Στο Ιδρυμα χρονίως πασχόντων η «Πλατυτέρα» βρέθηκε σήμερα το απόγευμα ο Οικουμενικός Πατριάρχης, τον οποίον συνόδευε ο Μητροπολίτης Κερκύρας κ.Νεκτάριος.
Στην προσφώνησή του, ο Σεβασμιώτατος στάθηκε στις ενέργειες του Οικουμενικού Πατριαρχείου και πιο συγκεκριμένα του Παναγιωτάτου για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης ατόμων που χρειάζονται ανάγκη.
Αναλυτικά τα όσα είπε ο κ.Νεκτάριος:
Παναγιώτατε Πάτερ και Δέσποτα,
Πείθεσθε τοις ηγουμένοις υμών και υπείκετε. αυτοί γαρ αγρυπνούσιν υπέρ των ψυχών υμών ως λόγον αποδώσοντες. ίνα μετά χαράς τούτο ποιώσι» (Εβρ. 13,17).
Ο αποστολικός λόγος αποτυπώνει ευκρινέστατα τα αισθήματα όλων μας, του Επισκόπου, του ιερού κλήρου, των μοναστικών αδελφοτήτων, ανδρικών και γυναικείων της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως διά την εδώ παρουσία Σας. Είστε ο ηγούμενος της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Ο Πρώτος αυτής, ο έχων το ακριβό προνόμιο και την δωρεά από τον Θεό να οιακοστροφεί Αυτήν. Την ίδια στιγμή είστε Εκείνος ο Οποίος μας δείχνει τι σημαίνει η ιερωσύνη και ιδιαιτέρως η τρίτη βαθμίδα αυτής, η Αρχιερωσύνη. Απάρνησις εαυτού, άρσις του Σταυρού και βηματισμός εις τον Γολγοθά κατά μίμησιν Χριστού (Μαρκ. 8,34). Σ’ αυτήν την οδό είστε ο ηγούμενος όλων μας.
Ζείτε εις το μαρτυρικόν Φανάρι. Εκεί όπου χτυπά όχι μόνο η καρδιά της Ορθοδόξου Εκκλησίας, αλλά και η καρδιά της Ρωμηοσύνης. Της ουρανίου, αλλά και της επιγείου πατρίδος όλων μας. Καί βλέπουμε τον αγώνα Σας όχι μόνον να δοθεί η μαρτυρία της Ορθοδοξίας εις άπασαν την Οικουμένην, αλλά και να διατηρήσετε άσβεστον την λυχνίαν του Φαναρίου. Καί αυτή είναι η μεγίστη αξία της ηγουμενίας Σας. Ότι μας δείχνετε τον γόνιμο συνδυασμό της Ιστορίας με την Εσχατολογία. Της παραδόσεως με την Αιωνιότητα. Της διακονίας εν τω κόσμω και της μαρτυρίας της Βασιλείας του Θεού. Της διαφυλάξεως του πολύτιμου μαργαρίτου, του Άρτου της Ζωής, και της προσφοράς, όπου και όσο χρειάζεται, και του επιγείου άρτου. Καί εμείς εδώ οι οποίοι ζούμε σε μία φαινομενικώς ελεύθερη κοινωνία, στην πράξη όμως βιώνουμε την υποδούλωση στην τυραννία της εκκοσμικεύσεως, της αδιαφορίας για την πίστη, της απαιτήσεως να είμεθα μεν χρήσιμοι υλικά για τον λαό, όχι όμως να έχουμε λόγο ο οποίος να κρίνεται ουσιώδης για την ζωή του συνόλου, έχουμε ανάγκη από την υπενθύμιση της οδού του Σταυρού, η οποία τελικώς είναι η αυθεντική οδός όχι μόνο του κληρικού αλλά και κάθε χριστιανού.
Είστε Εκείνος ο Οποίος αγρυπνεί για την πορεία της Εκκλησίας και όλων μας. Καί η αγρυπνία δεν έχει να κάνει μόνο με την προσευχή, την μνημόνευσι στο Ιερόν Θυσιαστήριον παρά του Προεστώτος ή με την διοίκησι της Εκκλησίας. Η αγρυπνία έχει να κάνει με την μέριμνα για την σωτηρία πάντων. Γιά την διακήρυξι της Αληθείας απανταχού της γης. Με την ενίσχυσι των τέκνων της Εκκλησίας, όπου και αν αυτά βρίσκονται. Η αγρυπνία είναι καρπός καρδίας αγαπώσης τον Θεόν και τους ανθρώπους. Καί αυτό μας δείχνετε και με τον ερχομό Σας εδώ και με την παρουσία Σας ανάμεσά μας. Ότι κατά μίμησιν των τέκνων προς τον Πατέρα τους, οφείλουμε να έχουμε διάθεσιν ο καθένας μας να αναζητήσουμε το πλανηθέν πρόβατον, την απολομένη δραχμή (Λουκ. 15, 4-10), κάθε ύπαρξι η οποία μπορεί να έλθει στην οδό της σωτηρίας. Καί γι’ αυτό η επίσκεψίς Σας μας υπενθυμίζει την αγάπη και το χρέος.
