλού τίτλου της, κομμάτι της ιστορίας αυτής της πόλης, του Αμορίου, καταθέτω ενώπιον Υμών και όλων των περί την Υμετέραν Θειοτάτην Παναγιότητα πως θα συνεχίσει και εφεξής να είναι άρρηκτα συνδεδεμένη αφού ως Επίσκοπός Σας πλέον τίθεμαι, ψυχή και σώματι συγκυρηναίος του Μεγάλου Σταυρού της Μεγάλης Εκκλησίας αφιερώνοντας σε Εσάς, τον Δεσπότη και Αυθέντη μου, άπαξ δια παντός, την ειλικρινή ευγνωμοσύνη μου, την απόλυτη αφοσίωσή μου, την αδιάκριτη υπακοή μου, υποβάλλω την ίδια μου τη ζωή, Παναγιώτατε!
Ευχαριστώ πάλιν και πολλάκις κατά πάντα και διά πάντα και προσεύχομαι εκφώνως
Εις πολλά έτη, Δέσποτα!
){kind=link}