Με βαθιά συγκίνηση έγινε γνωστή η εκδημία του Λεωνίδα Αστέρη, Άρχοντος Πρωτοψάλτου της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας (Μ.τ.Χ.Ε.), ο οποίος υπήρξε επί σειρά ετών Πρωτοψάλτης του Πατριαρχικού Ναού στο Φανάρι.
Επιμέλεια – ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Ο Λεωνίδας Αστέρης, μια από τις πιο φωτεινές μορφές της βυζαντινής ψαλτικής τέχνης, άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στη μουσική παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, προσφέροντας ακατάπαυστα την ψαλτική του διακονία με ταπεινότητα, ήθος και υψηλή αισθητική.
Η Παιδική Ηλικία και τα Πρώτα Βήματα
Ο Λεωνίδας Αστέρης γεννήθηκε το 1936 στην ιστορική Κοινότητα του Γαλατά της Κωνσταντινούπολης, όπου από πολύ μικρή ηλικία άρχισε να δείχνει το ταλέντο του στη βυζαντινή μουσική. Σε ηλικία μόλις πέντε ετών, ξεκίνησε τη μουσική του διακονία ως Κανονάρχης στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Γαλατά, αποδεικνύοντας από νωρίς τη βαθιά του αγάπη για τη λειτουργική παράδοση της Εκκλησίας.
Μαθήτευσε δίπλα στον αείμνηστο Πρωτοψάλτη Παναγιώτη Κωνσταντινίδη, ο οποίος αποτέλεσε τον πρώτο του καθοδηγητή στη βυζαντινή ψαλτική τέχνη. Στα δέκα του χρόνια, είχε την εξαιρετική ευκαιρία να συνεργαστεί με δύο κορυφαίες μορφές της ψαλτικής, τον Άρχοντα Λαμπαδάριο Θρασύβουλο Στανίτσα και τον Άρχοντα Πρωτοψάλτη Κωνσταντίνο Πρίγγο, οι οποίοι του άνοιξαν τον δρόμο για την ψαλτική του πορεία στον Πατριαρχικό Ναό.
Η Διακονία του ως Πρωτοψάλτης
Η πορεία του Λεωνίδα Αστέρη ως Πρωτοψάλτη ξεκίνησε το 1958, όταν ανέλαβε τη θέση του Πρωτοψάλτη στον Ιερό Ναό Αγίων Θεοδώρων Βλάγκας, υπό την καθοδήγηση του π. Ιωάννη Γαλάνη, μαθητή του Ιακώβου Ναυπλιώτου. Η θητεία του εκεί αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στην καλλιτεχνική του εξέλιξη, καθώς εμπλούτισε το ρεπερτόριό του και ενίσχυσε τη φωνητική του τεχνική.
Από το 1963 έως το 1979 υπηρέτησε ως Πρωτοψάλτης στην Ιερά Μητρόπολη Πριγκηποννήσων, όπου συνεργάστηκε με τον Στέφανο Μπρούσαλη, έναν σπουδαίο θεωρητικό της βυζαντινής μουσικής. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συνδέθηκε με τον Μεγάλο Δομέστικο Αναστάσιο Μιχαηλίδη, από τον οποίο διδάχθηκε πολύτιμες γνώσεις που θα τον προετοίμαζαν για τη μελλοντική του ανάληψη του αξιώματος του Πρωτοψάλτη της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας.
Το 1979, ο Λεωνίδας Αστέρης ανέλαβε τη θέση του Πρωτοψάλτη στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Ταταούλων, και το 1984 προσκλήθηκε από τον αοίδιμο Οικουμενικό Πατριάρχη Δημήτριο να αναλάβει την πρωτοψαλτία του Πατριαρχικού Ναού, ένα αξίωμα που υπηρέτησε με αφοσίωση και σεβασμό έως την αποχώρησή του.
Η Συμβολή του στη Βυζαντινή και Δυτική Μουσική
Εκτός από την ψαλτική του διακονία, ο Λεωνίδας Αστέρης είχε και αξιοσημείωτη παρουσία στη δυτική κλασική μουσική. Αποφοίτησε από το Ωδείο Λυρικής Σκηνής της Κωνσταντινούπολης και συμμετείχε ως πρωταγωνιστής σε πλήθος παραστάσεων γερμανικού και ιταλικού ρεπερτορίου. Το 1969, αναδείχθηκε μέσα από τη Μοζάρτιο Σχολή του Σάλτσμπουργκ, όπου είχε την ευκαιρία να μαθητεύσει κοντά σε φημισμένους δασκάλους όπως ο Ντίτριχ Φίσερ-Ντίσκαου και ο Πέτερ Σράιρερ.
Η διεθνής του καταξίωση επισφραγίστηκε με τη βράβευσή του στον διαγωνισμό Καρλ Ορφ, όπου πραγματοποίησε προσωπική συναυλία στον ιστορικό Ναό του Αγίου Βλασίου.
Διδασκαλία και Πνευματική Καθοδήγηση
Ο Λεωνίδας Αστέρης δεν περιορίστηκε μόνο στη διακονία του ψαλτηρίου, αλλά αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του στη διδασκαλία της βυζαντινής μουσικής. Δίδαξε στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, όπου εκπαίδευσε νέους ιεροψάλτες στην τέχνη της ορθοφωνίας και της καλοφωνίας, διατηρώντας ζωντανή την παράδοση της Μεγάλης Εκκλησίας.
Κληρονομιά και Μνήμη
Η προσφορά του Λεωνίδα Αστέρη στη βυζαντινή μουσική παραμένει ανεκτίμητη. Ο Άρχοντας Πρωτοψάλτης υπήρξε ένας αυθεντικός συνεχιστής της παράδοσης της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας και ταυτόχρονα ένας δάσκαλος που ενέπνευσε γενιές ιεροψαλτών. Η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή στις καρδιές όσων είχαν την ευλογία να τον γνωρίσουν, να διδαχθούν από αυτόν ή να τον ακούσουν να ψάλλει, μεταφέροντας με κάθε του ύμνο το βάθος της ορθόδοξης πνευματικότητας.