Είστε Εκείνος ο οποίος μας υπομιμνήσκει την χαρά της εκκλησιαστικής ζωής. Την χαρά της κοινωνίας με τον κόσμο ως δημιουργία Θεού. Την χαρά της κοινωνίας με τον κλήρο και τον μοναχισμό. Καί αυτή η κοινωνία ξεκινά από το παρελθόν και εκτείνεται στην εποχή μας. Είναι ζωντανή στην μνήμη μας η μέριμνα της Μητρός Εκκλησίας για την διάσωση της ιερωσύνης στα Επτάνησα κατά τους χρόνους της Ενετοκρατίας. Είναι ζωντανή στην μνήμη μας η συγκρότησι του σώματος των ιερών ακολουθιών, η διαμόρφωση του τυπικού και της τάξεως της εκκλησιαστικής ζωής, όπως αυτά πραγματώθηκαν στην Βασιλίδα των Πόλεων από την Ιερά Μονή του Στουδίου και δόθηκαν παρά της Μητρός Εκκλησίας εις άπασαν την ορθόδοξον οικουμένην. Είναι ζωντανή στην μνήμη μας η χαρά την οποία έχετε όταν Επίσκοποι, κληρικοί, μοναχοί και μοναχές επισκέπτονται το Φανάρι και έχουν την ευλογία να πάρουν την ευχή Σας. Παρελθόν, παρόν και μέλλον στο Φανάρι διασώζουν την χαρά ως καρπό του Πνεύματος και την ίδια στιγμή ως απόρροια της βεβαιότητος της Αναστάσεως, η οποία γέμει την καρδιά Σας, αλλά και κάθε ενορία και μονή της Μητρός Εκκλησίας. Καί γνωρίζουμε ότι η ευγενική μορφή Σας, η παιδεία Σας, η πνευματικότητα την οποία διακονείτε, είναι απείκασμα της ορθοδόξου συνειδήσεώς Σας, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την χαρά, η οποία γίνεται «λύπης όλεθρος» (Όσιος Νείλος ο Ασκητής), υπέρβαση κάθε αγόνου πένθους και μας δίδει ζωή.
Είμεθα εδώ «προσκαρτερούντες τη διδαχή ημών» (Πραξ. 2,42) ο Επίσκοπος, οι περί τους 180 κληρικοί και οι περί τους 70 μοναχοί και μοναχές. 170 Ενορίες, 19 μοναστήρια και ησυχαστήρια γίνονται μία δαδουχία προσευχής, διακονίας του πλησίον, αγάπης, ιεραποστολής, επανευαγγελισμού του λαού του Θεού. Όλοι μας προσπαθούμε να πραγματοποιήσουμε την έξοδο προς τους συνανθρώπους μας, προς τους νέους και τους μεγαλυτέρους, να οργανώσουμε τις ενορίες μας ως κοινότητες αγάπης και αληθείας, να έχουμε τα μοναστήρια μας ως τόπους αναπαύσεως των καρδιών των ανθρώπων, αλλά κυρίως ως τρόπους βιώσεως της ασκητικότητος, σε μία εποχή όπου μπορεί να «επλεόνασεν η αμαρτία, αλλά υπερεπερίσσευσεν η χάρις» (Ρωμ. 5, 20).
Καί έχουμε την συμπαράσταση των ανθρώπων. Εκκλησιαστικά συμβούλια, κυρίες οι οποίος διακονούν τα Φιλόπτωχα Ταμεία, κατηχητές και κατηχήτριες, εθελοντές οι οποίοι σιτίζουν καθημερινά περί τους τριακοσίους ανθρώπους, άλλοι εθελοντές οι οποίοι διακονούν διά των τεσσάρων Κοινωνικών Παντοπωλείων 250 οικογένειες σε μηνιαία βάση παρέχοντας τα αναγκαία διά την επιβίωσι, επιστήμονες, οι κυρίες και το προσωπικό που διακονούν τα Ιδρύματά μας, τόσο το Ίδρυμα Χρονίως Πασχόντων το οποίο μας φιλοξενεί, όσο και τον Βρεφονηπιακό Σταθμό μας, και πολλοί άλλοι στελεχώνουν το δυναμικό της τοπικής Εκκλησίας προς δόξαν Θεού.
«Προσεύχεσθε περί ημών», Παναγιώτατε. «Πεποίθαμεν γαρ ότι καλήν συνείδησιν έχομεν, εν πάσι καλώς θέλοντες αναστρέφεσθαι» (Εβρ. 13, 18). Δεχθείτε την έκφραση της αγάπης μας και νουθετήσατε εκ της καρδίας Σας και ευλογήσατε πάντας ημάς! Ως ευ παρέστητε!
